นิทานจีนสอนลูกรัก ตอน อย่าเยินยอเกินความจริง

วันที่ 29 พย. พ.ศ.2565

นิทานจีน สอนลูกรัก
ตอน อย่าเยินยอเกินความจริง

 

นิทานจีนสอนลูกรัก , นิทานจีน , นิทานสอนใจ , นิทานธรรมะ , นิทานสอนลูกน้อย , นิทานสอนเด็ก , นิทาน , ภาษิตจีน , นิทานสั้น , นิทานสั้นพร้อมข้อคิด , นิทานข้อคิดสอนใจ , นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า , นิทานพื้นบ้าน , นิทานเด็ก , นิทานสอนเด็ก , นิทานการ์ตูน , การ์ตูน , การ์ตูนธรรมะ , การ์ตูนสี่สี , นิทานสี่สี , สัตว์น่ารัก , นิทานสัตว์ , การ์ตูนสัตว์ , การ์ตูนไทย , ธรรมะ , ธรรมะออนไลน์ , พุทธประวัติ , การ์ตูนเด็กดี , ศาสนาพุทธ , พระพุทธศาสนา , สื่อธรรมะ , ธรรมกาย , วัดพระธรรมกาย , สื่อสีขาว , Tale , Fairytale , cartoon , กัลยาณมิตร , นิทานธรรมะออนไลน์ , การ์ตูนเด็ก , ภาพการ์ตูนสวย , การ์ตูนคุณธรรม , รักการอ่าน , บันทึกรักการอ่าน , อีสป , นิทานอีสป , นิทานจีน สอนลูกรัก ตอน อย่าเยินยอเกินความจริง


           ที่เมืองซ่งมิน ขุนนางผู้หนึ่งเป็นคนดีที่มีชาวบ้านเคารพนับถือเป็นจำนวนมาก วันหนึ่งขุนนางได้คิดจัดงานเลี้ยงฉลองที่ฮูหยินได้ตั้งครรภ์บุตรคนแรก ขุนนางได้ให้เด็กรับใช้ไปซื้อเป็ดที่ฟาร์มแห่งหนึ่งที่ได้ชื่อว่าเป็นเป็ดเนื้อดีเยี่ยมที่สุด

           เด็กรับใช้ไปถึงตำบลนั้นแล้ว ได้ซื้อเป็ดฝูงหนึ่งกลับมาแต่ระหว่างทางเผลอหลับไปเพราะดื่มสุราจนเมามาย ฝูงเป็ดเตลิดหนีออกไปจนหมดสิ้น เด็กรับใช้จึงต้องซื้อเป็ดของชาวบ้านนอกตำบลนั้นกลับมายังในตัวเมือง

           ครั้นแม่บ้านปรุงอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้วก็ลำเลียงอาหารขึ้นโต๊ะเพื่อเลี้ยงแขก   ขุนนางเชิญให้แขกชิมเป็ดรสโอชาจากตำบลอื่นเลื่องชื่อ

           บรรดาแขกต่างก็รีบชิมเป็ดด้วยหวังจะประจบเอาใจท่านขุนนาง ครั้นเมื่อลองชิมดูแล้วรู้สึกว่าเนื้อเป็ดทั้งเหนียวและรสชาติไม่ดี แต่ก็ไม่ยอมเอ่ยตามความเป็นจริง ได้แต่ออกปากชมรสชาติอันโอชาของเป็ดกันเป็นการใหญ่

            แต่ครั้นเมื่อขุนนางจางลองลิ้มรสเป็ดไปคำหนึ่งแล้วรู้สึกได้ว่าเป็นเนื้อเป็ดชั้นเลว จึงกล่าวออกมาว่า
                 "เป็ดจากตำบลนี้มีเนื้อที่แน่นและมีรสชาติดีมาก ไม่พราบว่าทำไมครั้งนี้เนื้อเป็ดจึงเป็นเช่นนี้ไปได้"

            บรรดาแขกทั้งหลายกลับเอ่ยขึ้นว่า
                
"ไม่จริงหรอกท่านจางข้าชิมดูแล้วเนื้อเป็ดก็รสชาติดีนี่นา"

                 "ใช่ ใช่ถูกแล้ว เป็นเป็ดที่เยี่ยมมากจริงๆ"

            ไม่ว่าชาวบ้านจะเอ่ยอย่างไรขุนนางจางก็ไม่เห็นด้วยตามนั้น เขาจึงเรียกเด็กรับใช้มาถามว่าเป็ดเหล่านี้ใช่เป็ดจากตำบลที่ตนบอกหรือไม่

            เด็กรับใช้อยู่กับขุนนางมานานได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีจึงไม่กล้าที่จะทำผิดครั้งที่ 2 ด้วยการพูดปดผู้เป็นนาย ในที่สุดเด็กรับใช้จึงสารภาพความจริงให้ฟังจนสิ้นต่อหน้าแขกทั้งหลาย

            ขุนนางจึงกล่าวว่า
                 "เอาเถอะเจ้าไปได้"

            ขุนนางไม่ตำหนิเด็กรับใช้ต่อหน้าแขก แต่กล่าวต่อไปว่า
               
 "ในเมื่อเป็ดรสชาติไม่ดีแล้ว ขอเชิญท่านชิมอาหารจานอื่นๆ เถอะนะปลานึ่งจานนี้รสชาติ ไม่เลวเลยทีเดียว เพราะเป็นปลาที่คนครัวของข้าเลี้ยงด้วยตัวเองในบ่อปลาหลังบ้านนี่เอง"

            แต่คราวนี้บรรดาแขกทั้งหลาย ต่างก็กินอาหารอย่างเงียบๆ ไม่กล้าเอยปากขึ้นชมยกย่องอาหารจานใดๆ อีกเลย

 

 ยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคล Total Execution Time: 0.0056190530459086 Mins