เรื่องของโอโม กล่องที่ 53 : ชีวิตความเป็นอยู่ที่อีปเปอร์
ศูนย์ของเราลักษณะเป็นตึกแถวที่มีทางออก 2 ด้านคนละถนน ด้านหนึ่งเป็นเหมือนห้องตึกแถวทั่วๆไป มีทางเชื่อมอ้อมหลังห้องอื่นๆไปถึงอีกห้อง แต่พื้นที่ตรงนี้กว้างเป็นที่จอดรถได้ เคยสอบถามเค้าบอกว่าตรงนี้เคยเป็นสำนักงานของการไฟฟ้า ด้านหนึ่งน่าจะเป็นoffice อีกด้านหนึ่งลักษณะน่าจะเป็นของฝ่ายช่าง ชั้นล่างเป็นโรงจอดรถได้หลายคัน ชั้นสองเหมือนกับห้องพัสดุอุปกรณ์ที่ไว้ซ่อมบำรุงมีชั้นวางของต่างๆ มีโต๊ะลักษณะแบบของช่าง
เมื่อเรามาอยู่กันช่วงแรกในส่วนหน้าชั้นล่างก็ยังไม่ค่อยได้ใช้อะไร ชั้น 2 เป็นห้องครัว ห้องปฏิบัติธรรม และห้องพักอุบาสิกา ส่วนชั้น 3 ลักษณะแบบห้องใต้หลังคาเป็นห้องพักพระ และห้องพักอุบาสก
ในส่วนการทำอาหาร เราแบ่งบุญกันทำวันละ 2 คน คนแรกเป็นมือ 1 คิดเมนู แล้วก็ทำด้วย คนที่ 2 เป็นผู้ช่วย ค่อยจัดเตรียม คอยล้างเก็บอุปกรณ์ วันรุ่งขึ้นมือ 2 วันก่อนขึ้นมาเป็นมือ1แล้วก็จะมี มือ 2 คนใหม่ขึ้นมาประกบ หมุนเวียนกันแบบนี้ เมนูเป็นเอกสิทธิ์ของมือ1 ทำอะไรมาเราต้องทานได้ บางคนแนวอาหารฝรั่ง บางวันอย่างน้องแดง(รวิวรรณ) เป็นแนวครัวใต้ วันไหนเธอเป็นมือ1วันนั้นต้องปิดประตูครัว กลิ่นพริกแกงใต้ตลบอบอวลทั้งชั้น2
การซื้อของก็แบ่งบุญกัน จับกันเป็นคู่ มีบุญซื้อของสดเช่นเนื้อสัตว์ ไข่ บุญซื้อปานะ บุญซื้อของใช้ต่างๆ แต่ละบุญก็ไปแสวงหาให้ได้ของดี และประหยัดสุด ตัวผมเองคู่กับน้องเพชร (อมรา) ซื้อผัก ผลไม้ ของเรางานง่าย เพราะวันเสาร์มีตลาดนัดที่ลานกลางเมืองก็ซื้อผัก ผลไม้สดๆเก็บไว้ได้ ผลไม้อย่างแอปเปิ้ลก็ซื้อเป็นลังไว้เลย ตอนหลังมีญาติโยมมาทำบุญที่ศูนย์มากขึ้นวัตถุดิบเช่นข้าวสาร เครื่องปรุง เครื่องกระป๋อง ก็มีมากขึ้นทำให้เราประหยัดงบไปได้เยอะ ลองเคยคำนวนว่าในแต่ละวันค่าอาหาร เช้า กลางวัน ปานะ ตกวันละเท่าไร เคยทำได้ 40 บาท/คน/วัน(ค่าเงินตอนนั้น 1เบลเยี่ยมฟรังส์=1บาท)
