
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 3 ข้อ คือ
1) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันการบริหารจัดการองค์กรของวัดพระธรรมกาย
2) เพื่อวิเคราะห์สภาพการบริหารจัดการองค์กรภายในของวัดพระธรรมกายตามหลักพุทธสันติวิธีและวิทยาการร่วมสมัย
3) เพื่อนำเสนอรูปแบบการบริหารจัดการวัดสันติสุขจากกรณีศึกษาวัดพระธรรมกาย เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึก (In-depth Interviews) กับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ (Key Informants) 4 กลุ่ม รวม 19 รูป/คน
ผลการวิจัยพบว่า
วัดพระธรรมกาย มุ่งสร้างเป็นวัดแห่งการปฏิบัติธรรมเพื่อเข้าถึงสันติสุขภายใน ด้วยหลักปฏิรูปเทส 4 และ“วัดให้เป็นวัด สร้างพระให้เป็นพระ สร้างคนให้เป็นคนดี” โดยบุคลากรทั้งคฤหัสถ์และบรรพชิต ได้ต้นแบบจากครูบาอาจารย์และมีวัฒนธรรมองค์กรที่เข้มแข็ง ได้แก่
1) รักการปฏิบัติธรรม
2) มีเป้าหมายชีวิต
3) รักการฝึกฝนตัวเอง
4) มีความเคารพ และ
5) ทำงานเป็นทีม
วัดพระธรรมกาย บริหารจัดการด้วยระบบสังฆะ ตามหลักพระธรรมวินัย, ทฤษฎี POSDCoRB และหลักสัปปายะ 7 และการบริหารจัดการองค์กรที่มีประสิทธิภาพ
ดังนั้น การบริหารจัดการวัดสันติสุขกรณีศึกษาวัดพระธรรมกาย พบว่า วัดสันติสุขต้นแบบ ประกอบด้วย
1) ความเข้มแข็งขององค์กร (STRENGTH FOR PEACE) ได้แก่ ผู้นำมีวิสัยทัศน์, บุคลากรมีคุณภาพ และมีวัฒนธรรมองค์กรที่เข้มแข็ง
2) เน้นปัญญาทั้ง 3 ระดับ (WISDOM) ใช้หลักธรรมในการพัฒนาบุคลากร และ
3) จัดการองค์กรเพื่อสันติสุขภายในภายนอก (ORGANIZATION for PEACE) ด้วยหลัก POSDCoRB และสัปปายะ 7
ฉะนั้น หัวใจสำคัญของการบริหารจัดการให้เกิดวัดสันติสุขต้นแบบ ควรเป็นไปตามรูปแบบที่เรียกว่า “SWO The Temple for Peace”