ธรรมะเพื่อประชาชน พร้อมภาพประกอบ คติธรรม ข้อคิดสอนใจ

ดูก่อนท่านผู้เห็นภัยในวัฏสงสาร ท่านทั้งหลายอย่ากลัวต่อบุญเลย เพราะคำว่าบุญนี้เป็นชื่อของความสุข ดูก่อนท่านผู้เห็นภัยในวัฏสงสาร เราย่อมรู้ชัดผลแห่งบุญอันน่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ ที่เราเสวยแล้วตลอดกาลนาน

ชาดก : ธรรมะเพื่อประชาชน Dhamma for peopleรวมนิทานอีสปพร้อมภาพประกอบ  ข้อคิดสอนใจ

ธรรมะเพื่อประชาชน : คุณแห่งศีล ๖


ธรรมะเพื่อประชาชน : คุณแห่งศีล ๖

Dhamma for people
ธรรมะเพื่อประชาชน

TD0908_01.jpg

ความสำคัญของศีล ๑  คุณแห่งศีล ๖

                   พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ใน ปุญญาภิสันทสูตรว่า "ดูก่อนภิกษุทั้งหลายอริยสาวกในธรรมวินัยนี้ เป็นผู้ละปาณาติบาต งดเว้นจากปาณาติบาต ได้ชื่อว่าให้ความไม่มีภัย ความไม่มีเวร ความไม่เบียดเบียนแก่สัตว์หาประมาณมิได้ ครั้นให้ความไม่มีภัย ความไม่มีเวร ความไม่เบียดเบียนแก่สัตว์หาประมาณมิได้แล้ว ย่อเป็นผู้มีส่วนแห่งความไม่มีภัยความไม่มีเวร ความไม่เบียดเบียนหาประมาณมิได้"

 


                  การรักษาศีลงดเว้นจากปาณาติบาต ได้ชื่อว่าเป็นการให้ความปลอดภัยแก่สรรพสัตว์ นอกจากจะไม่เบียดเบียนแล้ว ยังให้ชีวิตเป็นทานอีกด้วย บางท่านอาจคิดว่าการนำทานก็คือการให้สิ่งของไม่น่าเกี่ยวกับการรักษาศีล แต่ความเป็นจริง การให้ความปลอดภัยในชีวิตก็เป็นทานอย่างหนึ่งนะจ๊ะ ซึ่งไม่ใช่เป็นทานธรรมดา ท่านผู้รู้กล่าวว่าเป็นมหาทานทีเดียว เพราะการรักษาศีลด้วยชีวิตหรือให้ชีวิตเป็นทานจัดเป็นปรมัตถบารมี ในขณะที่ใครคนหนึ่งรักษาศีลทุกชีวิตจะได้รับความปลอดภัยทันที ไม่เฉพาะผู้รักษาศีลจะได้บุญ หรือความสุขกายสบายใจเพียงฝ่ายเดียวเท่านั้น ยังมีคนรอบข้างอีกมากมายที่เกิดความอบอุ่นใจตามไปด้วย 

 


                เช่นเมื่อเรารักษาศีลข้อที่ ๑. คือไม่ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต ไม่เบียดเบียนสัตว์และมนุษย์ได้ชื่อว่าเราไว้ชีวิตแก่สรรพสัตว์ เป็นการให้สิ่งที่สูงค่ายิ่งกว่าทรัพย์ใดๆ เพราะชีวิตเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุด ในบรรดาทรัพย์สมบัติภายนอกทั้งหมด 

 

                   เมื่อเรารักษาศีลข้อที่ ๒. คือไม่ลักทรัพย์ ได้ชื่อว่าให้ความปลอดภัยแก่ทรัพย์สินของผู้อื่น เป็นการให้ฐานะความเป็นอยู่อันมั่นคง ไม่ต้องระแวดระวังภัย

 

                    เมื่อเรารักษาศีลข้อที่ ๓. คือไม่ประพฤติผิดในกาม ย่อมได้ชื่อว่าให้ความสุขให้ความไว้วางใจ ให้สิทธิบุตรธิดา ภรรยาสามีของผู้อื่น เป็นการให้ความคุ้มครองแก่สถาบันครอบครัวอย่างดีที่สุด 

 

                    เมื่อเราได้รักษาศีลข้อที่ ๔. คือไม่กล่าวคำเท็จได้ชื่อว่าให้ความจริงแก่ทุกคน ทำให้เกิดความโปร่งใสโล่งใจในการดำเนินชีวิต โดยไม่ต้องหวาดระแวงซึ่งกันและกัน ไม่มีการเสแสร้งแสดงอาการหน้าไหว้หลังหลอก

 

                   เมื่อเราได้รักษาศีลข้อที่ ๕. คือไม่ดื่มสุราเมรัย ก็ได้ชื่อว่าให้ความอบอุ่นใจ ให้ความปลอดภัยกับทุกชีวิต เพราะคนที่ประมาทขาดสตินั้น สามารถทำความชั่วได้ทุกอย่าง จะฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ประพฤติผิดในกามหรือพูดเท็จก็ทำได้ทั้งสิ้น ดังนั้นการรักษาศีลข้อที่ ๕ จึงเป็นสิ่งที่เราต้องตระหนักให้มากที่สุด 

 


               การรักษาศีลทั้ง ๕ ข้อนี้เป็นการทำทานอันประเสริฐ ที่หล่อเลี้ยงโลกนี้ให้ร่มเย็นเป็นสุขมาช้านาน ซึ่งทานอันประเสริฐนี้ พระพุทธเจ้าตรัสเรียกว่า มหาทาน พร้อมทั้งทรงกล่าวว่า ผู้บำเพ็ญมหาทานย่อมได้รับผลบุญอันไพศาล ในปุญญาภิสันทสูตร พระพุทธองค์ได้ตรัสเอาไว้ว่า "ดูก่อนภิกษุทั้งหลายห้วงบุญห้วงกุศล ๘ ประการนี้ นำความสุขมาให้ ทั้งให้อารมณ์อันเลิศ มีสุขเป็นผล เป็นไปเพื่อสวรรค์เป็นไปเพื่อสิ่งปรารถนา น่าใคร่น่าพอใจเพื่อประโยชน์เกื้อกูล

 


                     ห้วงบุญกุศล ๘ ประการคือ


                     ๑. อริยสาวกในธรรมวินัยนี้ ถึงพระพุทธเจ้าเป็นสรณะ

 

                     ๒. อริยสาวกในธรรมวินัยนี้ ถึงพระธรรมเป็นสรณะ

 

                     ๓. อริยสาวกในธรรมวินัยนี้ ถึงพระสงฆ์เป็นสรณะ

 

              ๔. มีทาน ๕ ประการที่เป็นมหาทาน ที่บัณฑิตรู้ว่าเลิศ มีมานานเป็นเชื้อสายแห่งอริยะ เป็นของเก่าไม่กระจัดกระจาย ไม่เคยกระจัดกระจาย อันบัณฑิตไม่รังเกียจจักไม่รังเกียจ อันสมณพราหมณ์ผู้เป็นวิญญูไม่รังเกียจ ทาน ๕ ประการคือ อริยสาวกในธรรมวินัยนี้ เป็นผู้ละปาณาติบาต งดเว้นจากปาณาติบาต ชื่อว่าให้ความไม่มีเวร ความไม่มีภัย ความไม่เบียดเบียนแก่สัตว์หาประมาณมิได้ เมื่อเป็นเช่นนี้ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งความไม่มีเวร ความไม่มีภัย ความไม่เบียดเบียนหาประมาณมิได้

 

                   ข้อที่ ๕. ซึ่งเป็นทานประการที่ ๒ คืออริยสาวกละอทินนาทาน งดเว้นจากอทินนาทาน ยินดีในสมบัติที่ตัวเองหามาได้ไม่รักขโมยจี้ปล้น ไม่ฉ้อฉลยักยอกเอาทรัพย์ของคนอื่นในฐานะเป็นขโมย 

 

                        ห้วงบุญห้วงกุศลข้อที่ ๖. ซึ่งเป็นทานประการที่ ๓ คืออริยสาวกละกาเมสุมิจฉาจาร งดเว้นจากกาเมสุมิจฉาจาร 

 

                        ข้อที่ ๗. ซึ่งเป็นทานประการที่ ๔ อริยะสาวกละมุสาวาทงดเว้นจากมุสาวาท 

 

                      ห้วงบุญห้วงกุศลข้อที่ ๘. ซึ่งเป็นทานประการที่ ๕ อริยสาวกละการดื่มน้ำเมา คือสุราและเมรัย อันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท งดเว้นจากการดื่มน้ำเมา ดูก่อนภิกษุทั้งหลายอริยสาวก ผู้งดเว้นจากการดื่มน้ำเมาคือ สุราเมรัยอันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาทแล้ว ชื่อว่าให้ความไม่มีเวร ความไม่มีภัย ความไม่เบียดเบียนแก่สัตว์หาประมาณมิได้ ครั้นทำเช่นนั้นแล้วย่อมเป็นผู้มีส่วนในความไม่มีเวร ความไม่มีภัย ความไม่เบียดเบียนหาประมาณมิได้ 

 


                     ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นทาน ๕ ประการและสรณะ ๓ ประการ ที่เป็นมหาทานอันบัณฑิตพึงรู้ว่าเป็นเลิศ มีมานานเป็นเชื้อสายแห่งพระอริยะ เป็นของเก่าไม่กระจัดกระจาย ไม่เคยกระจัดกระจาย อันบัณฑิตไม่รังเกียจจักไม่รังเกียจ อันสมณพราหมณ์ผู้เป็นวิญญูไม่รังเกียจ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เป็นห้วงบุญห้วงกุศล ๘ ประการนำสุขมาให้  ให้อารมณ์อันเลิศมีสุขเป็นผล เป็นไปเพื่อสวรรค์ย่อมเป็นไปเพื่อสิ่งที่น่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ เพื่อประโยชน์เกื้อกูลเพื่อความสุข

 


                เห็นไหมจ๊ะ ว่าการรักษาศีลนั้นเป็นการให้ที่ยิ่งใหญ่ เพราะให้ความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของสัตว์ทั้งหลาย อันไม่มีประมาณและไม่มีการเจาะจงในการให้อีกด้วย ดังนั้นการรักษาศีลจึงเป็นบุญที่พิเศษอย่างยิ่ง เพราะได้ทั้งบุญจากการสมาทานศีล แล้วบำเพ็ญมหาทานควบคู่กันไปด้วย ที่กล่าวมานี้เป็นเพียงศีล ๕ ซึ่งเป็นศีลเบื้องต้นเท่านั้นนะจ๊ะ หากรักษาศีลให้สูงยิ่งขึ้นไป เช่นศีล ๘ หรืออุโบสถศีล ศีล ๑๐ ของสามเณรและศีล ๒๒๗ ของพระภิกษุ ย่อมจะเป็นมหาทานอันยิ่งใหญ่ เป็นบุญใหญ่ที่สามารถชำระจิตใจให้สะอาดบริสุทธิ์ เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตและจิตใจในระดับที่สูงยิ่งขึ้นไป 

 


                   เพราะฉะนั้นถ้าใครต้องการพัฒนาชีวิตและจิตใจของตัวเอง หรืออยากเป็นที่รักของคนรอบข้าง ก็ให้เริ่มต้นด้วยการละบาปอกุศลทุกชนิด แล้วก็เริ่มลงมือสมาทานรักษาศีล ๕ ให้บริสุทธิ์ ถ้ากายวาจาของเราบริสุทธิ์ เดี๋ยวใจก็จะบริสุทธิ์ตามไปด้วย คุณภาพชีวิตและจิตใจก็จะสูงส่งเป็นไปตามลำดับได้เอง และคนมีศีลจะเข้าไปในสมาคมไหน ก็ไม่หวาดหวั่นไม่ครั่นคร้าม คนมีศีลจะเป็นบุคคลน่าเข้าใกล้  น่าไว้วางใจและได้รับความเคารพเกรงใจจากทุกคน กลิ่นดอกไม้ไม่อาจฟุ้งทวนลมได้ แต่กลิ่นสัตบุรุษผู้ทรงศีลฟุ้งทวนลม เพราะกลิ่นศีลฟุ้งไปได้ทุกทิศ กลิ่นจันทน์ กฤษณา อุบล มะลิแม้จะมีกลิ่นหอม แต่กลิ่นศีลยอดเยี่ยมกว่าบรรดาคันธชาติเหล่านั้น

 


                       กลิ่นกฤษณาและแก่นจันทน์มีความหอมเล็กน้อย ส่วนกลิ่นของผู้มีศีลเป็นกลิ่นสูงสุด ฟุ้งไปได้ไกลและฟุ้งขึ้นไปสูงถึงหมู่ทวยเทพทั้งหลาย ทวยเทพได้ยินชื่อของใครว่า เป็นผู้มีศีลมีธรรม ก็จะแซ่ซ้องอนุโมทนาและตามคุ้มครองรักษาผู้นั้น ดังนั้นให้ลูกๆ หมั่นตามรักษาศีลให้สะอาดบริสุทธิ์ นึกถึงทีไรจะได้มีความปลื้มปีติใจเป็นรางวัล ความปีติใจจะทำให้มีผลการปฏิบัติธรรมที่ก้าวหน้า เราจะได้เข้าถึงธรรมภายในอย่างสะดวกสบาย อย่างง่ายดายเป็นอัศจรรย์กันทุกคนนะจ๊ะ

 


 ยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคล