ตอนที่ 11 สนทนาธรรมะกับผู้นำต่างศาสนา
สาวทนายความอาสาขับรถมารับที่หน้าสวนJardim Botanica,หลังเสร็จจากการนำนั่งสมาธิ ที่Bodytech ในช่วงเข้าแวะมาฉันเพลในสวนเนื่องจากระบบสัญจรเป็นวันเวย์ กว่าจะกลับรถได้ขับวนไปเสียไกล, เอารถสามีใจดี คันใหญ่นั่งได้ 4 พอดี,ไปเส้นทางตอนเหนือของรีโอฯ ที่เป็นย่านอันตรายใกล้ Favala ผ่านด่านจ่ายเงิน รู้สึกว่าเป็นเส้นทางเดียวกับไป Nova สัปดาห์ที่แล้วงานนี้บ้านนอกขนานแท้ จุดหมายบ้านผู้นำทางศาสนา spiritual center of candomblé - North of Rio de Janeiro
โปรแกรมรอบบ่ายจริงๆ ไม่ต้องไป แต่ก็พลอยติดรถไปด้วย สนทนาธรรมะที่ต้องใช้ภูมิรู้ ภูมิธรรมและปฏิภาณในการไข ข้อสงสัยของผู้ถาม โดยไม่รู้ล่วงหน้า, แต่ละศาสนาก็มีปัญหา ไม่แตกต่างกัน เพียงแต่ใครจะหาคำตอบได้หรือไม่
ถ้าเป็นคำถามมาจากฝ่ายหญิงจะถามประมาณนี้
คำถาม “ทำไมผู้หญิงที่เมืองไทยถึงบวชเป็นพระไม่ได้ ?” (เรื่องสิทธิสตรี)
คําตอบ “การบวชภิกษุณี ต้องมีสงฆ์ 2 ฝ่าย ฝ่ายชายและหญิง จึงจะบวชได้ แต่ปัจจุบันไม่มีภิกษุณี เลยบวชต่อไม่ได้”
คำถาม “ทำอย่างไรจึงไม่โกรธ โดยเฉพาะศัตรู จะทำใจแผ่เมตตา รักศัตรูได้อย่างไร ?” (เพศหญิงมักเป็นเจ้าอารมณ์ ผูกโกรธ)
คําตอบ “เหตุที่ทำให้เราโกรธกันเพราะความไม่รู้ เนื่องจากภพชาติขวางอยู่ เกิดใหม่ลืมเรื่องเก่าในชาติที่แล้ว (ส่วนนี้คิดได้ทีหลัง) ยกตัวอย่าง การรู้เรื่องอดีตทำให้ไม่โกรธ
กรณี พระอังศุมาล ที่ชาติปัจจุบัน พยายามจะฆ่าพระศาสดาด้วยความไม่รู้ แต่พระศาสดารู้เรื่องในอดีตว่า ในอดีตท่านนี้ก็มีนิสัยอย่างนี้ แต่ได้พระองค์คอยห้ามปรามให้อยู่กับร่องกับรอย และพระองค์ยังรู้อีกว่า พระองคุมาลจะเป็นอริตีสาวกรูปสุดท้าย ดังนั้นพระองค์จึงไม่มีความโกรธและพยายามช่วยเหลือท่าน จนบรรลุธรรมในชาติสุดท้ายนี้
กรณี พระเทวทัต ทำอนันตริยกรรม (กรรมหนัก) 2 อย่างหาสังฆเภท, ทําพระศาสดาให้ห้อพระโลหิตที่พระบาทคนทั้งหลายโจษกันว่า ในเมื่อพระศาสดาเป็นผู้รู้แจ้งทำไมยังให้พระเทวทัตบวชเป็นพระ ? เหตุผลคือ ถ้าพระเทวทัตไม่บวชเป็นพระ อาจทำกรรมหนักตกนรกมากกว่าเดิม, แต่เพราะจิตเลื่อมใสก่อนธรณีสูบถวายคางเป็นพุทธบูชา จะทำให้ชาติสุดท้ายท่านจะได้บรรลุเป็นพระปัจเจกพุทธเจ้าในเบื้องหน้า
ดังนั้น พระองค์จึงไม่มีความโกรธ เพราะทรงรู้ด้วยญาณถึงเหตุการณ์ในอนาคตเบื้องหน้า”
คําถาม “สามเณรผิดศีล ผิดประเวณีหญิงชาวบ้าน จะดำเนินการอย่างไร ?”
คําตอบ “ถ้าเรารู้ หรือคนอื่นเห็น มีหลักฐานแน่ชัดให้ไปแจ้ง ที่พระอุปัชฌาย์ ให้ท่านดำเนินการสอบสวนและตัดสิน” แต่ถ้าเป็นคำถามมาจากผู้นำทางศาสนาฝ่ายชายจะถามประมาณนี้
คำถาม “คนอยากทํางานรับใช้พระเจ้า แต่เรื่องในครอบครัว ก็ยังไม่เรียบร้อยจะทำอย่างไร ?” (ศาสนิกแต่ละศาสนาก็ลดลง ไม่ค่อยให้ความสำคัญที่จะมาร่วมทำกิจกรรม)
คำตอบ “เป็นเรื่องทิศ 6 (สิงคาลกสูตร) ความสัมพันธ์กับคนรอบตัว
ทิศเบื้องหน้า คือพ่อแม่ ญาติที่เกิดก่อน
ทิศเบื้องหลัง คือสามีหรือภรรยา บุตร ที่มาทีหลัง
ทิศเบื้องขวา คือ ครู
ทิศเบื้องซ้าย คือ เพื่อน,
ทิศเบื้องล่าง คือ ลูกน้อง, คนรับใช้
ทิศเบื้องบน คือ นักบวช, พระ หน้าที่ที่มีต่อกันและกันของคนแต่ละทิศมีอย่างละ 5 ข้อ และสามารถทำพร้อมกันได้ เช่น เราต้องเป็นลูกที่ดีของพ่อแม่ เราต้องเป็นพ่อแม่ที่ดีของลูก, เป็นลูกศิษย์ที่ดีของครู เป็นเพื่อนที่ดีของกันและกัน , เป็นหัวหน้า, เจ้านาย ทีดีของลูกน้อง, เป็นศาสนิกที่ดี, อุปัฏฐากที่ดีของนักบวชใน 1 คนมีหลายหน้าที่ที่ต้องทำไปพร้อมกัน
การที่คนๆ หนึ่ง มีความตั้งใจที่จะอุทิศชีวิตทำงานให้กับศาสนาของตน จีงต้องรู้จักวิธีการบริหารคนรอบทิศของตนให้ดี จึงจะสามารถมีเวลาทำงานอย่างที่ต้องการ เช่น ถ้าคิดจะทํางานศาสนา แกน x คือความสัมพันธ์ของคนในครอบครัว ก็ไม่ควรมีครอบครัว อยู่ตัวคนเดียว ทิศเบื้องหลังก็หายไป ถ้าไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ ทิศเบื้องหน้าก็ห่างออกไป หรือนานๆ ทําหน้าที่สักครั้ง
แกน Y คือความสัมพันธ์ของคนในสังคมนอกบ้าน,การเรียน, การทํางานถ้าจบการศึกษาแล้ว ทิศเบื้องขวาก็ห่างออกไปนานๆ ทําหน้าที่ลูกศิษย์ที่อาจกลายเป็นที่ปรึกษางานแทน ยุคนี้ก็ Coaching ทิศเบื้องซ้ายเพื่อนร่วมเรียน ก็ห่างออกไป กลายเป็นเพื่อนร่วมงานแทน
แกน z แกนตั้ง คือความสัมพันธ์ของคนในสังคมในระดับที่ใหญ่ขึ้นแต่ถ้าทํางานคนเดียว ก็ไม่มี ทิศเบื้องล่างหรือถ้ามีกิจการ ก็มีลูกน้องเป็นทิศเบื้องล่าง ทิศเบื้องบน คือ พระหรือนักบวช ตัวแทนของแต่ละศาสนา
ดังนั้นถ้าบริหารชีวิตเป็น แกน X คือความสัมพันธ์ของคนในครอบครัว ก็ลดลง
แกน Y คือความสัมพันธ์ของคนในสังคมนอกบ้าน, การเรียน, การทํางาน ก็ลดลง แกน z แกนตั้ง ก็จะเหลือแค่ คือความสัมพันธ์ของคนในสังคมในระดับที่ใหญ่ขึ้น แกนนี้แกนเดียวคือดูแลกิจการ, ถ้าไม่มีกิจการ ไม่มีลูกน้องยิ่งสบาย เหลือแต่ทิศเบื่องบน บำเพ็ญสาธารณกุศล รับใช้งานศาสนา”
คำถาม “ทำไมพระพุทธศาสนาจึงแตกออกเป็นนิกายมากมาย ?” (ศาสนาอื่นก็เป็นนะ)
คําตอบ “ความรู้ทางพระศาสนาได้มาจาก 2 แหล่ง
1. จากการปฏิบัติธรรมจนรู้แจ้งเอง ซึ่งถ้าปฏิบัติจริงจะได้ความรู้ไม่ค่อยแปลกแตกต่างกัน
2. ได้จากการศีกษาตารา อ่าน คิด ผสมจินตนาการของตนเอง และตีความตามความเข้าใจ จึงเกิดความแตกต่างก็ ในแต่ละประเทศซึ่งต้องปรับตัวให้เข้ากับแต่ละวัฒนธรรม จึงเกิดความแตกต่างกัน”
คําถาม “พระบวชอย่างไร?” (ขั้นตอนในการคัดคนมาเป็นนักบวช)
คำตอบ “มีข้อกำหนดในเบื้องต้นหลายอย่าง เช่น ต้องอายุเกิน 20 ปี, พ่อแม่ต้องอนุญาต, ไม่มีหนี้สิน, ไม่มีคดี ไม่เป็นโรคร้ายแรงเป็นต้น คนที่จะบวชได้ต้องมีพระอุปัชฌาย์ (Preceptor) คณะสงฆ์ 10 รูป รับรองในการบวชเป็นเอกฉันท์ จึงจะเป็นพระได้สมบูรณ์”
คำถาม “พระอยากสึก แก้ปัญหาอย่างไร ?” (จํานวนนักบวชในทุกศาสนาลดน้อยลง)
คำตอบ “ถ้าเป็นสมัยพุทธกาล พระศาสดาจะทรงช่วย จนในที่สุดพระรูปนั้นบรรลุธรรม ในสมัยนี้ก็ได้แต่อาศัยเพื่อนพระด้วยกันช่วยดูแล เพื่อนที่ดีเป็นทั้งหมดของชีวิตนักบวช บางคนก็ยับยั้งได้ บางคนก็ยับยั้งไม่ไหว แต่เมื่อเวลาผ่านไป บางคนก็กลับมาบวชอีกได้"
เมื่อไม่เจอคนที่ให้คำตอบได้สมบูรณ์ ก็จะยังสงสัยต่อไป จนมีโอกาสสนทนากับผู้รู้ ปัญหาข้อสงสัยทุกอย่างก็หมดไป ความแจ่มแจ้งเข้าใจถ่องแท้ก็บังเกิด จึงเป็นที่ถูกอกถูกใจในคำตอบ
ก่อนกลับจึงมีการถ่ายรูปหมู่ร่วมกันในหลายที่ มีการมอบหนังสือมา 2 เล่ม ตุ๊กตารวมความดีทุกอย่าง ใบไม้รูปละ 1 ใบแทนความปรารถนาดี (ประหยัดดีไม่ต้องลงทุน) ความประทับใจนั้นเองจะนํามาซึ่งความร่วมมือ และการเข้าร่วมกิจกรรมต่อไปในอนาคตอันใกล้
