
|
เมื่อดวงตาปิดสนิทอย่างละมุน |
|
ไม่มีลุ้นเร่งจ้องมองที่หมาย |
|
ก็จะพบผู้รู้อยู่กลางกาย |
|
ธาตุอ่อนแก่มากมายถึงปลายทาง |
|
ยิ่งกว่าได้ดื่มสวรรค์อันเอมโอษฐ์ |
|
รสแห่งธรรมชนะโลดไม่ขนาง* |
|
รสอะไรไม่อาจสู้กลางของกลาง |
|
ลองเข้าถึงดูบ้างจะรู้เอง! |
ตะวันธรรม
*ขนาง=สงสัย