อัศจรรย์ใจ
เล่าถึงเพื่อนคนคอย
“เรื่องชีวิตคิดง่ายแต่ทำยาก อยากจะได้จงไต่ไป ทางใครก็ทางของท่าน อยู่ที่คิดลิขิตเอง เพราะชีวิตเรา เรารู้เอง ลิขิตเอง กำหนดและวางแผนเอง”
เพื่อนผมเป็นเด็กเชียงใหม่ เกิดและโตที่นั่น มีพ่อแม่ญาติพี่น้องมากมาย อาศัยในสภาพแวดล้อมที่สบายกาย ร่าเริงจิต ชนเล่นตามภาษาเด็ก ๆ ไปวัน ๆ
แต่เมื่อเพื่อนคนนี้ต้องโตขึ้น ก็จะต้องคิดถึงอนาคตของตน ในทางที่ใช่หรือไม่ใช่ ชอบหรือไม่ชอบ ชอบแต่ไม่ใช่ หรือใช่แต่ไม่ชอบแต่สุดท้ายก็เลือกใช้ก่อน จึงได้มาบวชเป็นสามเณร
จากเด็กเชียงใหม่ย้ายมาอยู่ปราจีนบุรี ไกลแสนไกล มาศึกษาเล่าเรียนพระธรรม ธรรมะวินัยฝึกตน อบรมบ่มนิสัย สุดท้ายจึงรู้ว่า ใช่จริง ๆ ด้วยเพราะที่นี่เป็นสถานที่ดี มีความรู้ ฝึกนิสัยให้ตนเองดีขึ้น ที่แห่งนี้จึงเป็นศูนย์อบรมคนดี
เมื่อเวลานี้เรายังเป็นสามเณร อยู่กับปัจจุบัน จึงมองออกไปถึงอนาคตว่า หากแม้นบวชต่อไป หรือกลายเป็นฆราวาส ชาตินี้จะขอเป็นคนดีให้กับตนเอง ให้พ่อแม่พี่น้องและประเทศชาติ
“คนดีหายาก คนเลวหาง่าย จงเป็นคนดีและมองโลกในแง่บวกชีวิตสมณะหรือฆราวาสก็จะสดใสด้วยหัวใจ ไปให้ถึงสุดเป้าหมาย” นี่เป็นคำพูดและเรื่องราวของเพื่อนสามเณรบุลากร คำหมื่น ที่ได้กล่าวไว้กับผม
เวลาที่หมู่คณะลำบาก เขาจะเป็นคนออกอาสาเป็นคนแรกเสมอ อย่างเวลาเพื่อนป่วย เดินไปฉันไม่ไหว เขาจะเป็นคนเดินไปตักภัตตาหารที่หอฉัน ซึ่งห่างจากกุฏิเกือบ 2 กิโลเมตร แล้วยกกลับมาอุปัฏฐากเพื่อนที่ป่วยหนัก แม้ในเรื่องที่พระอาจารย์ขอความช่วยเหลือ ไม่ว่าเรื่องเล็กหรือใหญ่ เขาจะเป็นรูปแรกที่พร้อมลุยเสมอ
มีอยู่วันหนึ่ง น้ำยาซักผ้าหมด เพื่อน ๆ แต่ละรูปต่างเกรงใจกัน จะยกไปเติม ก็ไม่รู้จะไปเติมที่ไหน จึงได้แต่รอกับรอ แล้วที่ทุกคนรอก็คือคนนี้แหละ แล้วเขาก็กลับมาจากโรงเรียน เอาน้ำยาไปเติมอย่างที่ทุกคนคิดไว้ เขาคือความหวังของพวกเราในการเสียสละ อะไรที่ทุกคนไม่อยากทำ เขาก็ทำไม่บ่น อะไรที่พอสละได้ ก็สละให้เพื่อนไป อาจจะเป็นคุณสมบัติข้อหนึ่งของคนดอยก็ได้ แต่พวกผมก็รู้สึกปลาบปลื้มใจมากที่ได้เจอเพื่อนคนนี้
นอกจากนี้ เขายังมีหน้าที่ดูแลอุปโภค ทุกวันพระขึ้น 15 ค่ำ พวกเราจะกรอกข้อมูลว่า จะเบิกอุปกรณ์จำพวกแชมพู สบู่ ยาสระผมกันเท่าไร แล้วเขาก็จะเป็นคนไปเบิกกับพระอาจารย์อีกที จากนั้นก็จะนำมาแจกให้กับเพื่อน ๆ พวกผมจะชอบขอกับเขา เพราะรู้สึกเหมือนขอได้ง่าย และรู้สึกเชื่อใจว่า อย่างไรก็ได้แน่นอน
ความไว้วางใจเป็นสิ่งที่พวกผมมอบให้เพื่อนคนนี้ อีกอย่างอุปนิสัยของเขาก็ดูเป็นมิตร พวกผมมักจะเห็นรอยยิ้มผุดบนใบหน้าของเขาประจำ ทำให้ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนหรือน้อง ก็ต่างคลายเครียดสนุกสนานทุกครั้งที่ได้เจอหน้ากัน
สามเณรปุญญพัฒน์ มนวรรธน์
