นิทานอีสป เรื่อง หมากับไก่
หมากับไก่เป็นเพื่อนรักกันมานาน วันหนึ่ง สัตว์ทั้งสองเดินทางไปด้วยกัน เมื่อค่ำลงจึงแวะพักแรมที่ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง ไก่บินขึ้นไปนอนบนกิ่งไม้ ส่วนหมานอนที่โคนต้นไม้ ครั้นฟ้าส่างไก่ก็โก่งคอขันรับอรุณ " เอ้ก อี้ เอ้ก เอ้ก "
หมาจิ้งจอกได้ยินเสียงก็นึกอยากกินไก่ จึงคิดอุบายเดินไปที่ต้นไม้ใหญ่แล้วพูดกับไก่ว่า " เสียงของเจ้าไพเราะเหลือเกิน ได้โปรดลงมาร่วมร้องเพลงกับข้าหน่อยได้ไหม "
ไก่รู้ทันเล่ห์กลหมาจิ้งจอก จึงจอบว่า " ได้สิ แต่ที่ใต้ต้นไม้ไม่มีตัวอะไรไม่รู้นอนขวางทางอยู่ เจ้าช่วยไล่ไปให้พ้นก่อนสิ " หมาจิ้งจอกคิดว่าไก่หลงกลจึงตรงไปที่โคนต้นไม้ ทำให้เจ้าหมาตกใจตื่นและกระโจน เข้ากัดหมาจิ้งจอกจนตาย.
:: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ::
ความซื่อสัตย์และการช่วยเหลือกันในยามคับขันสามารถช่วยให้เราผ่านอุปสรรคไปได้
นิทานเรื่องนี้ตรงกับหลักธรรม อริยสัจ 4 โดยเฉพาะในด้านของ ทุกข์ (ความทุกข์และอุปสรรคที่เกิดขึ้นในชีวิต) และ มรรค (การแก้ไขหรือเอาชนะอุปสรรคด้วยการใช้ปัญญาและความร่วมมือ) ซึ่งในเรื่องนี้การไม่หลงกลและการช่วยเหลือกัน (หมาช่วยไก่) เป็นการใช้ปัญญาและความร่วมมือในการเอาชนะอันตรายและความทุกข์ที่เกิดขึ้นจากการหลอกลวง.