
คุณพ่อสอนอาจารย์ว่า “ถ้าเราอ่อนน้อม ชีวิตของเราจะสะดวกสบายตลอด ถ้าเราแข็ง กระด้าง เราจะเจอปัญหาตลอดชีวิต” โดยเฉพาะจิตใจของเราต้องอ่อนน้อม จะทำให้ตัวเราอ่อนน้อมไป ด้วย
ไม่ว่าจะเจอใครก็ต้องไหว้ก่อนเสมอ คำพูดก็ต้องสุภาพ อ่อนโยน ไพเราะ น่าฟัง และรู้จักที่จะ ขอบคุณ ขอโทษ ซึ่งต้องทำให้เป็นนิสัยติดตัวไป เราต้องมีความอ่อนน้อมถ่อมตน
เมื่ออาจารย์ไปอยู่ที่ญี่ปุ่น อาจารย์ได้เห็นความเคารพ แม้ในบ้านพักที่อาจารย์ไปพักด้วย คนญี่ปุ่น เวลาถอดรองเท้า ภรรยาจะนั่งที่ประตู พอสามีมาถึง เขาก็จะก้มโค้งแล้วสามีพูดว่า
“ผมขอบคุณคุณเหลือเกินที่ดูแลบ้านและลูกให้ผม”
ภรรยาก็ตอบว่า “ฉันก็ขอบคุณคุณเหมือนกันที่ไปช่วยหาเงินมาเลี้ยงพวกเราทั้งครอบครัว”
ช่างเป็นความงดงามที่ปลูกฝังกันมาเป็นอย่างดี
เวลาเราอยู่ที่วัดในงานบุญต่าง ๆ ต้องคิดอย่างอ่อนน้อมว่า หลวงพ่อให้บุญเรามา ท่านให้โอกาส ในการสั่งสมบุญกับเรา เราไม่ได้ทำให้หลวงพ่อหรือมาช่วยหลวงพ่อ เราทำเพื่อตัวเราเอง เราช่วยตัวเอง ลองคิดดูว่า หลวงพ่อกรุณาต่อชีวิตของเรามากนะ ถ้าหลวงพ่อไม่สร้างวัดให้พวกเรามาอยู่รวมกัน ถ้าเรา ไม่มีหมู่คณะ เราสร้างบารมีไปรอดหรือเปล่า เราจะกลายเป็น ๑ คนที่เหมือนคนทางโลกหรือเปล่า เกิด โต หางานทำ มีคู่ครอง เลี้ยงลูก เลี้ยงหลาน แล้วก็ตายจากไปหรือเปล่า
เวลาเรามาสร้างบารมีจะมีพี่ ๆ ที่เขาเข้ามาก่อน ต้องให้ความเคารพอ่อนน้อม แม้ภายนอกเขา อาจจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับเราหรือเป็นน้องเรา แต่เขาคือคนที่เข้ามารับบุญก่อน ต้องให้ความ เคารพ ความอ่อนน้อม เขาสร้างบุญสั่งสมบารมีมาก่อนเรา อย่าเถียง ไม่พอใจอะไรค่อย ๆ พูดกัน คำพูด เราจะยกใจใครได้หรือไม่ ขึ้นอยู่กับความนุ่มนวลของคำพูดเรา สุภาพถ่อมตนเอง
ตอนอาจารย์มาอยู่วัดใหม่ ๆ หลาย ๆ คนยังไม่รู้จักอาจารย์มีแต่คนมาถามว่า อาจารย์ทำหน้าที่ อะไร ถามหนักเข้า ๆ อาจารย์ก็อึดอัดไม่รู ้จะตอบใครเขาอย่างไรเลยไปกราบถามหลวงพ่อทัตตชีโว หลวงพ่อทัตตชีโวก็สอนให้บอกเขาไปว่า
“ก็ตอบเขาไปว่าเป็นเลขาส่วนตัวหลวงพ่อสิ”
แม้หลวงพ่อให้เกียรติอาจารย์ขนาดนี้แต่อาจารย์จะเบ่งไม่ได้ ไปยกคอชูหางว่าเราเป็นเด็กเส้น หลวงพ่อไม่ได้ ไม่เช่นนั้นเราจะมีตำแหน่งที่ยิ่งใหญ่ แต่ไม่ได้นั่งอยู่ในใจใครเลยสักคนเดียว การที่หลวงพ่อ ท่านให้เกียรติเราขนาดนี้เรายิ่งต้องทำตัวให้ดี ไม่งั้นใคร ๆ ก็จะว่าได้ว่า
“นี่นะเหรอ คนที่หลวงพ่อทัตตชีโวท่านให้เป็นเลขา”
ดังนั้นยิ่งครูบาอาจารย์ให้เกียรติเรา เรายิ่งต้องอ่อนน้อมถ่อมตน ฝึกตัวให้ดี