สร้างมหาทานบารมี
โดยไม่หวั่นไหวต่อสิ่งทั้งปวง
(วันอาทิตย์ที่ ๘ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๔๑)
เมื่อบุญใหญ่เกิดขึ้นในศูนย์กลางกาย เป็นบ่อเกิดแห่งความสุขและความสำเร็จในชีวิตตั้งแต่ปุถุชนจนกระทั่งเป็นพระอริยเจ้า เมื่อสมบัติทั้งสามบังเกิดขึ้น จะได้บังเกิดขึ้นอย่างสะดวกสบาย อย่างง่ายดาย อย่างไม่มีอุปสรรคใดๆ ทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นมนุษยสมบัติ ทิพยสมบัติ หรือว่านิพพานสมบัติ มนุษยสมบัติใช้ในเมืองมนุษย์ ทิพยสมบัติใช้เมื่อเราละโลกไปแล้วนิพพานสมบัติใช้ตอนสุดท้ายที่บารมีของเราเต็มเปี่ยม เพราะฉะนั้นสมบัติทั้งสามจะได้เกิดขึ้นกับเราอย่างสะดวกสบายอย่างง่ายดาย
เป้าหมายของชีวิตเราคือไปที่สุดแห่งธรรม เป้าหมายเบื้องต้นก็คือการเข้าถึงพระรัตนตรัยในตัว มหาทานบารมีนี้เป็นสิ่งมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่เราจะต้องสั่งสมเอาไว้ เพราะการไปที่สุดแห่งธรรมนั้น ไม่ใช่ว่าจะไปง่าย จะต้องมีบารมีมากๆ ต้องมีความบริสุทธิ์มากๆ จึงจะไปได้ บารมีทัศต้องเต็มเปี่ยมบริบูรณ์ ทั้งทาน ศีล เนกขัมมะ ปัญญา วิริยะ ขันติสัจจะ อธิษฐาน เมตตา อุเบกขาบารมี ต้องครบถ้วนบริบูรณ์ จะครบถ้วนบริบูรณ์ได้ เราก็ต้องสั่งสมบุญบารมี จะสั่งสมสร้างบุญบารมีได้สะดวกจะต้องมีโภคทรัพย์สมบัติให้มากๆ พอที่เราไม่เดือดร้อน แล้วก็เหลือเฟือที่จะแบ่งปัน ที่จะเป็นอุปกรณ์อำนวยความสะดวกให้เราได้สร้างบารมีถัดๆไปนั้นเพิ่มขึ้นอย่างสะดวกสบายสิ่งนี้จะเกิดขึ้นได้ต่อเมื่อเราได้สร้างมหาทานบารมีเท่านั้น เพราะฉะนั้น มหาทานบารมีจึงเป็นบันไดเบื้องต้นแห่งบารมี ๓๐ ทัศทั้งมวล
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกๆ พระองค์ เมื่อยังเสวยพระชาติเป็นพระบรมโพธิสัตว์ ตั้งความปรารถนาจะเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ท่านก็พิจารณาด้วยปัญญาของท่าน ว่าจะเริ่มต้นสร้างบารมีอะไรเป็นอันดับแรกก็เห็นพ้องตรงกันไปหมดทุกพระองค์เลยว่า ต้องสร้างมหาทานบารมีก่อนเพราะทานทำให้เกิดโภคทรัพย์สมบัติ โภคทรัพย์สมบัตินี้ทำให้มีโอกาสในการสร้างบารมีสะดวกสบาย
ยามใดที่เรามีศรัทธา พบเนื้อนาบุญ และสมบูรณ์ไปด้วยโภคทรัพย์ตอนนั้นเราก็สร้างบารมีได้สะดวกสบายง่ายดาย แต่ยามใดเรามีศรัทธาพบเนื้อนาบุญ แต่ขาดโภคทรัพย์ กว่าจะสร้างบารมีได้มันก็เหนื่อยลำบากทีเดียว เราก็ได้ประสบพบด้วยตัวของเราเอง เพราะฉะนั้นมหาทานบารมีนี้เป็นสิ่งที่จะต้องทำ หลวงพ่อวัดปากน้ำภาษีเจริญท่านได้สั่งสอนศิษยานุศิษย์ตลอดเวลาเมื่อท่านยังมีชีวิตอยู่ว่า จะสร้างบุญสร้างบารมีอะไรก็ทำไปเถิด อย่าขาดทานบารมี และท่านก็ทำเป็นแบบอย่าง สมัยนั้นวัดปากน้ำฯ มีพระเณรมากที่สุดในประเทศถึง ๕๐๐ องค์ทีเดียว ท่านเลี้ยงด้วยตัวเองและก็ชวนคนอื่นมาเลี้ยงด้วย ทำอย่างนี้ทุกวันไม่ขาดเลยหลายสิบปี จนกระทั่งมรณภาพ มรณภาพแล้วก็ทิ้งบุญบารมีเอาไว้ให้ลูกศิษย์ลูกหา
เพราะฉะนั้น ทานบารมีจึงเป็นสิ่งที่สำคัญ เป็นบันไดขั้นแรกที่จะไปสู่เทวโลก เป็นทางมาแห่งบุญ ปิดประตูอบายภูมิ เมื่อมีมหาทานบารมีอย่างนี้แล้ว ใจชุ่มเย็น องอาจกล้าหาญ ไปที่ไหนก็ได้รับการต้อนรับในทุกสถานที่อย่างดีเยี่ยม ได้รับการยกย่องสรรเสริญ กิตติศัพท์อันดีงามก็ฟุ้งกระจายไปในหมู่ของมนุษย์และเทวดาทั้งหลาย
นอกจากการสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ด้วยตนเองแล้ว การทำหน้าที่กัลยาณมิตรเป็นผู้นำบุญนี่แหละเป็นสิ่งที่สำคัญมาก คือนอกจากทำด้วยตัวเองยังไม่พอ ก็ยังชวนคนอื่นมาสร้างบุญร่วมกันด้วย ก็จะมีบุญพิเศษ จะเกิดกี่ภพกี่ชาติ ก็จะมีพวกพ้องบริวารคอยส่งเสริมสนับสนุน ได้รับการยกย่องชื่นชมยินดีในทุกสถานที่ ภารกิจการงานอะไรต่างๆ ก็สำเร็จอย่างง่ายดาย ถ้าเราทำด้วยตัวเองแต่ไม่ได้ชวนคนอื่นทำ กว่าจะสำเร็จได้มันก็ลำบาก
และก็ยังเป็นบุญพิเศษอีกคือ ในสถานการณ์ที่เกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำแต่ไม่ได้หวั่นไหว มีหัวใจของยอดนักสร้างบารมีอย่างเต็มเปี่ยม มีกำลังใจที่เข้มแข็ง ไม่ได้กังวลเรื่องอุปสรรค ไม่ได้คิดว่ามันเป็นยุคอะไร จะเป็นยุค L.M.F.หรือยุคอะไรก็แล้วแต่ ไม่ได้กังวล สร้างบารมีให้ยิ่งๆ ขึ้นไปเพราะการขึ้นและลงของเศรษฐกิจมันก็เป็นปกติของโลก คือเรียกว่าโลกธรรม ๘ประการ มีขึ้นแล้วก็มีลงเป็นปกติธรรมดา
การสร้างบารมีโดยไม่หวั่นไหว สร้างมหาธรรมกายเจดีย์ เจดีย์แห่งพระรัตนตรัย เป็นจุดศูนย์รวมใจของมนุษย์และเทวดา ให้มาสักการบูชาพระรัตนตรัย ยังจิตอันเป็นกุศลให้บังเกิดขึ้นแก่ผู้ที่เคารพสักการบูชา โดยไม่จำกัดเชื้อชาติ ศาสนา และเผ่าพันธุ์ ทำความสำเร็จตรงนี้ได้ บุญนี้นำไปสู่ที่สุดแห่งธรรมอย่างเดียว จะไม่มีพลัดหลุดออกจากวิชชาธรรมกายจะไม่พลัดหลุดออกจากเส้นทางที่จะไปที่สุดแห่งธรรมเลย เพราะได้ทุ่มเทชีวิตจิตใจสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ให้บังเกิดขึ้นโดยไม่หวั่นไหวต่ออุปสรรคใดๆ ทั้งสิ้น
แม้ในขณะนี้จะมีคนพูดจาต่างๆ เสียงนกเสียงกาที่จะบิดเบือนอัศจรรย์ตะวันแก้วก็ดี การสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ก็ดี ว่าเป็นสิ่งที่ไร้สาระตาฝาดบ้าง เล่นกลบ้าง สะกดจิตบ้างเป็นต้น แต่ไม่ได้หวั่นไหว ทำหน้าที่นี้ต่อไป บุญใหญ่ที่จะเกิดขึ้น จะเป็นผู้ชนะไปทุกภพทุกชาติ อุปสรรคใดๆจะยิ่งใหญ่แค่ไหนก็จะเอาชนะได้ง่ายทีเดียว
แล้วยังมีบุญพิเศษอีก ความตั้งใจที่จะปิดเจดีย์ให้ได้ภายในวันที่ ๓๑ธันวาคม ๒๕๔๑ นับจากนี้ไป จะทุ่มเทชีวิตจิตใจชักชวนผู้ที่เป็นเจ้าของบุญมาสร้างบารมี เป็นเจ้าภาพพระธรรมกายประจำตัวภายใน ปิดให้ได้ภายใน ๒ เดือน ให้เป็นความอัศจรรย์ครั้งที่ ๓ เหมือนอย่าง ๒ ครั้งแรกที่ผ่านมา
อานุภาพแห่งบุญที่จะบังเกิดขึ้นต่อไปในอนาคต จะพบความอัศจรรย์ทุกครั้ง ไม่ว่าจะเป็นโลกียทรัพย์หรืออริยทรัพย์บังเกิดขึ้นจะบังเกิดขึ้นอย่างอัศจรรย์ทีเดียว เพราะฉะนั้นให้ลูกทุกคนทำใจให้เข้มแข็ง ไม่หวาดหวั่นต่อสิ่งใดๆ ทั้งสิ้น ไม่ให้อะไรมาเป็นอุปสรรคต่อการสร้างบารมีของเรา
ยิ่งมีเสียงนกเสียงกา ยิ่งมีกำลังใจเพิ่มขึ้นเป็นทับทวีคูณเข้าไปเท่านั้นเหมือนลูกฟุตบอล ยิ่งเตะแรงก็ยิ่งไปได้ไกล เตะเบาๆ ก็ไปใกล้ เพราะฉะนั้นต้องสวมหัวใจยอดนักสร้างบารมี ไม่หวั่นไหวในอุปสรรคใดๆ ทั้งสิ้นยิ่งมีอุปสรรค ยิ่งมีกำลังใจเพิ่มพูนขึ้นเป็นทับทวี
“ภาวนา “สัมมา อะระหัง” ครั้งหนึ่ง
กาย วาจา ใจ ก็จะถูกกลั่นให้บริสุทธิ์ไปครั้งหนึ่ง
ยิ่งเราทำอย่างต่อเนื่อง ก็ยิ่งบริสุทธิ์เพิ่มขึ้น
และบริสุทธิ์อย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งหยุดนิ่ง
ถูกส่วนเข้า เห็นองค์พระได้ชัดใสแจ่ม
ความบริสุทธิ์ของเราก็ยิ่งเพิ่มพูนทับทวีขึ้น
ความบริสุทธิ์นั่นแหละคือแหล่งกำเนิดแห่งบุญ
บุญนั้นเต็มไปด้วยสมบัติทั้งหลาย
มีรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ
ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข มรรคผลนิพพาน
ในบุญนั้นมีสมบัติทั้งหลาย ทั้งโลกียทรัพย์และอริยทรัพย์
ซ้อนกันอยู่ในกลาง ซึ่งจะเห็นได้ด้วยธรรมกาย”
พระราชภาวนาวิสุทธิ์
