ไกลกว่าฝัน

ตอนที่ 25 งานวาระพิเศษ

                          ตอนค่ำวัน จ.20/8/61 เตรียมเขียนด้านในหนังสือมอบของขวัญวันเกิดให้ Adalgiza  ขอให้คามูลนัดไปที่บ้านก่อนเวลา นัดเพื่อนเธอมาตอน 4 โมง,  เพื่อนำนั่งสมาธิ, ให้พร, ให้ของขวัญเปิดคลิปยูกิเพลง Happy BirthDay,  ตอนไปบ้านเธอครั้งแรกเมื่อประมาณ 2 เดือนที่แล้ว  เธอเป็นรายแรกที่ถวายปัจจัยมา R$150,  Adalgiza ช่วยพวกเราหลายเรื่อง  ตั้งแต่ขับรถพาพวกเรา 4 คน ไปพบผู้นำต่างศาสนาที่เธอรู้จัก  Spiritual center of candomblé - North of Rio de Janeiro  จนล่าสุดออก จดหมายรับรองให้คามูลต่อวีซ่า ด้วยเอกสารจำนวนมาก

                         ครั้งนี้จึงถือโอกาส มาเยี่ยมบ้าน นักเรียนเก่า, ร่วมแสดงความยินดีเนื่องในวาระคล้ายวันเกิด, ขอคำปรึกษาการจดทะเบียนองค์กร  (สุดท้ายไม่มีโอกาสคุย), รวมความว่าสมควรไป

                        ศ.24/8/61

                        10 โมงครึ่งแล้ว, Fatima และลูกชาย - (Rene)  คุณแม่และลูกชายวัยรุ่น 21 สวมหมวกตลอดเวลา, จะจบมหาวิทยาลัยปีนี้  นำนั่งสมาธิดูท่าทางสงบใจไปได้เยอะ แนะนำว่าฝึกภาษาอังกฤษไว้  ถ้าสนใจจะไปเป็นอาสาสมัคร Peace Maker ไปอยู่เมืองไทย 3  เดือน แล้วเลือกว่าจะไปทำงานประเทศไหน,  ประสบการณ์จะทำให้มีวิสัยทัศน์ที่กว้างขึ้น  คุณลูกอยากรู้ “วัฒนธรรมชาวพุทธ, มีความรักได้ไหม?  (ทีแท้จะเกริ่นเข้าปัญหาความรักของตัวเอง)  หลงรักหมอฟันสาวมีลูกติด, แต่ไม่รู้จะสานต่ออย่างไร?”  ให้ข้อคิดไปว่า “อย่าใช้อารมณ์อย่างเดียว ในชีวิตจริงต้อง  มีเหตุมีผล มีการทำให้สมดุลด้วย” คุณแม่พยักหน้า  “การใช้ชีวิตร่วมกัน ต้องมีไลฟ์สไตล์ เวลาไปด้วยกัน  เพราะเป็นเวลาที่ยาวนาน, จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างไร ?  หาเลี้ยงชีพอย่างไร ?”

                        เวลาใกล้เพล, แม่ลูกถวายปัจจัย, มอบโปสการ์ดเกี่ยวกับวัด  ให้ 1 ชุด, ให้พร, ถ่ายรูปร่วมกัน,  แนะนำให้มาร่วมถวายภัตตาหาร, รับพรอีกรอบชวนให้มาใหม่ได้ทุกวัน  คุณลูกออกตัวว่า “ขอโทษที่ถามไม่สมควร”  บอกว่า “ยินดีช่วยอยู่แล้ว”  คามูลไปยืนส่งที่ประตู ยังคุยต่ออีกราว 15 นาที  ก่อนกลับได้ทําบุญมา R$ 200 (ประมาณ 2,000 บ.) เป็นรายที่ 4

                        คุณแม่ไปปฏิบัติธรรม, พ่อบ้านขับรถอูเบอร์ รับ-ส่งพูดภาษาอังกฤษไม่ได้ แต่ชอบฟังเพลงภาษาอังกฤษ เจอกันที่  Clinica Vibrante Energia แถว Maracana คืนวันพุธ 22/818  

                        สวดมนต์รอบบ่ายเสร็จ เตรียมเดินทางไปกลับด้วยรถอูเบอร์  ถ้าใกล้ไปหลายคนคุ้มกว่า, เดินน้อยกว่า ไปถึงสำนักงาน Leticia  ก่อนใครตามระเบียบ, ทยอยมาเลยนั่งคุยกับที่ส่วนรับแขก  เสียงรบกวนใครบ้างไม่รู้, นั่งสมาธิเสร็จ Silvia เข้ามาสมทบ เริ่มประชุมกัน 2 ซม.ผ่านไป  Cracia (ผู้นําศาสนาท้องถิ่น) ขอกลับก่อน, ที่เหลือคุยต่อ 5 โมง  Leticia ขอกลับก่อนบ้าง, ที่เหลือเลยพร้อมใจกันกลับ  รอเรียกรถอูเบอร์, Silvia ตามมาด้วย พอลงจากรถกำลังคิดว่ายังไม่ถึงเวลานั่งสมาธิจะกลับก่อน, เราเลยตามใจให้ขึ้นมานั่งสมาธิ  นั่งผ่านไป ครึ่งชม., เธอเริ่มระบายเรื่องราวมากมาย  ที่เจอะเจอกับน้องสาวที่ชิคาโก อเมริกา, ร้องไห้อีกต่างหาก,  ต้องช่วยกันให้ข้อคิด กำลังใจกันใหญ่, ปลอบเสร็จส่งกลับบ้านไป

                        มานึกๆ แล้ว วันเดียวเจอ 2 case, case แรกเข้าเรื่องความรัก,  Case หลังเรื่องความสัมพันธ์ของคนในครอบครัว ระหว่างพี่น้อง  ที่แข่งขันกันมาตั้งแต่เด็ก, ความผิดหวังในสิ่งที่ตอบแทนมาทั้ง 2 เรื่องความสุขอยู่ที่ข้างนอกตัว ไปอยู่กับคน สิ่งของ เงินทอง,  จึงทำให้ทุกข์, ประเทศที่ไม่มีศาสนาเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวใจรู้แค่ทำมาหากิน มีชีวิตอยู่รอด แต่ไม่มีที่พึ่งทางใจ  มาคราวนี้เลยต้องเป็นที่ปรึกษานั่งฟังแบบงงๆ

                        ช่วงปลายเดือน ส.ค. เป็นช่วงวิกฤตของทีมงาน เงินสดขาดมือ  ก็แลกเงินดอลล่าร์เอามาใช้จ่าย ช่วยไป 2 ครั้งๆ ละ RS150,  ประคับประคองทีมงาน อย่าหมดกำลังใจ  จนสัปดาห์สุดท้ายของเดือน มีแจ้งมาว่า “ไม่เหลือเงินจาก  ส่วนกลางส่งมาช่วยการจัดงาน, ให้บอกบุญหาเงินทุนกันเอง”

                        หลังจากเคลียร์เรื่องการต่อวีซ่าเป็นที่เรียบร้อยนึกถึงเรื่อง Crowd funding ถ้าทำแล้วให้คนที่นี่ทำบุญคงต้องใช้เวลาตัดสินใจลองทำเองดูบ้างดีกว่า ใช้ไลน์กับแฟนเพจที่มีส่งไปข้อความไปให้ทุกคนที่มีความเป็นไปได้ที่รู้จักช่วยกันระดมเงินทุนมาช่วย

                        รายแรก เคยบวช มีศรัทธาอยู่แล้ว ทราบข่าวที่เมืองไทยเกือบเที่ยงคืนโอนเงินก้อนใหญ่ให้ทันที, ทยอยบอกให้รายใหญ่รายย่อยมีทั้งปวารณา และจะบอกต่อช่วยระดมทุนให้เช้าวันที่ 2 เจ้าภาพที่พัทยา โอนเงินก้อนมาให้อีก, รวมทั้งรายย่อยรายที่คิดไม่ถึง โดยเฉพาะเพื่อนสมัยมัธยม ไม่เจอกันนานมาก  3 วันยอดเกือบ 3 ใน 4 อย่างนี้พอมีหวังที่จะทำงานต่อได้  ถ้ายอดโอนเกือบเข้าเป้า จะสำรองไว้ส่วนหนึ่ง, ค่าอาหารอีกส่วนหนึ่ง  เกินกว่านั้นโอนเข้าส่วนกลาง เอาไปช่วยทวีปอื่น

                        นึกๆ แล้ว น่าจะผลจากการทานบารมีในอดีต ในปัจจุบันช่วงใกล้ที่สละเงินส่วนตัวช่วยเรื่องอาหารของหมู่คณะ, เครดิตเก่าๆตั้งแต่ตอนเป็นโยม, ตอนเป็นพระที่ช่วยจัดงานอบรมจังหวัดต่างๆการเป็นพระอาจารย์เทศน์สอนตามศูนย์ปฏิบัติธรรมที่ต่างๆ ในกรุงเทพฯและต่างจังหวัด

                        บุญเป็นเรื่องสำคัญ, เครดิตเก่าๆ ตลอดจนกำลังใจที่ไม่ท้อถอยไม่หมดกำลังใจ สิ่งที่ดูเหมือนว่าเป็นอุปสรรคก็แปรเปลี่ยนไปได้วาระพิเศษที่แท้คือการระดมทุนในยามคับขันและการตักเตือนทีมงานให้อยู่กับร่องกับรอย ทำงานต่อไปได้นี่เองเป็นงานวาระพิเศษที่แท้จริง