คิดมากเกินกว่าเหตุ
โยม : พระอาจารย์ครับ คิดมากเกินกว่าเหตุ ไม่สบายใจเกินความจำเป็น ควรทำอย่างไรดีครับ
พระอาจารย์ : แสดงว่าคุณโยม เป็นคนที่ค่อนไปทางด้านวิตกจริตมากนิดนึง ในการแก้ปัญหาด้วยการ สวดมนต์ นั่งสมาธิดีอยู่แล้ว แต่เพิ่มนิดเดียวว่า อย่าไปคิดเฉพาะเวลานั่งเท่านั้น พยายามรักษาใจ ตรึกเอาไว้ที่กลางท้อง ที่ศูนย์กลางกายเสมอๆ แม้ว่าจะยืน เดิน นั่ง นอน จะอาบน้ำ แปรงฟัน ทานข้าว ทำอะไรก็แล้วแต่ ใจเราก็ตรึกอยู่เสมอๆ แทนที่จะปล่อย จะไปคิดโน่น คิดนี่ เดี๋ยวมันก็จะไปถึงเรื่องวนๆ เรื่องวิตกกังวลเลย อย่างที่เราเคย เพราะมันคิดจนเคยเป็นนิสัยแล้วไง
สิ่งที่เราควรทำคือ เอาใจเรามาสร้างนิสัยใหม่ ก็ให้มาอยู่ที่ศูนย์กลางกาย เพราะเมื่อไหร่ ใจอยู่ที่ศูนย์กลางกาย ใจจะได้สมดุลกำลังบุญจะหล่อเลี้ยงใจ จะมีความสุข นิ่งแล้ว ก็จะไม่ไปคิดอะไรทางด้านลบๆ
ให้เราเอาใจมาคลอเคลียร์ ที่ศูนย์กลางกาย ตลอดทั้งวันเลย นึกได้เมื่อไหร่ ก็นึกเอาใจมาฝึกตรงนี้ ใหม่ๆมันอาจจะเผลออยู่เรื่อย ก็ไม่เป็นไร แต่พอเรารู้ตัว นึกได้เมื่อไหร่ ก็เอาใจมาวาง อีกสักแป๊บนึง เผลออีกแล้ว พอรู้ตัว เข้ามาวางอีกอย่างนี้เรื่อยๆไป
ถึงกลางคืน พอจะสวดมนต์ นั่งสมาธิ ครั้งนี้ จะนั่งได้ดีกว่าเก่า แล้วก็พยายาม อย่าเอาอะไร ที่ทำให้ใจเราฟุ้ง เช่นว่าเข้าโซเชียล หรือว่าเกม หรือว่าซีรี่ย์ อะไรพวกนี้ เป็นต้นเนี่ย ไปสวดมนต์นั่งสมาธิ พอใจสบาย เราก็พักผ่อน นอนอย่างนี้จะดี แล้วจะหลับสนิทความวิตกกังวลก็จะลดลง เพราะใจเราอยู่กับสิ่งที่เป็นบุญเป็นกุศลตลอด เราไม่เปิดช่องให้นิสัยเก่าๆ ความคิดเก่าๆ ที่เราคิดจนเคยมารบกวนเรา ปรับอย่างนี้บ่อยๆเข้า เดี๋ยวสักพักก็จะเกิดเป็นความเคยชินที่ใจเราสบาย กลางคืนเป็นเวลาที่ใจมีความสุขที่สุดเลย ใจนิ่ง ใจโปร่ง ใจโล่ง ใจเบา สบาย ถึงคราวหลับก็จะหลับอย่างเต็มอิ่ม ขอให้ประสบความสำเร็จ
เจริญพร
