เรื่องเล่าอุบาสกพี่วันชัย

เรื่องของโอโม กล่องที่ 70 : เรียนภาษาอังกฤษ

                    มาอยู่ที่ศูนย์กิจกรรมหนึ่งที่ได้มีโอกาสได้ทำคือการเข้าเรียนภาษาอังกฤษ เริ่มตั้งแต่เรียนฟรีที่วิทยาลัยใกล้ๆศูนย์ในภาคเย็น มาถึงเรียนเป็นจริงเป็นจังในมหาวิทยาลัยที่ downtown ซึ่งมี class สำหรับชาวต่างชาติเรียนเพื่อเตรียมเข้ามหาวิทยาลัย

                    ได้เรียน 2แห่งคือที่ U of Chicago กับ De paul U. ที่นี่เค้าจะให้เราสอบ TOEFL ก่อนเพื่อจัดระดับให้เรา คือ beginner intermediate advanced แล้วก็ university bridge ก็สอบได้ระดับ intermediate เรียนทั้งgrammar,reading,conversation แล้วก็ writing ที่นี่ห้องหนึ่งประมาณ 10 คน มีหลายชาติ เรียนแบบล้อมวงคุยกัน อาจารย์ถามตลอด ไม่เหมือนบ้านเราที่นั่งฟังซะเป็นส่วนใหญ่

                     การไปเรียน ก็แล้วแต่ว่ามีวันไหนบ้าง ในช่วงจัดภัตตาหารเช้าถวายพระอาจารย์เราก็จัดอาหารใส่กล่องสำหรับไปทานกลางวันที่มหาวิทยาลัยด้วย จากศูนย์ก็นั่งรถเมล์มาต่อรถไฟฟ้า เนื่องจากเราอยู่ชานเมืองจะได้สัมผัสทั้ง 3 บรรยากาศ ช่วงแรกรถก็วิ่งบนดินธรรมดา พอใกล้เมืองก็เริ่มลอยฟ้า ลัดเลาะไปตามตึก พอถึง downtown ก็มุดดินกลายเป็นรถไฟฟ้าใต้ดิน มีหลายสายหลายสีมาตัดกัน ตอนอยู่ก็รู้สึกว่ารถใต้ดินเค้าเก่าจัง เกิดสงสัยว่าเค้าสร้างมาแต่เมื่อไหร่ มาอ่านประวัติตกใจเค้ามีมาตั้งแต่พ.ศ.2435 สมัยรัชกาลที่ 5 นู่น

                       การโดยสารสามารถซื้อบัตรได้จากตู้ขายบัตรอัตโนมัติ ตู้นี้ใช้เติมเงินให้บัตรได้ด้วย ค่าโดยสารเที่ยวแรก 1บาท 50สตางค์ คนไทยชอบเรียกดอลลาร์เป็นบาทง่ายดี ต่อที่ 2 ก็ 75 สตางค์ ต่อที่ 3 ฟรี บัตรใช้ได้ทั้งรถไฟฟ้าและรถเมล์ เวลาไป U of Chi. ก็ได้ใช้ 3 ต่อกว่าจะถึง

                        วันไหนไปเรียนเช้า มักจะมีนักเรียนต่างชาติมาถามว่ามีขนมอะไรมาทานบ้าง เค้าจะซื้อกาแฟมาแจม ส่วนกลางวัน เราอาศัยโรงอาหารของมหาวิทยาลัย เป็นที่นั่ง อาศัยภาชนะจานช้อน น้ำเปล่า แล้วก็เตา microwave อุ่นอาหาร อาหารเค้าจานหนึ่งก็ 8 บาท เราเอามาจากศูนย์ประหยัดและดูดีกว่า นักเรียนต่างชาติที่ชอบมาทานด้วยก็ชมเราสองคนคือผมกับน้องกิ๊กว่าพวกยูนี่ทานกัน perfect มาก มีอาหารหลัก มีผลไม้ มีขนม เราก็คิดในใจก็ปกติศูนย์เราก็ทานกันอย่างนี้ จัดให้หลวงพี่เสร็จเราก็แพคมาทาน เมนูเดียวกัน

                         การเรียนสนุกดีได้พูดคุย มีพาไปนอกสถานที่แบบเล่นเกมส์ตามหาดวงใจ คือต้องการให้เราไปถามผู้คนจะได้ฝึกการพูด มีพาไปดูหนังให้ลงมติกันว่าจะดูเรื่องอะไร ตอนนั้นเรื่อง Beloved มาแรง มี Oprah Winfrey เล่นด้วย ดูเสร็จ อาจารย์ก็ให้มาจับกลุ่มเมาท์มอยกันเกี่ยวกับหนังคือต้องการให้เราได้ฝึกภาษา หนังออกจะเชิงปรัชญา เลยฟังออกบ้าง ไม่ออกบ้าง ตัวอาจารย์เองก็บอกว่าบางประโยคอาจารย์ก็ไม่เข้าใจ เพราะเป็นคำเฉพาะของชาวผิวสีประมาณนั้น

                           การเรียนสอบผ่านได้ขึ้นชั้น Advanced เริ่มฟังทัน เข้าใจที่อาจารย์พูดทั้งหมด แต่ลิ้นยังค่อนข้างแข็ง ก็ต้องยุติการเรียน เนื่องจากภาระงาน ตอนหลังอยู่คนเดียว น้องกิ๊กกลับไทย น้องปิยะพัฒน์กับป้าเอไปเปิดศูนย์ใหม่ที่ Atlanta การเรียนจึงยุติลง