“เราจะต้องเป็นนักสร้างบารมีและมีใจซื้อใจ”
การที่เรามีนิสัยที่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่และรู้จักการแบ่งปันช่วยเหลือผู้อื่นให้ผู้อื่นเท่าที่เราจะให้ ชีวิตที่แบ่งปันจะทำให้เรามีคนช่วยเหลือ ถึงแม้จะไม่ได้การให้จากผู้อื่นกลับมา แต่เราก็ควรที่จะเป็นผู้ให้ต่อไป สักวันเราก็จะได้ใจเขามา
แม้แต่ของที่ดีที่สุด ของที่เราชอบกินที่สุด เราก็ควรที่จะหยิบยื่นสิ่งนั้นให้เขา ซึ่งเป็นวิธีการใช้ใจซื้อใจ อีกอย่างหนึ่ง
ตอนอยู่ที่ญี่ปุ่นมีอยู่ครั้งหนึ่งออกไปเยี่ยมบ้านสาธุชน ไปแล้วใช้เวลานานกว่าที่กำหนด ยังไม่ได้กิน ข้าวเที่ยง กว่าจะกลับมาที่ศูนย์ก็บ่ายสอง กลับมาถึงหิวแสนหิวแค่ไหน อาจารย์ญี่ปุ่นไม่ยอมให้หยุดกิน ข้าวก่อน ให้งานเสร็จตามเป้าหมายที่อธิษฐานจิตไว้ จบด้วยการไปที่แท่นบูชาอธิษฐานจิตขอบคุณก่อน
มูลนิธินี้มีคำขวัญเกี่ยวกับอาหารว่า อาหารหลักคือผักดอง อาหารรองคือผักบุ้ง อาหารที่ไม่ควรยุ่ง คือ กุ้ง หมู ปู ปลา เป็ด ไก่
แต่ในวันนั้นพอเดินไปที่โต๊ะกินข้าว ภาพที่เห็นคือกับข้าวเต็มโต๊ะ ทุกคนไม่มีใครกินก่อนเลย พอเขาเห็นว่าเรากลับมาแล้ว ค่อยเรียกทุกคนกินข้าว พอนั่งโต๊ะเสร็จ ผู้ใหญ่ที่สุดคีบไก่ชิ้นใหญ่ที่สุด ไม่ได้ลง ที่จานท่าน แต่ลงที่จานเรา นี่แหละใจซื้อใจ ความหิวรวมกับน้ำใจที่เอื้ออาทรทำให้ซาบซึ้งในคุณธรรมของครู
ทุกครั้งที่เราไปทำหน้าที่ข้างนอก เวลากลับมา ทุกคนที่ศูนย์จะรู้สึกขอบคุณเรา เขาไม่ได้มองว่าเรา ไปไหนมา แต่เขามองว่าขอบคุณที่คุณช่วยทำหน้าที่แทน แม้ไม่ได้อยู่ที่ศูนย์ก็แปลว่าทำงานเหมือนๆกัน ขอบคุณที่เราไปลำบากข้างนอก บรรยากาศในศูนย์ที่นั่นเลยอบอุ่นมาก เขาทำกันด้วยใจจนเป็นธรรมชาติ ใครกลับมาก็รู้สึกดีว่าทุกๆ คนรอคอยเขาอยู่ ทุกคนห่วงใย เขาคอยอนุโมทนาบุญด้วยความจริงใจ
หลวงพ่อธัมมชโยท่านซื้อใจอาจารย์จนได้ใจจริงๆ อาจารย์ถึงยอมทุกอย่างในการอยู่วัด จะยาก จะลำบากอย่างไรอาจารย์ก็จะอยู่วัด เพราะไม่มีใครจะดูแลเราได้ดีขนาดนี้อีกแล้ว ตอนอาจารย์มาอยู่วัด ใหม่ๆ ไม่รู้จักใคร ไม่มีคนคุ้นเคยก็เริ่มเหงา หลวงพ่อท่านดูออก เชื่อไหมท่านออกค่าเรือบินทุกเย็นวันศุกร์ ให้คุณพิณทิพย์ อย่างเจริญ บินจากเชียงใหม่มาวัดเพื่ออยู่เป็นเพื่อนอาจารย์ในวันเสาร์-อาทิตย์ เราจะชนะ คนอื่นได้อยู่ที่ใจ ใจของเราเป็นอย่างไรอยู่ที่เรานึกคิด ถ้าเราคิดดี ใจจะเชื่อมโยงต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ หากเราคิด ไม่ดี ใจเราก็ไม่มีพลังก็ซื้อใจใครเขาไม่ได้
