ทรัพย์ที่เรามีไว้สําหรับเป็นอุปกรณ์

วันที่ 18 มีค. พ.ศ.2567

18-3-67--1.jpg

ทรัพย์ที่เรามีไว้สําหรับเป็นอุปกรณ์
ในการสร้างบารมีในชาตินี้
ตายแล้วก็เอาไปไม่ได้
จะเอาไปได้...ต้องเปลี่ยนทรัพย์
เป็นเครดิตการ์ดภายใน
เป็นดวงบุญใส ๆ
แล้วก็แปรไปเป็นทิพยสมบัติต่อไป
ทบทวนโอวาทคุณครูไม่ใหญ่

 

18-3-67--2.jpg
ใครที่นั่งธรรมะแล้วยังติด ๆ หลุด ๆ
พอหลุดจากพันธนาการนั้น
ก็ไปพันธนาการนี้

หลุดจากความคิดนั้นก็ไปความคิดนี้
ช่างมัน! อย่าไปรำคาญ
ทำใจสบาย ๆ ...เดี๋ยวก็หายไปเอง
ทบทวนโอวาทคุณครูไม่ใหญ่

 

18-3-67--3.jpg
สิ่งที่ทําไปแล้ว
ก็เป็นของเราอย่างแท้จริง
แต่ที่ยังไม่ได้ทํา
ก็ยังไม่ได้เป็นของเรา
เมื่อเราตายไปแล้ว
ก็ตกไปเป็นของคนอื่นเขา
เราก็ได้เท่าที่เราทำไปเท่านั้น
นี่คือหลักวิชชา
ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุก ๆ พระองค์
ได้ตรัสสั่งสอนเอาไว้อย่างนี้
ทบทวนโอวาทคุณครูไม่ใหญ่

 

18-3-67--4.jpg
..เปลี่ยนสับสน เป็นสุขสันต์..
คนข้างนอก ใจเขาสับสน
พอใจเขามาหยุดได้ ก็มีความสุข
เปลี่ยนความสับสน ให้เป็นความสุขสันต์
ความสุข ความบริสุทธิ์ ความละเอียดของใจ
จักขุ ญาณ ปัญญา วิชชา แสงสว่าง
จะมาพร้อมกัน จะมีความมั่นใจและหายสงสัย
ใจจะรวมเป็นหนึ่ง เรียกว่า “เอกัคตา”
ทบทวนโอวาทคุณครูไม่ใหญ่

 

18-3-67--5.jpg
ค่าว่าความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐนั้น
ตอนที่เราแข็งแรงอยู่เราก็ไม่ค่อยได้คิดกัน
ว่าเป็นลาภอันประเสริฐตอนไหน
เป็นลาภอันประเสริฐอย่างไร
บางคนบอกว่าความรวยเป็นลาภอันประเสริฐ
คิดว่าความรวยเป็นลาภก้อนใต
แต่หลวงพ่อจะดูว่านักสร้างบารมีจะคิดแตกต่างอย่างไร
ความคิดว่าความรวยเป็นลาภก้อนโตนี้
เหมาะสำหรับผู้มีปัญญาในระดับหนึ่ง
แต่ลูก ๆ มีปัญญาในระดับอย่างยิ่ง
ต้องคิดอีกอย่างหนึ่ง”
ทบทวนโอวาทคุณครูไม่ใหญ่
จากหนังสือ อ๊อกถ่อกว่า หน่อเกอสิยา เล่ม 2

 ยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคล Total Execution Time: 0.041870983441671 Mins