ทั้งปีพัง ไม่ได้แปลว่าชีวิตพัง

                  คำถาม : เมื่อเราเจอเรื่องที่ทำให้รู้สึกแย่ เรามักจะเหมารวมว่าชีวิตทั้งหมดพังพินาศไปหมด จริง ๆ แล้วมันเป็นอย่างนั้นจริงไหมคะพระอาจารย์?

                  พระอาจารย์ : ครับ เจริญพรทุกท่านครับ ก็ยินดีต้อนรับทุกท่านแล้วกันนะ เข้าสู่ พุทธยามเช้า นะครับ และก็หลวงพี่คิดว่ามันเป็นวันที่ดีของทุก ๆ ท่านและวันที่ดีของหลวงพี่ไปด้วยด้วยกันเนาะ ช่วงนี้ก็ช่วงปีใหม่เนาะ เดี๋ยวอีกไม่นานหลวงพี่ก็กลับที่ประเทศไทยแล้วครับ แล้วเดี๋ยวถ้ากลับไทยเราคงจะได้มีโอกาสได้คุยกันได้ คงจัดสรรทุกอย่าง เพื่อให้ปีหน้ารายการของเราออกมาทรงพลัง และดียิ่งขึ้น และก็งดงามยิ่งขึ้น และเป็นธรรมะส่งท้ายปีกัน

                  ก่อนอื่นเลยก็ยินดีต้อนรับทุก ๆ ท่านอีกครั้งหนึ่ง ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับทุก ๆ ท่านที่เข้ามา มาในเช้าวันนี้ในวันนี้กันนะครับ เนาะ โอเค ก่อนอื่นเลยก็ต้องเจริญพรทุกท่านอีกครั้ง สำหรับเช้าวันนี้นะ ซึ่งในเช้าวันนี้เนี่ยก็เป็นปกติฮะ เป็นเช้าวันที่เราได้มีโอกาสได้มาใช้คำว่าได้มานั่งคุยกัน มานั่งสื่อสารกัน มานั่งฟังกันและก็คิดว่าเป็นเรื่องที่ดี จริง ๆ เป็นเรื่องที่ดีทุก ๆ วันนะ ที่เราได้คุยกัน หลวงพี่รู้สึกว่าการได้คุยกับพวกเราในยามเช้าเป็นเรื่องที่ดีเสมอ ในเช้าวันนี้ จริง ๆ มันอยู่ในหัวข้อที่ชื่อว่าอะไรครับ เคยฟังไหม หัวข้อของเช้าวันนี้ จริง ๆ แล้วคือหัวข้อที่ชื่อว่า ทั้งปีพัง ไม่ได้แปลว่าชีวิตพัง ถูกไหม เออ ทั้งปีพัง ปีนี้พังนะ ไม่ได้แปลว่าชีวิตพังนะ เออปีนี้พัง ไม่ได้แปลว่าชีวิตพัง คนเราโดยมาก ก็ชอบรู้สึกว่าทุกอย่างเวลาเรารู้สึกพังมันจะชอบรู้สึกเหมารวม

                  กาลครั้งหนึ่งครับ มีเด็กชายสองคนกำลังเล่นต่อ ต่อไม้กัน ต่อไม้ ต่อบ้าน ต่อของเล่นกัน จนถึงของชิ้นหนึ่ง ซึ่งเป็นของสำคัญ ซึ่งเป็นของสำคัญ เด็กชาย 2 คน รู้สึกว่า ฉันอยากเอาของชิ้นนี้ มาตกแต่งตึกของฉัน เธอไม่ควรจะหยิบไป ฉันชอบเหลือเกิน ในการหยิบของชิ้นนี้มาตกแต่ง สองคนก็ดึงกันไป ดึงกันมา เธอเอา ฉันจะอยากได้เธออยากได้ฉันอยากได้เธออยากได้ฉันหน่อย ดึงกันไปดึงกันมารั้งกันไปแล้วก็รั้งกันมา รั้งไปรั้งมาดึงไปดึงมา สิ่งที่มันเกิดขึ้นคือสุดท้าย ของชิ้นนี้หลุดมือครับ แล้วมือของเด็กคนหนึ่งอะก็ไปกระแทกกับตึก ปั้น ตึกถล่มลงมาเลย จนกระทั่งตึกถล่ม และกลายเป็นว่า ฉันที่ตึกถล่มอะ เด็กคนนี้ก็เลยร้องไห้ ว่าแกนั่นแหละทำตึกฉันถล่ม ตึกพัง ชีวิตฉันแย่ก็เพราะแก

ตึกพัง ไม่ได้แปลว่าชีวิตแย่ ตึกพัง ไม่ได้แปลว่า เราช่วยกันจัดการตึกไม่ได้ ตึกพัง มันแค่ตึกตึกเดียว เดี๋ยวเราช่วยกันต่อใหม่ก็ได้ เธอพูดว่าเราเข้ามาแค่ไม่กี่นาทีทำให้ชีวิตเธอแย่เลยหรือ เด็กคนที่โวยวายอยู่ อึ้งไปสักพักหนึ่ง อะไรวะ ทำไมเพื่อนเราพูดอย่างนี้วะ อะไรอย่างเงี้ย เพื่อนพูดต่อไปว่า เธอ เราแค่เข้ามา เราแค่แย่งของกัน มันไม่มีอะไรเลยที่แปลว่าชีวิตเราแย่ ชีวิตเธอแย่ หรือชีวิตใครแย่ เราแค่เข้ามา เราแค่แย่งของกัน นิด ๆ หน่อย ๆ ด้วยซ้ำ คิดว่ามันแย่ตรงไหนหรอ บอกเราหน่อยได้ไหม ชีวิตมันแย่ยังไงหรอ การ 1 นาทีของเรามันทำให้ชีวิตเธอแย่ยังไงหรอ เราทะเลาะกันได้ เราเกลียด เราทะเลาะกันได้ เราไม่ชอบกันได้ แต่มันไม่ทำให้ชีวิตเธอแย่ เด็กคนนี้อึ้งหนักกว่าเดิมครับ และเขาก็เกิดอาการนิ่ง เกิดการตั้งคำถาม เกิดการ ปลง เออว่ะ ก็จริงอย่างที่เพื่อนพูด เพื่อนเข้ามาแค่ไม่กี่นาทีเอง ไม่ทำชีวิตเราแย่ซะหน่อย ตึกพังก็แค่สร้างใหม่ ต่อให้ต้องเริ่มสร้างทีละชิ้นก็แค่สร้างใหม่ ต่อให้ต้องเริ่มสร้างใหม่ทีละชิ้นก็แค่สร้างใหม่ อืม ก็เลยพูดต่อไปว่า งั้นเราเริ่มกัน งั้นเราก็แค่เอาใหม่กัน เราแค่สร้างใหม่ เราแค่เอาใหม่

                  ทุกอย่างเวลามันพัง มันก็แค่เรื่องเดียวครั้งเดียว ต่อให้ปีนี้จะพังก็เป็นแค่ปีปีเดียวในอีกร้อยปีในชีวิตของเรา มนุษย์เก่งในการปรุงแต่งอยู่แล้ว โดยเฉพาะปรุงแต่งเรื่องที่ ไม่ดี เนี่ย เก่งที่สุดเลย เพราะว่าอะไร เพราะว่าเราไม่อยากเจอ ไม่ชอบเจอ เรื่องไม่ถูกใจ ไม่อยากพบ ไม่ชอบพบ เรื่องไม่น่าดีใจ ไม่อยากคิด ไม่ชอบคิด เรื่องที่ไม่อยากคิด ไม่ชอบคิด เพราะเราวิ่งหนีเรื่องไม่ดีง่ายกว่า ความรู้สึกของความหวาดกลัวมาง่ายกว่า เพื่อจะได้มั่นใจว่าเราจะไม่เจอมัน หรือเรามักจะตำหนิเป็นเรื่องไม่ดี เพราะเราไม่อยากเจอเรื่องไม่ดี ถ้าเทียบว่าวันหนึ่ง เกิดเรื่องดีครึ่งหนึ่ง เรื่องไม่ดีครึ่งหนึ่ง เราจะเกลียดเรื่องไม่ดี หรือให้น้ำหนักมันมากกว่าเรื่องดีเสมอ ถ้าเรื่องดีไม่ใหญ่พอเมื่อเราเจอเรื่องไม่ดีในปริมาณที่เท่ากัน เราจะเกลียดเรื่องไม่ดีมากกว่า ลองนึกภาพเราเข้าไปในร้านอาหารร้านหนึ่งก็ได้ เรื่องอื่นดี มันก็สะดุดมากกว่า เพราะเรื่องไม่ดีไม่ควรเกิด

                  เรื่องเหล่านี้เราคงมีกันอีกในวันนี้ วันพรุ่งนี้ แล้วเดี๋ยวจะเล่านิทานให้ฟัง แต่เรื่องวันนี้ครับ มันทำให้เราได้ถามถามตัวเองว่า หลายครั้งเราแย่งกับชีวิตคนอื่น แล้วเผอิญมันกระทบตัวเอง เคยแข่งงานธุรกิจมั้ยครับ เคยต้องตกผลึกกับใคร เคยต้องแย่งที่ทำงานกับใครอีกไหม แต่ว่าจริง ๆ แล้ว เราไม่ได้ทะเลาะ ไม่ได้เก็บเลยนะครับ และเขาเข้ามาแค่ไม่กี่นาทีในชีวิต วันนี้ฟังแล้ว ตกผลึกอะไรบ้าง ได้อะไรบ้าง กลับไปคิดอะไรได้บ้าง อยากให้ท่านได้ลองกลับไปลองตรองนิดหนึ่งว่าตอนนี้ เออ ฟังเรื่องนี้แล้วครับ มันสะท้อนอะไรในชีวิต สะท้อนเรื่องไหนในชีวิต สะท้อนสิ่งไหนในชีวิตบ้าง

พระอาจารย์สัจจาธิโก

ฟังเพิ่มเติมได้ที่

 https://www.youtube.com/live/Ej4TyM_3r9Q?si=SCHzc70MhG12l_Eq