เรื่องที่ ๑๒๓เคลื่อนไหวตัวเองได้
คุณพิสิษฐ์ ลิมป์บุญส่ง อยู่จังหวัดภูเก็ต เล่าว่าได้ทำบุญสร้างองค์พระภายนอกมหาธรรมกายเจดีย์ไว้ ๓ องค์ ให้ตนเองและลูก ได้รับพระมหาสิริราชธาตุไปเมื่อวันที่ ๘ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๔๑
คืนวันที่ ๒๒ พฤศจิกายน ได้ขับรถไปส่งลูกสาวที่บ้าน แล้วขับรถไปยังที่ทำงานเพื่อทำสมาธิ เพราะที่นั่นเงียบดี ขณะขับรถก็สวดสรรเสริญพระมหาสิริราชธาตุไปด้วย พอสวดได้ ๒-๓ จบ ก็รู้สึกฉงนใจต้องหันมามองทางซ้ายมือ ซึ่งเป็นที่นั่งว่าง เพราะรู้สึกเหมือนมีคนร่วมสวดสรรเสริญด้วย พอเริ่มสวดต่อก็ได้ยินเสียงสวดนั้นชัดเจน เป็นเสียงใสๆ แหลมๆ สวดคลอไปด้วยจึงรู้สึกประหลาดใจ มีปีติและอบอุ่นใจมาก คิดว่าเป็นอานุภาพพระมหาสิริราชธาตุแน่นอนเมื่อถึงที่ทำงาน สวดมนต์ นั่งสมาธินิ่งอยู่ประมาณ ๑๕ นาที ทันใดนั้นก็รู้สึกสร้อยคอพร้อมพระมหาสิริราชธาตุที่ห้อยอยู่ในเสื้อ สะบัดมาโดนหน้าอก ทำให้รู้สึกแปลกใจมาก กำลังรู้สึกงงด้วยความไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ สร้อยก็สะบัดมาถูกหน้าอกอีกครั้ง
คุณพิสิษฐ์แน่ใจทันทีว่าไม่ใช่เหตุการณ์ปกติ จึงอธิษฐานว่า หากเป็นอานุภาพขององค์พระ ขอให้สะบัดเป็นครั้งที่ ๓ แล้วคุณพิสิษฐ์ก็คอยเฝ้าสังเกต ปรากฏว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่พอเลิกสนใจสร้อยก็สะบัดเองมาถูกหน้าอกเป็นครั้งที่ ๓ ทำให้เชื่อมั่นเต็มเปี่ยมว่าเป็นอานุภาพของพระของขวัญ แสดงให้เห็นเป็นกำลังใจ คุณพิสิษฐ์พูดว่า ตั้งแต่ได้ศึกษาวิชชาธรรมกายจากการฟัง การอ่าน และทดลองปฏิบัติ ทำให้มั่นใจว่าเป็นการปฏิบัติธรรมที่ดีที่สุด เข้าใจง่ายที่สุด และเป็นการปฏิบัติวิธีลัดไปสู่พระนิพพาน เป็นวิธีที่ถูกต้องที่สุด ทุกวันนี้ข้าพเจ้ายังนึกขอบใจน้องสาวของข้าพเจ้าเองที่พามาสู่เส้นทางสายนี้ และรู้สึกถึงพระคุณของพระเดชพระคุณหลวงพ่อสด หลวงพ่อธัมมชโย คุณยายอาจารย์อุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ที่ทำให้ข้าพเจ้าได้รับประโยชน์อย่างยิ่ง 
