ความประมาท  - ความไม่ประมาท 

วันที่ 28 พย. พ.ศ.2561

ความประมาท  - ความไม่ประมาท
 

        ความประมาทนะ  คือเผลอไป  ความไม่ประมาทน่ะ  คือความไม่เผลอ  ไม่เผลอละ ใจจดใจจ่อทีเดียว นั่นอธิศีล  อธิจิต  อธิปัญญา  นี่เรียกว่าผู้ไม่ประมาท  

        ท่านจึงได้อุปมาไว้ไม่ประมาท ไม่เผลอด้วยอะไร ?

        ไม่ประมาทไม่หรือในความเสื่อมไปในข้างต้น ในปัจฉิมวาจา  ไม่ประมาทไม่เผลอในความเสื่อมไป  นึกถึงความเสื่อมอยู่เสมอ  ให้เจอความเสื่อมไว้ในเสมอ 

        นึกหนักเข้าๆ แล้วใจหาย เอ๊ะ...เรามาคนเดียวหรือ เอ๊ะ...นี่เราก็ตายคนเดียวซิ

        บุรพชนต้นตระกูลของเราไปไหนหมดล่ะ อ้าว...ตายหมด เราล่ะ ก็ตายแบบเดียวกัน ตกใจละคราวนี้ ทำชั่วก็เลิกละทันที รีบทำความดีโดยกระทันหันทีเดียว เพราะไปเห็นความเสื่อมเข้า  

        ถ้าไม่เห็นความเสื่อมและก็ กล้าหาญนัก ทำชั่วก็ได้ ด่าว่าผู้หลักผู้ใหญ่ได้ตามชอบใจ 

        ถ้าเห็นความเสื่อมแล้ว กราบผู้ใหญ่ปลกๆๆ ทีเดียว เพราะเหตุอะไรล่ะ เพราะเห็นความเสื่อมเข้า มันไม่ประมาทถ้าว่าประมาทเข้า ก็ไปอีกเรื่องหนึ่ง

        เพราะฉะนั้นสำคัญนักความไม่ประมาท

 

จากพระธรรมเทศนาเรื่อง " ปัจฉิมวาจา "
๑๘ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๗

 

**บทความ แนะนำ/เกี่ยวข้อง

สิ่งดีๆมีไว้แบ่งปัน อะไรดีๆมีอีกเยอะ กด Like facebook กัลยาณมิตร