เกิดคนเดียว ตายคนเดียว

วันที่ 30 พค. พ.ศ.2560

เกิดคนเดียว ตายคนเดียว

 

 

ชีวิตเราเกิดมาคนเดียว

ตายก็คนเดียว จะมัวไปห่วงใครไม่ได้

ตัวเราเองยังเอาตัวไม่รอด

เมื่อตัวเราเองยังเอาตัวเองไม่รอด

ยังไม่มีที่ยึดที่เกาะแน่นอน

ก็แสดงว่า ตัวเรายังไม่แน่จริง

อาจจะเสียทีพญามารเมื่อไรก็ได้

เกิดมาแล้ว พบพระพุทธศาสนาแล้ว

พบวิชชาที่สำคัญและมีประโยชน์ที่สุดแล้ว

ยังไม่รีบขวนขวายเมื่อยังหนุ่มยังสาวอยู่

แล้วจะรอไปเมื่อไร

เมื่อแก่แล้วก็ทำอะไรไม่ได้

เรายังไม่รู้แน่ว่า จะตายเมื่อไร

เกิดปุบปับตายไปมิตกนรกหรือ

ไม่กลัวว่า เกิดมาแล้วจะเป็นโมฆะหรือ

ไม่เสียดายเวลาหรอกหรือ

ชีวิตนี้เกิดมาสร้างบารมี

บุญที่ได้เพิ่มขึ้น ก็รักษาให้ดี มีแต่บุญเท่านั้นที่จะ

ช่วยเราได้

บุญละเอียดเป็นบุญที่สำคัญมาก

เรายังทำบุญละเอียดน้อยอยู่

แล้วเราจะหวังอะไรกับชีวิต

ถ้าเกิดมาครั้งนี้เพื่อให้เป็นโมฆะ

แล้วจะเกิดมาทำไม

เห็นแก่คุย เห็นแก่เล่น

เสียเวลาเปล่า ๆ เราได้อะไรบ้าง

ลองนึกดูก็จะรู้ว่า เราขาดทุนหรือกำไร ระวังเอาไว้

บุญต้องรักษาให้ดี

ถ้ารักษาไม่ดี ไม่นึกถึง ไม่เอาใจใส่ บุญก็น้อย

บุญก็ไม่หลั่งไหลมา

ถ้าเรานึกไว้เรื่อย บุญก็ส่งต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ

อนาคตเราจะหวังอะไรอีก

หวังความงามในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส

อย่างนั้นหรือ

จงคิดให้ดีก่อน

ก่อนที่จะทำอะไรลงไป

ผิดแล้วจะแก้ไม่ทัน

นอกจากจะทำใหม่

๙  กุมภาพัน์ ๒๕๑๘