พระอาจารย์ : เจริญพรทุกท่าน ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่รายการพระไตรปิฎกยามเช้า รายการพูดคุยถามตอบเรื่องธรรมะที่ลึกซึ้งเข้าใจง่าย ปรับใช้ได้ทันที ยินดีต้อนรับทุก ๆ ท่านเลยนะ ขอให้วันนี้เป็นวันที่ดีของทุกท่าน เป็นเรื่องดี ๆ ของทุกคน
"ใจดีกับคนทั้งโลก ทำไมใจร้ายกับตัวเราเอง... เคยไหมหลายครั้งไม่ใช่คนอื่นไกลเลย ไอ้ตัวเรานี่แหละ ใจดี ยิ้มแย้ม ยืดหยุ่นกับทุกคนเลย แต่กับคนหนึ่งคนที่ ตัวเราทำร้ายที่สุด และก็น่ากลัวที่สุดก็คือตัวเราเอง"
ช่วงนี้เป็นช่วงที่เราสำรวจความทุกข์ และความทุกข์โดยทั่วไปอย่างนี้แหละ เห็นสภาวะของความทุกข์ของมันว่า คนที่ใจไม่อยู่กับตัวอะ ทำตัวเองให้ทุกข์ได้ขนาดไหน คนที่ใจไม่อยู่กับตัวอะโอ้โหทำตัวเองให้ระทมได้ขนาดไหนดีกว่า เออคนที่ใจไม่อยู่กับตัวนะ ทำตัวเองให้ทุกข์ ให้ระทมได้ขนาดไหน ให้เจ็บปวดได้ขนาดไหน เนี่ยคือสภาวะของคนที่ใจไม่อยู่กับตัว ใจไม่นิ่ง ใจไม่ลงตัว
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วครับ ผู้หญิงคนหนึ่งเป็นผู้หญิงคนที่น่ารักเป็นเดอะแบกของคนทั้งบ้าน คนทั้งบ้านเนี่ยก็คาดหวังกับเธอ เธอชื่อดาว ดาวเนี่ยเป็นคนตั้งใจทำงานหาเงิน และก็ค้นพบว่าการที่เราต้องหาเสบียงมาเลี้ยงทั้งบ้านเนี่ยเป็นเรื่องสำคัญ เธอรู้ครับว่าการเป็นพี่สาวที่ดี การเป็นลูกที่ดีนั้นเป็นเรื่องที่ควรทำและเธอก็ตั้งใจทำมันอย่างดี เวลาน้องทำผิดพลาดด้วยความเป็นพี่คนโตเธอก็จะบอกน้องว่ามันไม่เป็นไร เดี๋ยวพี่จัดการให้ เวลาคุณแม่เผลอเรอเอาเงินไปเล่นการพนัน เธอก็จะปลอบแม่ว่าไม่เป็นไรเลย เดี๋ยวเธอช่วยจัดการ ช่วยเคลียร์ เธอแบกทุกเรื่องครับด้วยรอยยิ้ม
วันหนึ่งเธอล้มป่วยด้วยความเป็นไข้ ทุกคนต่างเป็นห่วง เธอผลักไสทุกคนว่าออกไปเถอะ เดี๋ยวเธอจะไหว จนกระทั่งสรุปจริงๆ แล้ว วันนั้นเธอลุกไม่ได้ และเธอก็โทษตัวเอง เธอเริ่มรู้สึกว่าร่างกายเธอแข็งแรงไม่เท่าเดิม เธอเริ่มด่าตัวเองมากขึ้น ยังคงยิ้มแย้มเบิกบานกับคนอื่นอยู่ครับ แต่หลายครั้งทีเดียวการยิ้มแย้มกับคนอื่นนั้น มันไม่ได้ช่วยให้อะไรกับร่างกายกับตัวเองดีขึ้น เพราะหลายครั้งทีเดียวมีเรื่องที่เราเป็นแบบดาว คือเราตั้งใจดีกับหน้าที่ บทบาทที่มีคนอื่นเกี่ยวข้อง แต่บทบาทสำคัญที่สุดคือการเป็นเพื่อนกับตัวเอง หลายครั้งทีเดียวครับเราทำมันไม่ถึง
ลองจินตนาการครับว่า ผู้หญิงคนหนึ่ง ปากของเขาเป็นคนที่แพ้เสียงในหัว มีคนเดินผ่านเขาก็หลุดพูดคำพูดแย่ ๆ เลย เช่น ขี้เหร่จัง นิสัยไม่ดีจัง ทำไมทำแบบนั้นล่ะ แล้วผู้หญิงคนนี้ก็พูดอยู่ พูดกับรูมเมทอย่างนี้ทุกวัน รูมเมทคงท็อกซิก ใช่ไหมครับ? และพวกเรา พูดเสียงในหัวนี้กับตัวเองทุกวันอยู่ไหม?
รู้ครับว่าบางครั้งมันก็มาจากความตั้งใจดี รู้เลยว่ามันไม่ได้มาจากความตั้งใจร้ายแม้แต่นิดเดียว รู้เลยมันมาจากความปรารถนาที่อยากให้ทุกอย่างดี รู้ด้วยว่าเราตั้งใจดีขนาดไหน ถึงได้ด่าตัวเองขนาดนี้ คนไม่ตั้งใจดีเขาไม่ด่าตัวเองหรอก มีแต่คนตั้งใจดีที่ด่าที่ว่าที่ตำหนิตัวเอง แต่ว่าจะปล่อยให้มันทำงานอย่างนี้ต่อไปจริงๆ เหรอ? จะปล่อยให้ความตั้งใจดีนี้สร้างความเจ็บปวดต่อไปจริงๆ เหรอ?
การใจดี คือการเริ่มสังเกตเสียงในหัว การทำถูกคือการพูดเสียงในหัวที่มีการสังเกตเสียงในหัว เพื่อที่จะได้มีเสียงในหัวที่ไม่เข้าสู่โหมดทำลายทำร้ายตัวเราเอง จนมันสร้างความกระทบกระเทือน
พระอาจารย์สัจจาธิโก
ฟังเพิ่มเติมได้ที่
https://www.youtube.com/live/ASmLd_oFzwc?si=spIKBxMBTuSuY6Aa
