“ครู” เปรียบดั่ง “หินผา”
“ตัวเรา” เปรียบเสมือน “ไข่”
ปาไข่ไปใส่หินผา ไข่ก็แตก
ในทางกลับกัน ไข่ตกใส่หิน ไข่ก็แตก หินไม่แตก
การไปทำอะไรรุนแรงกับครูของเรา อาจารย์ของเรา คนที่เสียหายไม่ใช่ท่าน แต่เป็นเราแต่ เพียงฝ่ายเดียวเราจะเก่งมีความสามารถสักเท่าใดก็ตามเราจะได้ดีเจริญไม่ได้ถ้าขาดครูถ้าเราได้พิจารณา ให้ดีแล้ว จะเห็นว่าชีวิตเรา เมื่อมีครูเราทำตามคำสอนของครูเราได้ดี ทำอะไรก็สำเร็จ
“ทุกคนต้องมีครู” โดยเฉพาะที่วัดพระธรรมกายของเรามีพระเดชพระคุณหลวงปู่ วัดปากน้ำภาษีเจริญ ท่านเป็นมหาปูชนียาจารย์ เราต้องหมั่นเติมบุญ เติมบารมีจากมหาปูชนียาจารย์ของเรา เรียกง่าย ๆ ว่า “หมั่นเสียบปลั๊กกับครู” งานพระศาสนาทุกงานเป็นงานที่สำเร็จอยู่แล้ว เพราะเราทำงานพระนิพพาน แต่ นักสร้างบารมีที่ทำงานแล้วไม่สำเร็จ เพราะ ลืมคำครู ครูสอนมาดีแล้วแต่เราลืมเอาไปใช้ ใครไปทำงาน แล้วไม่สำเร็จ เพราะ “ใช้บุญตัวเอง” ไม่ได้ใช้ “บุญมหาปูชนียาจารย์” ทุกครั้งที่เราหยุดใจไว้ที่ศูนย์กลางกาย คือ ทุกวินาทีที่พระเดชพระคุณหลวงปู่ ท่านจะกลั่นแก้ธาตุธรรมของเราให้สะอาดบริสุทธิ์ยิ่งๆ ขึ้นไป เรามาจากธาตุธรรมเดียวกัน มีธาตุธรรมพระต้นธาตุต้นธรรมแต่เราลืมไปว่าเรามาจากไหน ทำงานอะไร เรามีบุญพระนิพพานคุ้มครองอยู่แล้ว แต่เราต้องหมั่นหยุดใจ นึกถึงมหาปูชนียาจารย์ เรานึกถึงท่าน ท่าน ก็นึกถึงเรา นำธาตุธรรมของเราไปกลั่นแก้ นี่คือคำสอนของครู
เชื่อมั่นในครู การที่เราทำงานต่าง ๆ สำเร็จได้นั้น ก็เป็นผลจากที่ครูได้ส่งบุญกลั่นแก้ให้ทั้งสิ้น อย่า ใช้บุญตัวเอง เนื่องจากบุญของเรานั้นไม่เพียงพอที่จะใช้แก้ปัญหาบางสิ่งบางอย่างได้และเป็นการใช้บุญ เปลือง เราต้องหมั่นเสียบปลั๊กกับมหาปูชนียาจารย์อยู่ตลอดเวลา
ท่านเปรียบดังโรงงานไฟฟ้าใหญ่ที่พร้อมจะผลิตกระแสไฟตลอดเวลา เพียงแค่เราเสียบปลั๊กกับท่าน เท่านั้นเอง ก็สามารถเชื่อมต่อกับท่านได้ ดังนั้นในการทำงานต่าง ๆ ให้มีหลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยาย ไปกับเราด้วย คืออยู่ในใจของเรา อธิษฐานจิตกับท่าน งานก็จะสำเร็จ
จะอยู่เป็นนักสร้างบารมีต้องมีหลักในการเคารพครู คือ
๑. ฟังคำครู (คำสั่ง) ฟังให้ดีว่าครูบอกอะไร สอนอะไร จำให้ได้ เมื่อเจอปัญหาให้กลับมาที่ “คำที่ครูบอก” แล้วพิจารณาให้ดีเราจะเจอทางออกของทุกปัญหา ต่อให้ครูว่าเราก็ต้องฟังด้วยรอยยิ้ม ทำงานตามคำสั่งครู ครูท่านอยู่สูงกว่าเห็นในสิ่งที่เราไม่เคยเห็น ต้องเคร่งครัดในคำครูชนิดว่าไม่เปลี่ยนแปลง อะไรเองเด็ดขาด
๒. ทำตามครู (ทำตามคำสั่ง) ครูบอกให้ทำอะไร มีหลายอย่างที่เราไม่เข้าใจ ให้เราทำตามท่าน ไปก่อน ความเข้าใจจะตามมาในภายหลัง แต่ถ้าเราไม่ทำตาม มักจะต้องเจ็บก่อนแล้วค่อยเข้าใจทีหลัง ดังนั้นให้ทำตามครูแม้ยังไม่เข้าใจในสิ่งที่ครูให้ทำ
๓. รายงานครู เวลามีปัญหาอะไร ปรึกษากับเพื่อนกันเอง ก็ได้ปัญญา ได้การแก้ปัญหาแบบคน ระดับเดียวกัน บางครั้งไม่ได้แก้ปัญหา แต่ทำให้วุ่นวายกว่าเดิม การรายงานครูทำให้ครูช่วยแนะ ช่วยสอน เพราะครูมีประสบการณ์ที่ไม่ได้อยู่ในตำรา ท่านอาจจะไม่ได้สอนเราหมดทุกอย่าง แต่สิ่งที่ท่านจะสอนจะ อยู่ในงานที่เราจะทำ ไม่ว่างานที่เราทำจะดีหรือไม่ สำเร็จหรือไม่ ต้องกลับไปรายงานครู เพื่อครูจะแนะนำ เพิ่มเติม แก้ไขสิ่งที่บกพร่องอยู่
