ไกลกว่าฝัน

ตอนที่ 19 ขึ้นเขาชมวิว

ยิ่งสูงมองออกไปได้ยิ่งไกล ขณะเดียวกันยิ่งสูงก็ยิ่งหนาว  2 มิ่งมันมาคู่กัน

                1. เสาร์ที่ 21/7/61 ไปชมรูปสักการะพระเยซูคริสต์  Christ Redeemer Statue พระผู้ไถ่บาป บนยอดเขา  Corvorado Mountain (Corvorado หมายถึง “คนหลังค่อม”  ในภาษาโปรตุกีส เป็นภูเขาในใจกลางเมืองริโอเดอจาเนโร  ยอดหินแกรนิตขนาด 710 เมตร ตั้งอยู่ในป่า Tijuca  ซึ่งเป็นอุทยานแห่งชาติ)  มองจากแผนที่อาจคิดว่าอยู่แถว Jardim Botanico  พื้นที่เขตอุทยานต่อกัน แต่ระดับต่างกันมาก ปีนขึ้นไม่ไหว  ต้องไปขึ้นอีกด้านหนึ่ง ที่มีรถรางและรถยนต์  ขับไต่ระดับความสูงขึ้นไป  ถ้ารถรางต้องจองก่อนล่วงหน้า และไปยังไม่ถึงยอด  ต้องต่อรถที่จุดจอดอยู่ดี

                 ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของศาสนาคริสต์ของบราซิล  ในปี ค.ศ. 1850 ความคิดในการสร้างอนุสาวรีย์ทางศาสนาได้รับ  การแนะนำโดยพระสงฆ์คาทอลิกเป็นครั้งแรก  ด้วยการนำาของบาทหลวง Pedro Maria Boss แต่ก็ไม่ได้เริ่ม  จนเมื่อ 1920 เมื่อกลุ่มร้องเรียน Catholic Circle of Rio  ที่สนับสนุนการสร้างรูปปั้นสถานที่สำคัญจนมันกลายเป็นจริง

                โดยเริ่มดำเนินการ ค.ศ. 1922 อีก 9 ปีต่อมาก็สร้างเสร็จ  ปี ค.ศ. 1931 - ถึงปัจจุบัน ปี 2018 -37 ปีล่วงมาแล้ว ความสูง 30 เมตร  แขนยื่นยาว 28 เมตร เป็นรูปปั้นอาร์ตเดคโคที่ใหญ่ที่สุดในโลก  และเป็นรูปปั้นพระคริสต์ ใหญ่อันดับ 5 ของโลก,  น.น.หินประมาณ 635 ตัน, นำมาจากสวีเดน,  วัสดุที่ใช้สร้างเป็นคอนกรีตเสริมเหล็กและหินทราย (soapstone.)  เป็นสัญลักษณ์ของเมืองและของประเทศบราซิล,  (ฟิลลิปปินส์เป็นประเทศคริสต์ที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย  ที่นี่ก็คงเป็นประเทศคริสเตียนที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกาใต้)

               ได้มีการออกแบบหลายรูปแบบ สุดท้ายก็เลือกแบบ  กางแขนเหมือนไม้กางเขน ท่าทางโอบโลก และวางอยู่บนแท่น  เพื่อเป็นสัญลักษณ์ความรักและการโอบกอดทุกคนที่มาหา  พระหัตถ์ซ้ายชี้ไปทางใต้, พระหัตถ์ขวาชี้ไปทางเหนือของเมือง รีโอ  (ใช้เป็นเข็มทิศได้ด้วย)  ปี 2003 จึงมีการติดตั้งลิฟท์, บันไดเลื่อนและทางเดิน

                 ตากแดดตากฝน ท้าลมมานาน จนถึงเลื่อนระดับให้เป็นสิ่งมหัศจรรย์ 1 ใน 7 ของโลกในยุคใหม่  เมื่อ 7 ก.ค. 2007 - 11 ปีมาแล้ว, คนก็เลยหลั่งไหลพากันไปดู

               ไปดูมาแล้ว นอกจากความใหญ่โต สร้างยากแล้ว ก็ไม่เห็นว่า  จะมหัศจรรย์ตรงไหน ?

                เทียบกับ นครวัดแล้วต่างกันลิบ รายละเอียดการก่อสร้าง  และความละเอียดของลวดลายกินขาด

                  ปี 2010 รูปปั้นได้ถูกมือบอน พวก Graffiti  พ่นสีที่พระเศียรและแขนขวา, ตึกสูงในเมือง ยังปืนไปพ่นผนังมาแล้ว  ความเสพคุ้นกับสภาพแวดล้อม ต่อมาคนก็เริ่มนิยมชมชอบทำ  Tattoo ติดตามตัว

                  คนหลั่งไหลพากันมาตลอดวัน, ร้านอาหาร, ร้านขายของ  ที่ระลึก คงมีรายได้กันบ้าง แต่ข้าวของไม่ค่อยน่าสนใจ,  ช่างภาพถ่ายรูปบริการ มีทั้งพิมพ์ใส่จานที่เคยพบตามแหล่งท่องเที่ยว  ใครไม่ซื้อรูปของท่านก็จะอยู่แถวนั้น  ใครพากิ๊กมาก็ต้องซื้อทำลายหลักฐาน

                  2. Dedo de Deus (God's finger)  นิ้วของพระผู้เป็นเจ้า (ตอนนอนชูแขนและนิ้ว)  เป็นยอดเขาที่มีความสูงประมาณ 1,692 เมตร ซึ่งเค้าร่างมีลักษณะ  คล้ายกับมือที่ชี้นิ้วขึ้นไปบนฟ้า เป็นหนึ่งในอนุสาวรีย์ทางธรณีวิทยา  หลายแห่งของ Serra dos Orgaos ซึ่งตั้งอยู่ใน Serra do Mar  ระหว่างเมือง Petropolis, Guapimirim และ Teresopolis  ในรัฐ Rio de Janeiro ประเทศบราซิล

                  เขานี้ผ่านไปโดยบังเอิญตอนไป Nova Friburgo (อา.8/7/61)  เพื่อแวะพักทานอาหารกลางวัน ตอนขาไปและ  ซื้อขนมรองท้อง ตอนขากลับ และอีกครั้งหนึ่ง (ศ.20/7/61)  1 Spiritual center of candomblé - North of Rio de Janeiro  ขากลับเห็นวิวภูเขาข้างทาง เป็นแนวเขาทอดยาวแล้วมีเขาสูงชลูดโผล่ขึ้นมา แล้วมีคนบอกว่านั่นคือ นิ้วพระเจ้าทำให้นึกขึ้นได้ว่าจุดนั้นเคยไปถ่ายรูปมาแล้ว

                  3. Santa Teresa  เสาร์ที่ 28/7/61 ออกเดินทางเกือบบ่าย 3 โมง,  ไปถึงต้องเดินหาทางขึ้นรถรางอีก รออีกประมาณ 20 นาที  ไปช้ากว่าคนอื่น รอขึ้นคันต่อไป คันละประมาณ 8 แถวๆ 4 คน  รวม 32 คนๆ ละ R520, ไปกลับ R5640 ก็คุ้มอยู่  ร้านรวงน้อยกว่าที่คิด จุดชมวิวจากที่สูงก็น้อยกว่า  มีพิพิธภัณฑ์ตึกเก่าๆ Parque Das Ruinas (Park of the Ruins)  ต้องปีนขึ้นไปชั้นบนๆ ถึงจะเห็นวิวบ้าง  รวมความว่าไม่ค่อยมีอะไร

                 จับรถรางเกือบสุดท้าย แวะจอดเมื่อใกล้ถึงสถานีข้างล่าง  ตัดสินใจลงเดิน เพื่อประหยัดแรงเดิน ได้อีกหน่อย  เดินลงมาโผล่ข้างๆ Lapa Arch, เดินไปตามถนน ข้างโรงละคร  เข้าไปในซอย ตรงไปที่บันไดกรุกระเบื้องหลากสี Escadaria Selaron  ('Selaron Steps', is a set of world-famous steps in Rio de  Janeiro, Brazil. They are the work of Chilean-born artist  Jorge Selarón who claimed it as "my tribute to the  Brazilian people” ) แค่ช่วงสั้นๆ

                     ทีมงานหลายคนเคยมาแล้ว เลยไม่สนใจที่จะเดินถ่ายรูปร้านอาหารข้างบันได สนใจขอถ่ายรูปกับพระ, ส่งพระน้องไปลงมาที่ร้านขายของที่ระลึก เป้ก็สวยดีแต่ราคาสูงเกิน,  ไม่เจอใครรออยู่ เลยออกมาที่ปากซอย โทร.ตาม เพราะพากันหนีไป  เที่ยวงานเสียนี่,  เมื่อมาพร้อมก็เรียกรถอูเบอร์กลับที่พักซึ่งถูกกว่า

                       4. Parque natural Municipal de Niteroi  เสาร์ที่ 11/8/61 ระหว่างที่รออากาศที่เหมาะสมที่จะขึ้นไปชมวิว  บน Sugarloaf Mountain (ภูเขาก้อนน้ำตาล) ดันมีเหตุบังเอิญ  ได้มีโอกาส นั่งเรือ ferry ข้ามฝากจากฝั่งรีโอแถวจัตุรัส 15  ไปฝั่งนิเทอรอย (ในหนังสือนำเที่ยวที่ได้จากพิพิธภัณฑ์  บอกว่า sister city เมืองน้องสาว จะได้ดูสวยงามน่าสนใจ  ไม่ใช่คู่แฝด, บางแห่งก็ใช้ว่า Smile city),

                    สิ่งแรกที่เห็นจากเรือ คืออาคาร Teatro Popular  ฝีมือการออกแบบของ Oscar Niemeyer, ที่พยายามสืบเสาะว่า  ตั้งอยู่ที่ไหน, ลงจากเรือก็ยังไม่มีโอกาสเดินไปดู  เพราะพรรคพวกจะไปอีกด้านหนึ่ง ห่างออกไปประมาณ 2 กม.  เพื่อชมโบสถ์บนเกาะ (ทำนองเดียวกับ Tanoh ของบาหลี)  แต่เดินไปตามสะพานที่ทอดยาวจากฝั่งไปที่ประตูทางเข้า  เห็นแล้วว่าปิด ไม่ให้เข้า  ผู้คนบนสะพานขอถ่ายรูปด้วยเป็นการใหญ่, เหลือบเห็นอีก  ด้านหนึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์อีกแห่งที่ตามหาอยู่เหมือนกัน  The Niterói Contemporary Art Museum (Museu de Arte  Contemporanea de Niterói - MAC), น่าสนใจ ไปดูก่อนดีกว่า  ถ่ายรูปเดินสำรวจไปทั่ว ก็ยังไม่มีใครมา, พอเดินกันมาถึง  ให้คามูลถ่ายรูปนั่งสมาธิหน้าพิพิธภัณฑ์, ไม่เจอใครรออยู่ เลยออกมาที่ปากซอย โทร.ตาม เพราะพากันหนีไป  เที่ยวงานเสียนี่,  เมื่อมาพร้อมก็เรียกรถอูเบอร์กลับที่พักซึ่งถูกกว่า

                       4. Parque natural Municipal de Niteroi  เสาร์ที่ 11/8/61 ระหว่างที่รออากาศที่เหมาะสมที่จะขึ้นไปชมวิวบน Sugarloaf Mountain (ภูเขาก้อนน้ำตาล) ดันมีเหตุบังเอิญได้มีโอกาส นั่งเรือ ferry ข้ามฝากจากฝั่งรีโอแถวจัตุรัส 15  ไปฝั่งนิเทอรอย (ในหนังสือนำเที่ยวที่ได้จากพิพิธภัณฑ์  บอกว่า sister city เมืองน้องสาว จะได้ดูสวยงามน่าสนใจ  ไม่ใช่คู่แฝด, บางแห่งก็ใช้ว่า Smile city),

                     สิ่งแรกที่เห็นจากเรือ คืออาคาร Teatro Popular  ฝีมือการออกแบบของ Oscar Niemeyer, ที่พยายามสืบเสาะว่า  ตั้งอยู่ที่ไหน, ลงจากเรือก็ยังไม่มีโอกาสเดินไปดู  เพราะพรรคพวกจะไปอีกด้านหนึ่ง ห่างออกไปประมาณ 2 กม.  เพื่อชมโบสถ์บนเกาะ (ทำนองเดียวกับ Tanoh ของบาหลี)  แต่เดินไปตามสะพานที่ทอดยาวจากฝั่งไปที่ประตูทางเข้า  เห็นแล้วว่าปิด ไม่ให้เข้าผู้คนบนสะพานขอถ่ายรูปด้วยเป็นการใหญ่, เหลือบเห็นอีกด้านหนึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์อีกแห่งที่ตามหาอยู่เหมือนกัน  The Niterói Contemporary Art Museum (Museu de Arte  Contemporanea de Niterói - MAC), น่าสนใจ ไปดูก่อนดีกว่า  ถ่ายรูปเดินสำรวจไปทั่ว ก็ยังไม่มีใครมา, พอเดินกันมาถึง  ให้คามูลถ่ายรูปนั่งสมาธิหน้าพิพิธภัณฑ์,

                      ไม่มีใครสนใจที่จะเข้าไป, ยอมจ่าย RS10  ได้บัตรเข้าเป็นสติ๊กเกอร์วงกลม 1 ดวง

                    เข้าไปดูบรรยากาศการจัดแสดงของศิลปิน  ไม่น่าสนใจสมคำร่ำลือ, แต่ได้แผนที่ สมุดนำเที่ยว 1 เล่ม  แจกนามบัตรไป 1 ใบ, เข้าห้องน้ำ 2 ครั้ง, เติมน้ำใส่ขวด,  ก็พอคุ้มอยู่, จะให้มาวันพุธเพื่อเข้าดูฟรี ก็เปลืองค่าเดินทางอีกลงมาไม่เจอใครแล้ว ไปเดินหลบลมเย็นที่ริมกำแพง,  

                     สักพักคนมารับก็ปรากฏ ท่าทางใจดี เห็นมีเวลาเหลือพาขึ้นเขาไปชมวิวพระอาทิตย์ตกเห็นหาดทั้ง 2 เมืองคนขึ้นเขาเพียบเพื่อมาจับจองที่และรอดู, เขาขันมากพอๆกับขึ้น Corvorado Mountain, เพียงแต่ที่นี่ฟรีมีเพียงดาดพื้นคอนกรีตลาดเอียง ไม่มีราวกันตกอะไรทั้งสิ้นเสี่ยงชีวิตกันเอง, มีป้ายบอกเวลา อุณหภูมิอยู่ในที่ไม่ไกลพระอาทิตย์หายลับไปกับขอบฟ้า อุณหภูมิลดลงอย่างเร็วลมโกรกมาตลอดแนวชายหาด มาเจอลมบนภูเขาอีกเข้าห้องน้ำในอาคารเสร็จ รถที่จอดตามไหล่ทางเริ่มเบาบางทยอยลงกันมาแล้วบางกลุ่มเดินขึ้น ลงเขาเอง ทดสอบความแข็งแรงตัดสินใจเดินทางกลับด้วยตัวเองก่อน เพราะรถที่มาส่งยังต้องไปอีกไกลขับรถไล่หลังรถเมล์สาย 7004 ที่จะผ่านโคปาคาบาน่าในที่สุดก็ทันและแซง ลงจากรถ ขึ้นรถเมล์ทันสบายๆ ก่อนถึงท่าเรือ  Ferry อีกไกล, นั่งรถไปประมาณ 1 ซม.ก็ถึงที่พัก Botafogo