เรื่องของโอโม กล่องที่ 54 : สุขาอยู่หนใด
ตอนที่มาถึงที่ศูนย์ใหม่ๆ เรื่องที่สำคัญอันหนึ่งนอกจากกองทัพต้องเดินด้วยท้อง ก็คือแล้วท้องจะเดินไปหาห้องน้ำที่ไหน ตอนนั้นห้องน้ำในส่วนหน้ามี 2 ห้อง อาการโคม่า ส่วนหลังชั้น 2 มีห้องน้ำช่างเล็กๆ 1 ห้อง ในขณะที่ตอนนั้นเราอยู่กัน 11 ชีวิต
หลังทานอาหารแต่ละมื้อเสร็จ ต่างก็แยกย้ายกันไปโดยมิได้วางแผน ก็ไปหาห้องน้ำเข้าตามอัธยาศัย ดีว่าเราอยู่ตรงข้าม Town Hall เลยได้ห้องน้ำสาธารณะของเมืองเป็นที่พึ่ง เปรียบประหนึ่งเป็นห้องน้ำของเรา
เราเลยจำเป็นต้องซ่อมและทำห้องน้ำเพิ่มทั้งในส่วนชั้นล่าง แล้วก็ชั้น 3 ในส่วนของพระและอุบาสก พอเค้าทำโครงสร้างเสร็จ ในส่วนสีเราขอทาเองเพื่อประหยัดงบประมาณ ซื้อสีมาทากันเองตอนกลางคืน ผู้รับเหมามาเห็นตอนหลังชมว่าทาสีได้สวยมาก
ส่วนเรื่องการอาบน้ำเราได้นำนวัตกรรมที่เรามีความชำนาญจากเมืองไทยไปใช้ คือ เอาผ้ากระสอบพลาสติกกั้นใต้บันไดในส่วนโกดังเป็นห้องอาบน้ำ เวลาตอนค่ำที่อาบน้ำต้องจัดคิวพระ อุบาสก อุบาสิกา เพื่อความมั่นใจเวลาเข้าไปในพื้นที่ก็มีการส่งเสียงถามไถ่กันให้เรียบร้อย น้ำอุ่นสมัยนั้นผลิตโดยใช้แท่งฮีตเตอร์ที่ลักษณะเป็นขดเกลียวของเหล็ก มีด้ามจับ มีสายต่อมาเสียบปลั๊กไฟ เอาน้ำใส่กระป๋องเอาแท่งนี้จุ่มลงไปจนน้ำร้อนก็หิ้วเข้าไปผสมน้ำเย็นเป็นน้ำอุ่นอาบ นี่แหละการดำรงชีพศูนย์แรกของเราในยุโรป
