พระวิเทศภาวนาจารย์ วิ. (สมบุญ สมุมาปุญฺโญ) ป.ธ.๔
ㆍผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกายㆍเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนีย
-ที่ปรึกษาภาคพื้นอเมริกา - กรรมการอำนวยการสมัชชาสงฆ์ไทย ในสหรัฐอเมริกา
บ้านพักในตำนาน
หลวงพี่มาวัดพระธรรมกายได้เพราะเห็นป้ายโฆษณาเชิญชวนนั่งสมาธิภาคฤดูร้อนในมหาวิทยาลัย และหนังสือเดินไปสู่ความสุขเล่มที่ ๒ ในห้องสมุดชมรมพุทธ จุฬาฯ ถึงช่วงเดือนมีนาคม เมื่อมาถึงวัด เห็นหลวงพ่อธัมมชโยแต่ไกล แล้วคิดว่า "พระรูปนี้นี้ดูแล้วรัศมีผ่องใส เยือกเย็น มีบุคลิกลักษณะดี" ต่อมาจึงรู้ว่าท่านมาเป็นประธานเปิดอบรมธรรมทายาทภาคฤดูร้อน พ.ศ. ๒๕๑๕ รุ่นที่ ๑ และได้เห็นหลวงพ่อทัตตชีโว หลวงพี่ฐิตสุทโธร่วมอยู่ด้วย ยิ่งมั่นใจ เมื่ออบรมครบ ๒ สัปดาห์ กลับเข้ากรุงเทพฯ รู้สึกว่ากรุงเทพฯ วุ่นวายเหมือนเป็นคนละโลกเลย
ในตอนนั้น สมัครอบรมธรรมทายาทอยู่ ๆ ๓ ปี จนมีความรู้สึกว่าไม่อยากเรียนสัตวแพทย์ตัดจึงเปลี่ยนเส้นทางไปเรียนนิด้า คณะสถิติประยุกต์ เรียนนิด้าพร้อมกับมาวัดด้วย และเริ่มไปพักรวมกันกับพี่น้องในวงธรรมะ ไปอยู่ที่หมู่บ้านเสนานิเวศน์ ๑ อยู่ด้วยกัน ๖-๗ คน หลวงพ่อธัมมชโยท่านตั้งชื่อว่า "บ้านเอื้อเฟื้อจ้ะ" แล้วพอตอนหลัง มีรวมกลุ่มรุ่นน้องอีก ก็เลยเกิดบ้าน "บ้านเกื้อหนุนจ้ะ" หลวงพ่อตั้งชื่อบ้านให้เรียบร้อย
เทวดาของคุณยายจันทร์
หลังจากจบการศึกษาปริญญาโท ตอนแรก ฯ ที่อยู่ในวัด หลวงพี่คิดว่าจะอยู่รับบุญชั่วคราวมีช่วงหนึ่ง คุณยายพูดบ่อยมากว่า "เทวดา ! ช่วยส่งคนมาช่วยยายจันทร์หน่อย" เราก็นั่งธรรมะอธิษฐานตาม ขอให้เทวดาเอาคนมาช่วยหน่อย ตอนหลังมานึกได้ ท่านพูดทางอ้อมชวนเรานี่นาเราไม่รู้เรื่อง เลยคิดได้ เอ๊ะ ! ทำงานต่อดี หรือเรียนดี หรือยู่วัดดี
ตอนนั้นรองานก็เกือบได้งานตลอดเลย นึกในใจว่า ยังไม่ต้องทำงาน อยู่วัดก็ได้ อยู่วัดก็ช่วยทางบ้านได้ ไม่ได้ช่วยปัจจัย แต่ว่าเอาบุญช่วยดีกว่า พอนึกแบบนี้ เลยอยู่ช่วยงานที่วัดตอนหลัง ๆ ก็ไม่ได้ยินคุณยายอธิษฐานแบบนั้นแล้ว
คุณยายบอกว่า ลูกศิษย์วัดที่อยู่วัดทุกคน ต้องมีบุญ คือบุญทำความสะอาด บุญหุงข้าวบุญจัดอาหารที่ญาติโยมนำมาถวาย บางคนไม่เคยทำ ก็เลยเกิดปัญหาในบางครั้ง เช่น บางวันหุงข้าวสวยแต่แฉะ พอจัดเสร็จเอาไปถวายหลวงพ่อธัมมชโย ท่านพูดแบบสนุก ๆ ว่า "วันนี้หลวงพ่อโชคดีนะ ได้ฉันข้าวต้มสองมื้อ" บางวันก็ไม่ใช่ข้าวต้ม ไม่ใช่ข้าวแฉะ แต่เป็นสามกษัตริย์ และเป็นบ่อยด้วย จนกระทั่งคุณยายต้องขู่ว่า "ใครหุงข้าวไม่เป็น ไม่ต้องบวช" พออาทิตย์ต้นเดือนมีบุญพิเศษให้ทำอีก คุณยายบอกว่า "ทุกต้นเดือน ให้ไปรวมทีมล้างห้องน้ำที่กุฏิที่ไม่มีพระอยู่ล้างห้องน้ำไม่เป็น ไม่ต้องบวช"
แนวทางสำหรับนักสร้างบารมี
วัดเราตอนแรกมีคนไม่ค่อยมาก งานประจำ คือหุงข้าว งานบุญวันอาทิตย์คือการไปช่วยงานอาสาสมัคร ดูแลงานบุญวันอาทิตย์ ต้อนรับเจ้าภาพ ดูจราจรงานบุญใหญ่ ตอนบวชเป็นพระบาลีอย่างเดียว บวชปีแรก ๆ ได้ไปเป็นเนื้อนาบุญรับสังฆทาน ตอนเย็นก็เรียนบาลี
ตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๒๙ หลวงพ่อธัมมชโย ให้มาน้ำนั่งการมาแทนท่านบ้าง ทำอยู่หลายปีต่อกัน มีคนถามมาเยอะว่าทำอย่างไรให้สร้างบุญบารมีได้ต่อเนื่องยาวนาน ให้ได้ยาวนานจริง ๆ ก็ไม่มีอะไรมาก "อยู่ที่ศีล อยู่ที่ธรรมะ อยู่ที่เราประพฤติ และนั่งธรรมะทุกวัน"
หลวงพี่มีคติธรรมประจำใจ ซึ่งก็คือพุทธพจน์ "ธมโม หเว รกุขติ ธมฺมจารี ธรรมย่อมคุ้มครองผู้ประพฤติธรรม" และบทว่า "ธรรมย่อมคุ้มครองผู้ประพฤติธรรมให้ไม่ตกไปในที่ชั่ว" ทั้งสองบทนี้ ถ้าประพฤติธรรมแล้ว ธรรมนั้นก็จะทำให้เราอยู่รอดปลอดภัย
๕๕ ปี วัดพระธรรมกาย วัดเราผ่านเรื่องรามามากมาย แต่วัดเราก็ยืนยงอยู่ใด้มาจนถึงทุกวันนี้ ด้วยบุญคุ้มครองในความบริสุทธิ์ใจของพวกเราเอง ด้วยความตั้งใจปรารถนาดีต่อพระพุทธศาสนาวิชชาธรรมกาย
พ.ศ. ๒๕๑๘
คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง
ย้ายจากบ้านธรรมประสิทธิ์เข้ามาอยู่ที่วัดพระธรรมกาย
วันมาฆบูชา ๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๐
*จัดพิธีทอดผ้าป้าสามัคคีเพื่อสมทบทุนสร้างกำแพงรอบวัดศูนย์พุทธอักรปฏิบัติธรรม
ศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรมได้รับความเห็นชอบจากกระทรวงศึกษาธิการและมหาเถรสมาคมให้จัดตั้งเป็นวัด
เมื่อวันที่ ๒๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๐
เมื่อวันที่ ๒๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๐
ได้มีพิธีวางศิลาฤกษ์อุโบสถวัดวรณีธรรมกายาราม
โดยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ
เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี เสด็จฯทรงประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์อย่างเป็นทางการ
การก่อสร้างกำแพงคอนกรีต ด้านหน้าวัดแล้วเสร็จ เมื่อวันที่ ๑๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๔
พ.ศ. ๒๕๒๐
สร้างหอระฆังขึ้นบนเกาะกลางน้ำปัจจุบัน คือเกาะแก้วเจดีย์สวรรค์
พ.ศ. ๒๕๒๕
หลวงพ่อธัมมชโยดำริสร้าง "ศูนย์กลางธรรมกายโลก" บนเนื้อที่ ๒,๐๐๐ ไร่
ลานธรรม ประตูชัย
งานบุญวันมาฆบูชา ณ ลานธรรม
พ.ศ. ๒๕๒๗
เริ่มทำสัญญาซื้อที่ดินเพื่อสร้างธุดงคสถาน จำนวน ๒,๐๐๐ ไร่ทางด้านหลังวัด
เนื่องจาก พื้นที่เดิมจำนวน ๑๙๖ ไร่ ไม่เพียงพอที่จะรองรับสาธุชน ซึ่งเพิ่มจำนวนมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ภาพ : อบรมศีลธรรมตำรวจ ภาพ : จุดอธิษฐานธรรรม
ศาลาจาตุมหาราชิกา งานบุญวันอาทิตย์ พ.ศ. ๒๕๒๖
พ.ศ. ๒๕๒๘
เริ่มสร้างสภาธรรมกายหลังคาจาก เพื่อรองรับงานวันวิสาชบูชา ปี พ.ศ. ๒๕๒๘ ในวันที่ ๑ เมษายน พ.ศ.๒๕๒๘
พระครูวิบูลนิติธรรม (ไพบูลย์ ธมฺมวิปุโล)
ㆍเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกายไอจิ
ㆍ ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย - กรรมการสภาที่ปรึกษาวุโส
ㆍรองผู้อำนวยการสำนักประธานคณะกรรมการบริหารสภารสภาธรรมกายสากล
ต้นบุญต้นแบบ
ในการสัมโมทนียกถา
เมื่อบวชใหม่ ๆ ยังไม่พ้นนวกภูมิ หลวงพ่อทัตตชีโวไปเทศน์ที่ไหน ท่านก็ให้ติดรถตามไปด้วย ไปดูท่านเทศน์ ต่อมาหลวงพ่อมอบหมายงานให้เทศน์ เริ่มตั้งแต่เทศน์นักเรียน นิสิตนักศึกษาจนกระทั่งเทศน์ผู้ใหญ่ และข้าราชการ
เมื่อได้รับมอบหมายให้เทศน์ก็ต้องศึกษาพระไตรปิฎก อ่านไปทีละเรื่อง ชอบเรื่องไหนก็บันทึกย่อเอาไว้ในสมุด พอบันทึกหลายเรื่องมากเข้า ถึงเวลาต้องเอามาใช้ หาไม่เจอ จึงต้องจัดเก็บเป็นหมวดหมู่โดยใช้มงคลชีวิต ๓๘ ประการ เป็นแม่บท ที่ใช้มงคลชีวิตเพราะได้มาจากหัวข้อที่หลวงพ่อใช้เทศน์อบรมธรรมทายาท และสาธุชนที่มาวัดในช่วงบ่ายวันอาทิตย์เมื่อ ๔๐ ปีที่แล้ว
เริ่มอ่านตั้งแต่พระวินัยไปทีละเล่ม จนกระทั่งจบพระสูตร เรื่องไหนตรงกับมงคลชีวิตใด ก็บันทึกเก็บรวบรวมเอาไว้เป็นหมวดหมู่
สัมโมทนียกถาสมบัติอันล้ำค่าจากหลวงพ่อทั้งสอง
อ่านพระวินัย และพระสูตรอยู่หลายรอบ นำเรื่องที่บันทึกย่อเอาไว้มาตรวจทาน เขียนสรุปสาระสำคัญใหม่ จัดหมวดหมู่ที่ละมงคลจนครบ ๓๘ มงคล ครอบคลุมเนื้อหาในพระไตรปิฎกหลายพันเรื่อง จนกระทั่งได้เนื้อหาที่ต้องการ
ต่อมามีความคิดว่า จะจัดทำเป็นหนังสือดรรชนีธรรม ฉบับมงคลชีวิต เพื่อให้พระรุ่นน้อง ๆ ที่ตามมาในภายหลัง สามารถคันหาเรื่องที่ต้องการในพระโครใช้ใช้ใต้อย่างสะควก ราก รวยเร็วโดยอ้างอิงพระไตรปิฎกฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ฉบับมหามกุฎราชวิทยาลัย และฉบับ ปุ้ย แสงฉาย
จากการที่ได้อ่าน และต้องวิเคราะห์ว่า เรื่องที่อ่านจะจัดเอาไว้ในมงคลไหน ต้องสรุปสาระสำคัญเนื้อหาธรรมยาว ๆ หลาย ๑๐ หน้า ให้เหลือ ๕-๖ บรรทัด ทำซ้ำ ๆ อย่างนี้หลายพันเรื่องทำให้ได้ทักษะในการจับประเด็น และย่อความ เพื่อรองรับภารกิจการเทศน์จากหลวงพ่อทัตตชีโวซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญในการกล่าวสัมโมทนียกถา ส่วนความสละสลวยของการใช้ถ้อยคำ ได้มาจากหลวงพ่อธัมมชโย
อาจกล่าวได้ว่า ทักษะในการกล่าวสัมโมทนียกถา เป็นสมบัติอันล้ำค่าได้มาจากหลวงพ่อทั้งสอง ปลื้มใจทั้งผู้กล่าว และอิ่มใจทั้งผู้ฟัง
ชีวิตมนุษย์มีเวลาจำกัด
๔๐ ปีเต็ม ที่เติบโลมากับวัดพระธรรมภาย สัยกดเห็นโครถการต่าง ๆ ที่คุณครูไม่ใหญ่สถาปนาขึ้น ส่วนมากมักเป็นโครงการที่ทำต่อเนื่อง ถ้าขยายได้ก็ขยาย ถ้าขยายยังไม่ได้ ก็รักษาระดับเดิมเอาไว้ เช่น โครงการสอบปัญหาธรรมะ ทางก้าวหน้า, โครงการบวชพระ ๑๐๐,๐๐๐ รูป ทั่วไทย, โครงการบรรพชาสามเณร ๕,๐๐๐ รูปทั่วไทย, โครงการทอดกฐินสามัคคี ๓๐,๐๐๐ วัดทั่วประเทศ, จนมาถึงโครงการถวายมหาสังฆทาน ๔๐,๐๐๐ กว่าวัดทั่วประเทศ
ชีวิตมนุษย์มีเวลาจำกัดทั้งตัวตัวเรา และครูบาจารย์ แต่เป้าหมายสูงคือ จะไปให้ถึงที่สุดแห่งธรรม ที่พักระหว่างทางคือ ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ จะไปถึงได้ต้องมีบุญบารมีมาก ๆ จึงจำเป็นต้องเร่งสั่งสมบุญบารมีให้มากที่สุด เพราะกว่าจะได้เกิดมาเป็นมนุษย์ เจริญเติบโตจนได้มาพบมหาปูชนียาจารย์ มารู้ความจริงของชีวิต จนถึงทุกวันนี้ หมดเวลาไปครึ่งค่อนชีวิต นับถอยหลังเหลือเวลาอยู่อีกไม่กี่สิบปี เดี๋ยวก็หมดเวลาแล้ว
จึงเข้าใจโครงการที่หลวงพ่อดำริ และสถาปนาขึ้นมาว่า ทำไมต้องเร่งสร้างบุญบารมี อย่างที่ไม่เคยมีใครทำมาก่อน...
พระครูธรรมธรอารักษ์ ญาณารกุโข
ㆍผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดพระธรรมกายㆍผู้อำนวยการสำนักกัลยาณมิตรสากล
ตลอดระยะเวลา ๔๒ ปี ที่ได้ก้าวเข้ามาสู่เขตใน และได้มีโอกาสสร้างบารมีร่วมกับหมู่คณะในทุกโครงการงานบุญ มีแต่ความปลื้มปีติ มีแต่ความมั่นใจ และมั่นใจยิ่งขึ้นไปเรื่อย ๆ ว่า ไม่มีเส้นทางไหนดีกว่าเส้นทางนี้อีกแล้ว จะขอมุ่งมั่นและตั้งใจสร้างบารมีติดตามและตามติดมหาปูชนียาจารย์จนกว่าจะถึงที่สุดแห่งธรรม
อยากฝากข้อคิดจากคนรุ่นเก่า มาถึงทุกคนเพื่อเป็นแรงบันดาลใจว่า "ใครมาก่อน ใครมาหลังไม่สำคัญ ที่สำคัญ ผู้ที่อผู้ที่อยู่ในคนสุดท้ายต่างหาก จึงจะเรียกได้ว่า เป็นผู้ชนะที่แท้จริง"
วันต้อนรับสมาชิกใหม่ สำนักกิลยาณมิตรสากล ๒ ม.ค. ๓๕
หลวงพ่อทัดตชีโว และหลวงพี่อารักษ์ เป็นพระอาจารย์รุ่นที่ ๗ ณ อำเภอสะเมิง จังหวัตเชียงใหม่
โอกาสแห่งการสร้างบารมี เกิดขึ้นได้เพราะมาเจอหมู่คณะที่มีหลวงพ่อธัมมชโยเป็นผู้นำ
งานส้มนามหาธรรมกายเจดีย์
วันเสาร์ที่ ๒๒ ดุลาดม พ.ศ. ๒๕๓๗
