น้ำหยดทีละติ๋งยังเต็มตุ่ม

วันที่ 01 พย. พ.ศ.2560

น้ำหยดทีละติ๋งยังเต็มตุ่ม

 

 

น้ำหยดทีละติ๋งยังเต็มตุ่ม

ฉะนั้นเราต้องปฏิบัติไปเรื่อย ๆ

มีบุญอะไรก็พยายามทำเรื่อยไป

สักวันหนึ่งคงเต็มด้วยบุญ เหมือนน้ำหยดทีละติ๋ง

ยังเต็มตุ่มได้

ถ้าไม่ปฏิบัติก็เหมือนกับไม่มีน้ำสักหยด

ถ้าปฏิบัติไปเรื่อย ๆ วันหนึ่งเราคงได้รู้จริงกับเขาบ้าง

ในเมื่อบารมีตอนนี้ของเรายังไม่เต็ม ก็ต้องขวน

ขวายไปเรื่อย ๆ ทีละนิดทีละหน่อย

อย่าขี้เกียจเป็นอันขาด

อย่ามัวไปห่วงคนอื่นเขามากเกินไป

เราต้องทำให้ตัวเราเองมาก ๆ

เพราะเวลาเราตายแล้ว ใครก็ช่วยเราไม่ได้

นอกจากเราจะช่วยตัวเราเอง เราทำเราก็ได้

จงสู้สิ...สู้ก็ตาย ไม่สู้ก็ตาย

สู้ดีกว่านะสู้ให้ถึงที่สุดสู้จนหมดอายุขัย จะได้

แค่ไหนก็เอาแค่นั้น

เราต้องเตือนตัวเราเอง

เพราะเราทำของเราเอง

เราทำมากได้มาก

ทำน้อยได้น้อย

ยายทำยายก็ได้ คุณก็ไม่ได้

คุณทำคุณก็ได้

เพราะฉะนั้นก็ทำมาก ๆ ไว้ก่อน

เราทำทุก ๆ วัน ก็ได้ทุก ๆ วัน

ทำให้ถึงที่สุด

 

๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๘