พระอาจารย์: หากหัวหน้าไม่สามารถพาเราไปสู่สิ่งที่ดีได้ คำตอบตรงไปตรงมาคือ ควรหาที่ทำงานใหม่หัวหน้าสำคัญกว่าเพื่อนร่วมงาน และสำคัญกว่างานที่เราชอบเสียอีก คนที่ทำงานจริงจะเข้าใจประเด็นนี้ดี
หัวหน้าที่แย่ ต่อให้เพื่อนร่วมงานดี ก็ช่วยได้เพียงปลอบใจกันชั่วคราว
“สู้ ๆ เดี๋ยวมันก็ผ่านไป”
แต่โครงสร้างปัญหาไม่เคยหายไป
ในทางกลับกัน หากหัวหน้าดี แต่เพื่อนร่วมงานยังไม่ดี นั่นคือสิ่งที่ต้อง ฝึกปรับตัวเพราะเราเลือกเพื่อนร่วมงานไม่ได้ แต่เราเลือกหัวหน้าและสภาพแวดล้อมที่เหมาะกับชีวิตเราได้
พระพุทธเจ้าตรัสถึง เหตุแห่งความเสื่อมถอย ไว้ 4 ประการ ซึ่งสะท้อนบริบทการทำงานได้อย่างชัดเจน
ของหายไม่หาของเสียไม่ซ่อมหมายถึง การเพิกเฉยต่อทรัพยากร ปัญหาเกิดแล้วไม่แก้ ปล่อยให้เสื่อมลงเรื่อย ๆ
ไม่ประมาณในการใช้สอยทุกคนเห็นแก่ตัว ไม่คำนึงถึงประโยชน์ส่วนรวมความคิดแบบ “ไม่ใช่ของเรา เป็นของบริษัท ใช้ไปเถอะ” คือรากของความเสื่อม
ทนอยู่กับสิ่งแย่โดยไม่แก้ไขรู้ว่าผิด รู้ว่าไม่ดี แต่เลือกอดทนโดยไม่เปลี่ยนแปลง นั่นไม่ใช่ความอดทน แต่คือการยอมจำนน
มีคนพาลเป็นหัวหน้า นี่คือข้อที่ร้ายแรงที่สุด เพราะอิทธิพลแบบ Top-down มีพลังมากกว่า Bottom-up เสมอ
เหมือนในครอบครัว ต่อให้ลูกอยากเป็นคนดี แต่พ่อแม่แย่ อิทธิพลที่แรงกว่าคือพ่อแม่ หัวหน้าก็เช่นเดียวกัน
ความ “ดี” มีสองระดับ
ดีแค่เชื่อว่าดี แต่พฤติกรรมไม่ดี
ดีทั้งความเชื่อและนิสัย
พ่อแม่หรือหัวหน้าที่สอนดี แต่ไม่ทำให้ดู ยังใช้อารมณ์ ยังขาดวินัย อย่าแปลกใจที่ลูกน้องหรือลูกจะไม่ดีตาม
พูดให้ดัง คนได้ยินแค่หู
ทำให้ดู คนจะเข้าใจถึงใจ
พระอาจารย์สัจจาธิโก
ฟังเพิ่มเติมได้ที่
