๑๐.ดึงดูดทรัพย์ให้แก่ผู้เป็นเจ้าของ
คุณนงลักษณ์ อุตตพันธ์ อยู่ที่จังหวัดระยอง เล่าว่าเมื่อกว่า ๑๐ ปีมาแล้ว สมัยเรียนอยู่ที่วิทยาลัยเกษตรกรรม วิทยาเขตพิษณุโลก ผู้อำนวยการสถาบันที่เรียนอยู่ เคยพานั่งรถไปเยี่ยมชมวัดพระธรรมกาย จากนั้นไม่เคยไปที่วัดอีกเลย มัวแต่ทำหน้าที่เลี้ยงดูลูกๆ และผู้คนในครอบครัว
ตรงข้ามกับน้องสาวชื่อ คุณบังอร เจริญสมบัติ เมื่อย้ายมาอยู่กับคุณนงลักษณ์แล้ว มีโอกาสเดินทางไปปฏิบัติธรรมที่วัดพระธรรมกายอยู่เสมอ และยังได้ชักชวนคุณนงลักษณ์ให้ทำบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวสําหรับตนเองและสมาชิกในครอบครัวทั้งหมด ๖ องค์
วันที่ ๖ กันยายน พ.ศ.๒๕๔๑ น้องสาวและแม่บ้านของคุณนงลักษณ์เดินทางไปร่วมงานฉลองความสำเร็จของการทำบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัว ประดิษฐานที่แกนกลางมหาธรรมกายเจดีย์ได้ครบจำนวนที่วัดพระธรรมกาย เมื่อกลับมาถึงบ้านก็ดึกมาก เป็นเวลาตีหนึ่งของวันที่ ๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๑ คุณนงลักษณ์เป็นคนลุกจากที่นอนมาเปิดประตูบ้านให้ ในใจคิดว่าทั้งสองคนคงอ่อนเพลียและง่วงนอน เพราะกลับดึกกว่าปกติมาก พอเปิดประตูออกเห็นทั้งคู่ยืนยิ้ม ท่าทางมีความสุขเป็นที่สุด แล้วยังรีบจับตัวคุณนงลักษณ์นั่งลงที่เก้าอี้ แล้วเล่าเรื่องปาฏิหาริย์บนท้องฟ้าให้
ฟัง คุณนงลักษณ์พอจับใจความได้ว่า ขณะที่กำลังร่วมกันถ่ายภาพประวัติศาสตร์ที่มหาธรรมกายเจดีย์อยู่นั้น ทุกคนเห็นท้องฟ้าเป็นสีสดใสสวยงามสามารถมองดวงอาทิตย์ได้เย็นตาเหมือนมองดวงจันทร์ ภายในดวงอาทิตย์มีภาพต่างๆ ปรากฏอยู่ เป็นภาพของพระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำภาษีเจริญบ้าง เป็นภาพของพระธรรมกายบ้าง เป็นภาพดวงแก้วบ้างดวงอาทิตย์นั้นหมุนได้รอบตัว มีรัศมีเป็นสีต่างๆ สวยงามอย่างบอกไม่ถูกทั้งยังทำอาการเหมือนสิ่งมีชีวิตคือกะพริบได้ เลื่อนเข้าเลื่อนออกได้ รอบๆดวงอาทิตย์มีวงแหวนสว่างไสว เป็นประกายเจิดจ้า หมุนเร็วมาก คุณนงลักษณ์ได้ฟังแล้วก็หายง่วงนอนเป็นปลิดทิ้ง เกิดความปีติเต็มเปี่ยมขึ้นมาทั้งๆ ที่ตนเองไม่ได้เป็นคนเห็น
จากนั้นน้องสาวก็เล่าถึงอานุภาพของพระมหาสิริราชธาตุให้แก่พี่สาวฟังและบอกว่า เธออยากได้ไว้บูชามาก แต่ไม่มีกำลังทรัพย์เพียงพอคงต้องขอบูชาเพียงภาพถ่ายของท่านเท่านั้น พร้อมทั้งแนะนำว่า พี่สาวควรทำบุญสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวประดิษฐานที่แกนกลางมหาธรรมกายเจดีย์ไว้สักองค์ เพราะพี่พอมีกำลังทรัพย์ที่จะทำได้
เมื่อแยกกันเข้านอนเวลาประมาณตี ๒ คุณนงลักษณ์นอนไม่หลับคิดวนเวียน ตัดสินใจไม่ได้ว่าจะทำบุญดีหรือไม่ ใจหนึ่งมีศรัทธาเต็มที่ อีกใจหนึ่งก็เกรงว่าสามีจะไม่อนุญาต จนเกือบสว่างจึงตัดสินใจได้ จะต้องสร้างพระธรรมกายประจำตัวที่แกนกลางมหาธรรมกายเจดีย์โดยไม่บอกให้สามีทราบ
ตอนสายวันที่ ๗ กันยายน น้องสาวคุณนงลักษณ์โทรศัพท์มาจากที่ทำงานว่า เพื่อนกัลยาณมิตรที่ไปวัดพระธรรมกายด้วยกันเสมอ จะมาขอกู้เงินพี่สาวไปทำบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวประดิษฐานที่แกนกลางมหาธรรมกายเจดีย์ คุณนงลักษณ์รีบปฏิเสธทันที ที่จริงก็ยังมีเงินเหลืออีกหลายหมื่นบาท พอที่จะให้กู้ได้
วันเดียวกันนั้นเองเวลาประมาณ ๑๑ นาฬิกา ขณะที่คุณนงลักษณ์ขับรถไปธนาคาร ก็คิดถึงเพื่อนของน้องสาวที่มาขอยืมเงินว่า ทำไมจึงมีศรัทธามากมาย จนกระทั่งยอมทำบุญด้วยการกู้เงิน เรียกว่าทุ่มกายถวายชีวิตทีเดียว เมื่อกู้ไม่ได้ คงผิดหวังและเสียใจมาก ถ้าตนเองยอมให้กู้ เขาคงดีใจ สมหวังและคงมีความสุขมาก
พอคิดขึ้นมาได้ดังนี้แล้ว ก็รู้สึกปีติมีความสุขใจขึ้นมาทันที จึงขับรถแวะเข้าที่ห้างสรรพสินค้าข้างทาง โทรศัพท์บอกน้องสาวว่าตกลงให้เพื่อนของน้องสาวยืมเงิน น้องสาวคุณนงลักษณ์ดีใจมาก
หลังจากที่บอกให้น้องทราบแล้ว คุณนงลักษณ์เองคิดว่า จะต้องทำบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวประดิษฐานที่แกนกลางมหาธรรมกายเจดีย์ให้ตนเองด้วย
ในตอนเย็น เมื่อน้องสาวกลับมาถึงบ้านก็สารภาพว่า ตัวเธอเองก็ต้องการขอยืมเงินพี่สาวทำบุญเช่นกัน คุณนงลักษณ์บอกกับน้องสาวว่าตนเองก็ต้องการทำบุญเหมือนกัน แต่ขณะนั้นเหลือเงินไม่พอสร้างพระธรรมกายประจำตัวถึง ๒ องค์เสียแล้ว จะขอสามีก็เกรงใจ แต่ไม่กล้าพูดตอบไป ยิ่งเห็นน้องสาวหน้าตาสลดลง น่าสงสารมาก รู้สึกทนเห็นไม่ได้อาจเป็นเพราะบุญของน้องมีมาก คุณนงลักษณ์จึงออกปากให้น้องสาวยืมเงิน
เมื่อตอบน้องสาวไปแล้วตนเองกลับรู้สึกใจคอเหี่ยวแห้ง เพราะไม่มีเงินพอที่จะทำบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวที่แกนกลางสำหรับตัวเองจะพูดกับสามีก็ไม่กล้า เพราะเคยพูดเกริ่นๆ ไปแล้วครั้งหนึ่ง เขาก็ไม่เห็นด้วย
ระยะนั้นคุณนงลักษณ์นอนไม่หลับหลายคืนติดต่อกัน เพราะอยากทำบุญ จึงท่องบทสวดสรรเสริญพระมหาสิริราชธาตุ สวดวันละนับครั้งไม่ถ้วน อธิษฐานขอพรให้สามีใจอ่อนยอมให้เงิน น้องสาวเองก็เสียใจที่พี่ไม่ได้ทำบุญจึงช่วยกันสวดสรรเสริญพระมหาสิริราชธาตุและทำสมาธิภาวนาขอพรเป็นการใหญ่
สองสามวันผ่านไป คุณนงลักษณ์จึงตัดสินใจพูดกับสามีเรื่องขอเงินมาทำบุญ สามีไม่พูดอะไรไม่บ่นไม่ว่า แต่ทำอาการยิ้มและหัวเราะ ซึ่งคุณนงลักษณ์ถือเอาว่าเป็นอาการยินยอมอนุญาต คุณนงลักษณ์ดีใจมากถึงกับนอนไม่หลับ ต้องนึกถึงภาพพระมหาสิริราชธาตุตลอดเวลา จึงนอนหลับสบาย
อย่างไรก็ตามก็ยังไม่สิ้นอุปสรรค เช้าวันที่ ๑๑ กันยายน พ.ศ.๒๕๔๑สามีคุณนงลักษณ์ยังไม่ทันให้เงินภรรยา เพราะต้องรีบเดินทางไปจังหวัดราชบุรี เนื่องจากคุณย่าป่วยหนัก ทำให้คุณนงลักษณ์รู้สึกน้อยใจว่า ตนเองบุญน้อยจริงๆ คงไม่มีวาสนาได้ทำบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวแน่แล้ว ดูมีอุปสรรคไปเสียหมด
แต่คุณนงลักษณ์ก็ไม่ย่อท้อ ยังสวดสรรเสริญพระมหาสิริราชธาตุและขอพรท่านให้ได้มีเงินมาทำบุญ ขออยู่บ่อยๆ ทั้งวันทั้งคืนว่า
“ขอให้ลูกมีบุญมีบารมี ได้ทำบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวที่แกนกลางด้วยเถิด”
แล้วเรื่องอัศจรรย์ก็บังเกิดให้เห็น เพียงวันเดียว คนที่มีหน้าที่เก็บเงินวงแชร์ที่คุณนงลักษณ์ร่วมเล่นไว้ก็มาหา บอกว่า ไม่รู้เป็นอย่างไรเดือนนี้ไม่มีลูกแชร์คนไหนเปียแชร์เลย ทุกเดือนเห็นแต่แย่งกัน เพราะฉะนั้นเดือนนี้ให้คุณนงลักษณ์เป็นคนรับเงินไปโดยไม่ต้องเปีย
นอกจากคุณนงลักษณ์เองดีใจแล้ว คนที่ดีใจมากที่สุดอีกสองคนก็คือน้องสาวและเพื่อน เพราะทั้งคู่รู้ว่าคุณนงลักษณ์เสียสละให้พวกเขาได้ทำบุญก่อน ต่างพยายามช่วยกันสวดสรรเสริญ ช่วยกันอธิษฐานต่อพระพอประสบความสำเร็จจึงปีติกันทุกคน
ชีวิตของพี่น้องคู่นี้นับเป็นตัวอย่างที่ดีของคนในโลก คนที่มีครอบครัว นับจากครั้งแรกที่เคยมาวัดพระธรรมกายเป็นเวลาสิบกว่าปีแล้วไม่มีโอกาสได้ไปวัดอีก วันหนึ่งๆ จิตใจวนเวียนอยู่แต่เรื่องคนในบ้าน หรือในหน้าที่การงาน ซึ่งจะได้ความสุขใจน้อยมาก
คนน้องเป็นสาวโสด วันหยุดจากทำงาน เข้าวัดให้ทาน รักษาศีลปฏิบัติธรรมเจริญสมาธิภาวนากับเพื่อนกัลยาณมิตร ไม่ต้องกังวลอะไรมากกับคนในบ้าน เพราะไม่ใช่ความรับผิดชอบโดยตรง กอบโกยแต่บุญกุศลให้ตนเองได้เต็มที่ตลอดเวลา ยิ่งถ้าเป็นชายโสด จะได้บุญได้บารมียิ่งกว่านี้ เพราะสามารถได้บุญใหญ่ขนาดบวชเป็นพระภิกษุ ได้บุญบารมีนับเป็นกัปๆ ได้รับประโยชน์ทั้งตนเองและผู้อื่น ทั้งประโยชน์ปัจจุบันภพนี้ประโยชน์ภพหน้า และประโยชน์อย่างยิ่งคือ ไม่ต้องมาเวียนว่ายตายเกิดกันอีก
ผู้มีปัญญา ถ้ายังมีชีวิตเป็นโสดอยู่ขอได้โปรดพิจารณาตรงนี้ เวลาของชีวิตหมดไปเท่าๆ กัน คนที่ครองเรือนย่อมขาดทุนในการที่จะได้บุญได้บารมีตลอด ตรงข้ามกับคนที่เป็นโสด สามารถสร้างบุญกุศลกลั่นเป็นบารมีได้เต็มที่ เป็นกำไรยิ่งใหญ่ของชีวิต
เพราะท้ายที่สุดแล้ว ทุกชีวิตจบลงที่เชิงตะกอน ร่างกายมอดไหม้เป็นเถ้าถ่านคือ ดิน น้ำ ลม ไฟ มีเพียงบุญกับบาปที่ตามไปเป็นเพื่อน คนในครอบครัวที่คิดว่ารักกันสุดหัวใจ ไม่มีใครยอมไปด้วยเลย เลือกการดำรงชีวิตด้วยปัญญา ดีกว่าปล่อยให้กิเลสครองใจมาจูงให้เราเดิน
