พระอาจารย์: ความน้อยใจไม่มีสูตรสำเร็จ ไม่มีขั้นตอน 1–5 ที่ทำแล้วจะหายทันที เพราะความน้อยใจคือ “สภาวะ” ที่ดำรงอยู่ จนกว่าเราจะรู้สึกว่าเราได้รับการยอมรับ และรู้สึกว่าตนเองมีคุณค่าในฐานะมนุษย์
ในใจของทุกคนจะมีสิ่งหนึ่งอยู่เสมอ คือความต้องการ “เป็นส่วนหนึ่ง” และ “เป็นที่ต้องการ” ความน้อยใจจึงเกิดขึ้นเมื่อความเป็นที่ต้องการนั้น ไม่ได้รับการตอบสนองในรูปแบบที่เราเรียกว่า “ปกติของเรา” ซึ่งปกติของแต่ละคนไม่เหมือนกัน และมันไม่จำเป็นต้องเมคเซนส์ในสายตาคนอื่น เช่น ครบรอบหนึ่งเดือน เราอาจรู้สึกว่ามันควรมีความพิเศษ นั่นไม่ใช่เรื่องไร้เหตุผล แต่มันคือความปกติของเรา
ปัญหาเกิดขึ้นเมื่อเราเรียกร้องความต้องการในรูปแบบปกติไม่ได้ สิ่งที่ตามมาคือการ “พิสูจน์คุณค่า” ผ่านอารมณ์น้อยใจ → งอน → งี่เง่า วนซ้ำไม่รู้จบ เพราะเราจะน้อยใจไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะ “พอใจ” จนกว่าจะรู้สึกว่า“ฉันมีคุณค่า ฉันถูกรัก”
ถ้าไม่อยากท็อกซิก สิ่งแรกที่ต้องรู้คือเวลาน้อยใจ เรามองตัวเองอย่างไรเรารู้สึกว่าเขาไม่รักเรา → เราเลยรู้สึกว่าเราไม่มีคุณค่าทั้งที่จริง ๆ เรารู้ว่าเราทุ่มเท เราให้ใจ แต่ทำไมคุณค่าของเราถึงหายไปในตอนนั้น
ต่อมาคือ
ตอนน้อยใจ เรามองเขาอย่างไร
เราคาดหวังอะไรจากเขา
เราคาดหวังอะไรจากตัวเอง
เราคิดว่าเขาคาดหวังอะไรจากเรา
และที่สำคัญที่สุดเวลาน้อยใจ เรากลัวอะไรกลัวเขาจะทิ้งเรากลัวเขาจะไม่สนใจเราอีกกลัวว่าในที่สุดแล้ว เราจะไม่เป็นที่ต้องการจริง
นี่คือ “ความต้องการที่แท้จริง” ที่ซ่อนอยู่ข้างในคือความต้องการความรัก
พฤติกรรมงอน น้อยใจ หรือใช้อารมณ์ ไม่ได้เกิดเพราะเราอยากงี่เง่าแต่มันเกิดเพราะ “เราทุกข์”และเราพยายามบังคับให้สถานการณ์ภายนอกเป็นไปตามใจ เพื่อให้ความทุกข์นั้นหายไป
ปัญหาคือ เรากำลังเติมความรักจากภายนอกลงในแก้วที่รั่ว
แฟนทำดี → รู้สึกดี
เพื่อนใส่ใจ → รู้สึกดี
แต่พอเวลาผ่านไป มันก็หมดอีกเติมเท่าไหร่ก็ไม่พอ เพราะต้นตอคือ “ความขาดข้างใน”
ลองมองตัวเองให้ชัดผู้หญิงคนหนึ่งที่พยายามทำดีทุกอย่าง เพราะอยากให้คนอื่นรักใจดี เห็นอกเห็นใจ ทุ่มเทผ่านมาแล้วกี่ปีผ่านเรื่องแย่ ๆ มาเยอะแค่ไหนเคยเกือบพัง เกือบตาย แต่ก็ผ่านมาได้แล้วถามตัวเองตรง ๆ ว่าเรารักคนคนนี้ไหมรักตัวเองที่อยู่มาได้จนถึงวันนี้ไหม
ต่อให้วันนี้โลกไม่เป็นดังใจต่อให้ไม่มีใครรักถ้าเรายังเติมเต็มตัวเองได้ความท็อกซิกจะลดลงอย่างชัดเจน
สุดท้าย ความท็อกซิกไม่ใช่ตัวตนของเรามันคือสัญญาณของความเจ็บและเมื่อเรารักตัวเองได้มากพอเราจะไม่ต้องใช้อารมณ์ เพื่อพิสูจน์ว่าตัวเองมีคุณค่าอีกต่อไป
พระอาจารย์สัจจาธิโก
ฟังเพิ่มเติมได้ที่
