ไม่ตกหลุมพรางอดีต-อนาคต

วันที่ 30 มค. พ.ศ.2559

ไม่ตกหลุมพรางอดีต-อนาคต

หิยฺโยติ หิยฺยติ โปโส ปเรติ ปริหายติ
อนาคตํ เนตมตฺถีติ ญตฺวา
อุปปนฺนจฺฉนฺทํ  โก ปนุเทยฺย  ธีโร

มัวรำพึงถึงความหลังก็มีแต่จะหดหาย
มัวหวังข้างหน้าก็มีแต่จะละลาย
อันใดยังมาไม่ถึงอันนั้นก็ยังไม่มี
รู้อย่างนี้แล้วเมื่อมีฉันทะเกิดขึ้น
คนฉลาดที่ไหนจะปล่อยให้หายไปเปล่า

(ขุ. ชา. ๒๗/๒๒๕๒/๔๖๗)

 

            อดีตอาจเลือนหาย อนาคตอาจไปไม่ถึงจะคำนึงเนิ่นนานให้เสียเวลาปัจจุบันไปไยเวลาปัจจุบันมีค่ามากเพราะ คือเวลาจริง เรื่องจริง ชีวิตจริงที่พร้อมจะกำหนดความจริงมากมายได้มัวจมกับอดีตก็เสียเวลาปัจจุบันมัวฝันกับอนาคต เวลาปัจจุบันก็ถดถอยไปเรื่อยๆคนฉลาดจึงไม่หลงใหลอดีต ไม่เพ้อพกอนาคตมีเป้าหมายแล้วดำเนินไปอย่างเต็มที่ใช้เวลาปัจจุบันสร้างอนาคตอันงดงามใช้เวลาปัจจุบันสร้างอดีตภายหน้าอันสดใสด้วยสติปัญญาและพละกำลังอย่างเปี่ยมล้น

                อนาคตที่อยู่หน้าเราก็สำคัญอดีตที่อยู่หลังก็สำคัญแต่สิ่งที่อยู่กลางตัวเราสำคัญกว่าเป็นความสุขภายในจากการทำใจหยุดนิ่งที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๗  เป็น "ปัจจุบันสุข" อันเป็นสุขทันที สุขในปัจจุบันที่ความทุกข์มิอาจมาย่ำยีผู้ฉลาดจึงไม่ตกหลุมพรางอดีต-อนาคตไม่ปล่อยปัจจุบันสุขให้จางหายไปด้วยการรักษาใจให้หยุดนิ่ง สงบ กลางตัวของเรา

-----------------------------------------------------------
" หนังสือส่องธรรม ล้ำภาษิต "
พระครูสมุห์ณรงค์  ทนฺตจิตฺโต