นิทานอีสป เรื่อง กากับนกยูง
ผู้แต่ง : อีสป
กาตัวหนึ่งไม่ชอบใจขนสีดำของตัวเอง จึงคิดแปลงโฉมโดยเก็บขนหางที่นกยูงสลัดทิ้งมาเสียบแซมกับขนของตนมันบินอวดพวกกาด้วยกันและเยาะเย้ยว่า " ดูขนของข้าสิ ทั้งแวววาวและมีสีสันสวยงามกว่าขนดำปี๋ของพวกเจ้าซะอีกข้าจะไปอยู่กับฝูงนกยูงดีกว่า "
จากนั้นกาก็ผละจากฝูงของตนเข้าไปอาศัยอยู่กับฝูงนกยูง พวกนกยูงเห็นกาไม่เจียมตัวก็รุมจิกตีจนขนหลุดร่วงพร้อมกับไล่ตะเพิด " คิดอยากจะเป็นนกยูงอย่างพวกเรา ช่างไม่เจียมตัวจริง ๆ ไปให้พ้นนะ! "
กาต้องบินซมซานกลับไปหาพวกพ้อง แต่ฝูงกาก็ไม่ยอมให้อยู่ด้วย เจ้ากาหลงตัวเองจึงต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวตั้งแต่นั้นมา.
:: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ::
การหลงตัวเองและพยายามเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวตนของเรา อาจทำให้เราไม่ได้รับการยอมรับจากผู้อื่น
หลักธรรมของพระพุทธศาสนา เรื่องนี้สามารถเชื่อมโยงกับ หลักการรู้จักตนเอง (รู้จักอริยสัจ 4) และ การพอใจในสิ่งที่ตนมี (อิทธิบาท 4) ซึ่งสอนให้เรารู้จักตัวตนของตัวเองและพอใจในสิ่งที่เรามีอยู่ ทำให้เราหลีกเลี่ยงการหลงผิดหรือเสาะแสวงหาความสุขจากสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเราและไม่เหมาะสมกับเรา