พระไตรปิฎกในตัว

วันที่ 12 พค. พ.ศ.2560

พระไตรปิฎกในตัว

 

            เรื่องนี้ คุณยายท่านได้มาเล่าให้อาตมาฟังแม้คุณยาย จะไม่ได้อ่านพระไตรปิฎกเพราะท่านอ่านหนังสือไม่ออกแต่ ท่านรู้ได้มากกว่าสิ่งที่กล่าวไว้ในพระไตรปิฎกเสียอีก

อย่างมีอยู่วันหนึ่ง หลวงพ่อทัตตชีโวเข้าไปถามคุณยายว่า

         “พระได้อ่านเรื่องพระองคุลิมาลหลายเที่ยว ตอนที่ องคุลิมาลยังไม่บวช ได้ไปอยู่กับอาจารย์ทิศาปาโมกข์ ซึ่ง แรก ๆ อาจารย์ทิศาปาโมกข์ก็รักองคุลิมาลมาก รักอย่างกับลูก แต่ต่อมา ทำไมนะยายอาจารย์ทิศาปาโมกข์ไปเจอ ศิษย์สอพลอเป่าหูเข้านิดหนึ่ง ความรักนั้นเปลี่ยนไปเป็นความชัง จากคนที่เคยคิดจะให้ กลายเป็นคนที่คิดจะฆ่า สองคนนี้มีเหตุในอดีตกันมาอย่างไร”

           จากนั้นคุณยายท่านบอกว่า

           “เดี๋ยวขอเวลายายไปตรวจดูก่อน พรุ่งนี้เย็น ๆ หลวงพ่อทัตตะค่อยมาเอาคำตอบนะ”

           ซึ่งในขณะที่คุณยายทำงานปลูกต้นไม้ไป คุณยายก็ค้นธรรมะไป ระลึกชาติไปเรื่อย ค้นไปเรื่อยกลางคืนคุณยาย ก็นั่งเข้าที่ไปค้นดูเรื่องนี้ จนวันรุ่งขึ้นคุณยายก็มาให้คำตอบกับหลวงพ่อทัตตชีโว

           จากนั้นก็มาเล่าให้อาตมาฟังอีกว่า

           “คน 2 คนนี่นะ คือ องคุลิมาลกับอาจารย์ ทิศาปาโมกข์สองคนนี้เขาเคยเกิดร่วมกันมาหลายชาติ เคยสร้างบุญร่วมกันมาก็มาก เคยสร้างบาปผูกเวรร่วมกันมาก็มาก พอล็อกบุญเปิด คนทั้งสองก็รักใคร่เคารพกันดี พอหมด ล็อกบุญ ล็อกบาปเกิดขึ้น ความรักก็เปลี่ยนเป็นความชังสมบัติก็เปลี่ยนเป็นวิบัติแล้วก็วางแผน วางอุบาย หลอกไปให้คนอื่นฆ่า โดยใช้นิ้วมือของมนุษย์เป็นอุบาย ผลัดกันทำ อย่างนี้มาหลายชาติแล้ว แต่โชคดีชาติสุดท้ายมาเจอ พระพุทธเจ้าเทศน์โปรดซะก่อน มิฉะนั้นก็ยังคงผลัดกัน หลอกไปฆ่า จนกว่าจะคลายความผูกเวรกัน”

            เรื่องธรรมะที่คุณยายค้นมาสอนพวกเรา ท่านจะบอก ผ่านมาทางหลวงพ่อทัตตชีโว หลวงพ่อทัตตชีโวก็มีคำถาม ไปถามคุณยายหลาย ๆ เรื่องเกี่ยวกับในพระไตรปิฎก แล้วท่านก็เอามาประมวลกับการอ่านของท่าน จากหนังสือเล่ม นั้นเล่มนี้ก็มาเป็นตำรับตำราในพระพุทธศาสนาที่น่าอ่าน หลายเล่มจนปัจจุบัน ซึ่งความละเอียด ความลึกซึ้งในธรรมะ จากตำรับตำรานั้น ได้มาจากหลวงพ่อธัมมชโยและคุณยาย คุณยายแม้ไม่รู้หนังสือ อ่านหนังสือไม่ได้ แต่ท่าน ค้นมาจากในตัว ตามหลักวิธีที่ฝึกมาจากหลวงปู่ วัดปากน้ำ พระมงคลเทพมุนี เอามาตอบหลวงพ่อทัตตชีโว ได้แล้วต้องการให้หลวงพ่อทัตตชีโวนำธรรมะมาเทศน์สอนญาติโยม ให้ลูกหลานได้ศึกษาหาความรู้ หาความจริง เพื่อจะใช้ในการประพฤติปฏิบัติธรรมต่อไป