ตอนที่ 1 ก่อนจะเริ่มไปตามความฝัน
เราทุกคนล้วนมีความฝันแต่ใช่ว่า ทุกคนที่จะทำได้ตามความฝันขอเพียงแปรความฝัน ให้เป็นแรงบันดาลใจความพากเพียรก็จะเกิดฝันให้ไกล แล้วไปให้ถึง ก็จะถึงสิ่งทีฝัน
ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมีจุดเริ่มต้นบางครั้งก็ไม่มีการรอความพร้อม เพราะความพร้อมจริงๆไม่เคยเกิดขึ้นจริง เป็นแค่ความรู้สึก นึกคิด ความเชื่อมั่นบางอย่างเมื่อเริ่มลงมือทำ ความพร้อมจะค่อยๆ เกิดขึ้นทีละเล็กละน้อยตามความรู้ ทักษะและความสามารถในการปรับตัว
ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีโอกาสมาเยือนทวีปอเมริกาใต้แห่งนี้ยิ่งประเทศบราซิลยิ่งรู้สึกเหมือนไกลจากความฝันโดยเฉพาะเรื่องภาษาโปรตุกีส ซึ่งดูเหมือนเป็นอุปสรรคที่สำคัญอย่างหนึ่งเลยทีเดียว
เมื่อเริ่มศึกษาข้อมูลของประเทศบราซิลส่วนใหญ่จะเป็นงานเขียนแนวการท่องเที่ยว สนุกสนานในบางแง่มุมหนังสือที่เป็นการรวบรวมข้อมูลในหลายๆ ด้านก็มักกล่าวภาพโดยรวมๆ ในหลายๆ พื้นที่ เรียกว่ารู้บ้างนิดหน่อย และที่ยังไม่รู้เป็นปริศนายังมีอีกมากมาย
บางอย่างใช้การคาดการณ์จากประสบการณ์ในการเดินทางที่ผ่านมาหลายครั้ง เช่นระบบปลั๊กเต้าเสียบ,อัตราแลกเปลี่ยนเงิน เพื่อเตรียมเงินพกติดตัวไปบ้างเพราะต้องเปลี่ยนสนามบิน (Transit) หลายที่เป็นการเตรียมตัวเตรียมใจรับสถานการณ์ข้างหน้า ที่มีทั้งคาดถึงและคาดไม่ถึง
เดินทางด้วยเครื่องบิน ในระยะเวลา 28 ปีแต่ถ้านับเฉพาะตอนเป็นนักบวช ก็ 7 ปี (ติดต่อกัน)7 ประเทศ (หลัก) 6 ทวีปจุดเริ่มต้นการออกเดินทางจากกรุงเทพ 7 ครั้งลองรวมระยะทางการบินดู รวม 7 แห่ง 6 ทวีปประมาณ 170,000 กม. (169,433 กม.)เส้นรอบวงของโลก 40,075 กม. เดินทางด้วยเครื่องบินมาเป็นระยะ 4.25 เท่าของเส้นรอบโลกถ้าเป็นสายการบินเดียวตลอดคงได้รางวัลยอดสะสมไมล์อย่างแน่นอน แต่ชีวิตจริงเปลี่ยนสายการบิน ไม่ค่อยซ้ำกันเท่าไหร่
ขาไป จาก กรุงเทพฯ ไป Addis Ababa Airport ที่เอธิโอเปียใช้เวลา 12 ชม. รอเปลี่ยนเครื่อง 4 ชม.จาก Addis Ababa Airport ไป Sao Paulo ที่บราซิลใช้เวลา 12 ชม. รอเปลี่ยนเครื่องอีก 3 ชม.จาก Sao Paulo ไป Galeao Airport, Rio De Janeiroใช้เวลา 1 ชม. รวมเวลาที่อยู่บนเครื่อง 25 ชม.รอเปลี่ยนเครื่อง 7 ชม.รวมตลอดการเดินทางไป 32 ชม.
ขากลับ Santos Dumont Airport, Rio De Janeiroเครื่องออกล่าช้า 1 ชม. ใช้เวลาบิน 1 ชม.จาก Sao Paulo ไป Addis Ababa Airport เครื่องออกล่าช้าครึ่งชม. รอเปลี่ยนเครื่อง 6 ชม. ใช้เวลาบิน 18 ชม.จาก Addis Ababa Airport ไป Suvarnaphumรอเปลี่ยนเครื่อง 5 ซม. ใช้เวลาบิน 13 ซม.รวมเวลาที่อยู่บนเครื่อง 26 ซม. รอเปลี่ยนเครื่อง 11 ซม.นอนอยู่บนฟ้า 2 คืน แม้ไม่ได้เป็นอากาศเทวดารวมตลอดการเดินทางกลับ 37 ชม.
อาจจะเป็นพระเถรวาทจากไทยเพียงไม่กี่รูปที่เคยไปเผยแผ่ครบ 6 ทวีป(ทวีปที่ 7 แอนตาร์กติก คงไม่ต้องไป)ก็ไม่เคยคิดเลยว่า ชีวิตนักบวชจะเดินทางอะไรมากขนาดนั้น
จริงๆ แล้วพระภิกษุส่วนใหญ่จะเดินไป 3 ทวีปหลัก คือทวีปอเมริกาเหนือ ส่วนใหญ่ไป ประเทศสหรัฐอเมริกา,แคนาดาทวีปยุโรปที่มีหลายประเทศๆ หนึ่ง มีหลายวัดสาขาทวีปเอเชีย ส่วนใหญ่ไป ประเทศญี่ปุ่น ที่จะเรียนภาษาจีนก็ไปไต้หวันที่เหลือประเทศในทวีปอื่น ก็ไม่ค่อยมีพระสนใจจะไปซึ่งส่วนใหญ่เป็นทวีปอยู่โซนล่าง ใต้เส้นศูนย์สูตรทั้งนั้น
การที่มีโอกาสได้ไปเยือนวัดศูนย์สาขาในหลายทวีปทำให้เห็นถึงความแตกต่างของสภาพภูมิอากาศ ภูมิประเทศที่ตั้งของวัด การคมนาคม ผู้คนในแต่ละพื้นที่ รวมถึงญาติโยมคนไทยที่เป็นอุปัฏฐาก เป็นสมาชิกประจำของแต่ละวัดสาขา,ข้อจํากัดในการเผยแผ่งาน ไม่ว่าจะเรื่องภาษา ขนมธรรมเนียมข้อกฎหมาย
ทวีปอเมริกาใต้ ยังไม่มีวัดสาขาอยู่ที่นั่น อาจด้วยหลายเหตุผลเช่น ภาษาที่ใช้, คนไทยมีน้อยมากแต่แล้วดูเหมือนจะถูกผลักดัน ให้ไปเป็นผู้บุกเบิกรุ่นที่ 3อย่างเลี่ยงไม่ได้
การมีล่ามเพื่อช่วยในการสื่อสารกับคนท้องถิ่นก็เป็นอีกแนวทางหนึ่ง ประเทศที่เป็นอาณานิคมเก่าของโปรตุเกสซึ่งยังคงใช้ภาษาโปรตุกีสเป็นภาษาทางการ มีไม่กี่ประเทศในโลกทวีปอเมริกาใต้มีประเทศบราซิลประเทศเดียวที่เหลือใช้ภาษาสเปน ทวีปแอฟริกา มีประเทศโมซัมบิกอยู่ด้านตะวันออกของทวีป ทางตอนเหนือของประเทศแอฟริกาใต้
การได้ผู้ช่วยด้านภาษาจากประเทศโมซัมบิก ที่ชื่อว่า คามูสมาช่วย จึงเป็นการแก้ไขปัญหาข้อจำกัดเรื่องการสื่อสารไปได้มาก
เมื่อเริ่มลงมือทำอะไรที่ใหม่ ไม่เคยทำมาก่อนหากมัวแต่กังวลใจ เพราะมองเห็นอุปสรรคที่รออยู่ข้างหน้าก็คงหมดกำลังใจที่จะเริ่มตั้งแต่แรก
แต่ถ้ามองโลกในแง่ดี เห็นโอกาสที่รออยู่ข้างหน้าแล้วลองหาวิธีแก้ไขข้อจำกัดทีละอย่างสิ่งนี้ก็จะช่วยสร้างเสริมกำลังใจ พร้อมที่จะก้าวเดินไปข้างหน้า
บทเรียนจากประสบการณ์จริงตลอด 4 เดือนเศษที่ผ่านมาแสดงให้เห็นแล้วว่า ผู้คนชาวบราซิเลี่ยน มีความสนใจใคร่รู้ในการฝึกสมาธิเป็นอย่างมาก เขาทั้งหลายรอคอยผู้ที่จะมาแนะนำความรู้ และความสุขภายในที่แท้จริง
