มีศีลมีธรรม ละเว้นบาป

วันที่ 08 กพ. พ.ศ.2559

มีศีลมีธรรม ละเว้นบาป

ธมฺโม  รหโท  อกทฺทโม
ปาปํ  เสทมลนฺติ  วุจฺจติ
สีลญฺจ  นวํ  วิเลปนํ
ตสฺส  คนฺโธ  น  กทาจิ  ฉิชฺชติ

ธรรมท่านกล่าวว่า เป็นห้วงน้ำที่ไร้ตม
บาป ท่านกล่าวว่า เป็นเหงื่อไคลและมลทิน
ศีล  ท่านกล่าวว่า เป็นเครื่องสำอางใหม่ๆ
กลิ่นของศีล ย่อมไม่จางหายไม่ว่าเวลาใด
(ขุ. ชา. ๒๗/ ๙๒๑/๒๐๓)

                    คุณธรรมของบัณฑิตอย่างหนึ่งคือมีศีล มีธรรม และละเว้นบาปธรรมฝ่ายกุศลเป็นความสะอาด ปราศจากความสกปรก เหมือนน้ำใส สะอาด ไม่มีตะกอนใดๆจึงควรมี ควรสะสมไว้บาป เป็นสิ่งที่ทำให้ จอตใจมัวหมอง มีคุณภาพต่ำลงเหมือนเหงื่อไคลความสกปรกต่างๆ ไม่ควรมี ไม่ควรสะสมไว้ศีลเป็นความปกติกาย วาจา เป็นการเว้นจากความชั่วเป็นมารยาทที่สะอาดปราศจากโทษ ทำคนให้มีความงามเหมือนบุคคลได้ใช้เครื่องสำอางใหม่ๆ บำรุงอย่างดีแต่งเติมความสวยงามให้เพิ่มขึ้นได้กลิ่นหอมอื่นๆ ย่อมลอยตามลม และจางหายไปในไม่ช้าแต่กลิ่มศีลย่อมหวนทวนลม ไม่มีจางหาย ไม่ว่าเวลาใดๆดังนั้น ผู้เป็นบัณฑิต จึงควรประกอบกุศลธรรมมีศีล ละเว้นจากบาปทั้งปวงความเจริญรุ่งเรือง ก็จะบังเกิดขึ้นแก่ผู้นั้นทั้งภพนี้ และภพหน้า

 

-----------------------------------------------------------
" หนังสือส่องธรรม ล้ำภาษิต "
พระครูสมุห์ณรงค์  ทนฺตจิตฺโต