นิทานอีสป รวมนิทานอีสปพร้อมภาพประกอบ ข้อคิดสอนใจ

นิทานอีสป นิทานอีสปทั้งหมด นิทานพร้อมภาพสวยๆ นิทานอีสปและคติสอนใจ อ่านนิทานอีสปพร้อมรูปภาพประกอบ
นิทานอีสปที่คัดแต่เรื่องดีๆ อ่านแล้วสนุกและให้สาระคติสอนใจได้เป็นอย่างดี รวบรวมไว้ที่นี่ให้คุณได้อ่านกันแบบจุใจ

นิทานอีสป : นิทานอีสป พร้อมคติสอนใจรวมนิทานอีสปพร้อมภาพประกอบ  ข้อคิดสอนใจ

นิทานอีสป : หมาป่ากับหมาหิวโซ

นิทานอีสป เรื่อง หมาป่ากับหมาหิวโซ
ผู้แต่ง : อีสป
 

Aesop_631007_03.jpg


        เย็นวันหนึ่งขณะที่หมาป่ากำลังด้อมๆ มองๆ อยู่แถวหมู่บ้าน มันก็บังเอิญเผชิญเข้ากับหมาผอมแห้งแรงน้อยจนหนังแทบติดกระดูกตัวหนึ่ง ราชันหมาป่าทำจมูกฟุดฟิดใส่อาหารอันผอมแห้งของมันราวกับว่าไม่เคยหิวโหยเช่นนี้มาก่อน มันจึงเดินตรงไปหาเจ้าหมา ขณะที่หมาเองก็ถอยกรูด

        "ขอให้ข้าได้เตือนนายท่านหน่อยเถิด" เจ้าหมากล่าว คำพูดของมันถูกขัดเป็นระยะขณะพยายามเลี่ยงหลบคมเขี้ยวของหมาป่า "ท่านจะต้องกล้ำกลืนฝืนทนสักเพียงใด หากท่านจะกินข้าในตอนนี้ ดูซี่โครงของข้าสิ ข้าไม่มีอะไรเลยนอกจากหนังและกระดูก แต่ขอให้ข้าได้บอกท่านเป็นการส่วนตัวสักหน่อย อีกไม่กี่วัน เจ้านายของข้าก็จะจัดงานเลี้ยงแต่งงานให้ลูกสาวคนเดียวของเขา ท่านคงพอเดาได้ว่าข้าจะอ้วนท้วนสมบูรณ์ขึ้นสักแค่ไหนจากเศษอาหารที่เหลือจากโต๊ะ เมื่อถึงตอนนั้นท่านค่อยกินข้าก็ยังไม่สาย"

         ช่วยไม่ได้ที่เจ้าหมาป่าจะนึกไปว่ามันคงดีเพียงใดหนอ หากได้กินเนื้อหมาอ้วนพีแทนที่จะเป็นเจ้าตัวผอมกะหร่องที่อยู่รตรงหน้า มันจึงหยุดโจมตีและจากไปพร้อมกับคำสัญญาว่าจะกลับมา

         อีกไม่กี่วันถัดมา เจ้าหมาป่าก็กลับมาหาเสบียงอาหารที่ได้รับคำมั่นเอาไว้ มันพบเจ้าหมาในสนามหลังบ้านเจ้านายของมัน และเรียกให้มันออกมาเป็นอาหารของตนเสียดีๆ 

         "นายท่าน" เจ้าหมาตอบพลางยิ้มกริ่ม "ข้ายินดีอย่างยิ่งที่ท่านจะได้กินข้า ข้าจะออกไปทันทีที่หมาเฝ้าประตูเปิดประตูให้"

         ทว่า หมาเฝ้าประตู เป็นหมาตัวใหญ่ยักษ์ที่เจ้าหมาป่ารู้ดี จากประสบการณ์อันเจ็บปวดว่าไม่เคยปรานีต่อเหล่าหมาป่า ดังนั้นมันจึงตัดสินใจไม่รั้งรอและเผ่นแน่บไปอย่างเร็วที่สุดเท่าที่ขาของมันจะพาไปได้

 

 

:: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ::
อย่ายึดมั่นในคำสัญญาที่มุ่งจะล่อลวงเราด้วยผลประโยชน์ จงพอใจในสิ่งที่เราได้รับดีกว่า

 

:: พุทธภาษิต ::
โอโนทโร โย สหเต ชิฆจฺนํ ทานฺโต ตปสฺสี มิตปานโภชโน
อาหารเหตุ น กโรติ ปาปํ ตํ เว นรํ สมณมาหุ โลเก.
คนใดมีท้องพร่อง ย่อมทนความหิวได้ ผู้ฝึกตนมีความเพียร
กินดื่มพอประมาณ ไม่ทำบาปเพราะอาหาร ท่านเรียกคนนั้นแล
ว่าสมณะในโลก.

ขุ . ชา. ทสก. ๒๗/ ๒๗๔.

 

บทความนี้ ถูกใจคุณหรือไม่ + -

สิ่งดีๆมีไว้แบ่งปัน อะไรดีๆมีอีกเยอะ กด Like facebook กัลยาณมิตร

* * นิทานอีสป แนะนำ * *