ทานเป็นต้นเหตุของความสุข

วันที่ 12 ตค. พ.ศ.2558

ทานเป็นต้นเหตุของความสุข


            การให้ทาน ปราชญ์กล่าวว่า เป็นเหตุของความสุข เป็นที่ตั้งแห่งบันไดที่นำไปสู่พระนิพพาน เป็นเครื่องป้องกันภัยของมนุษย์  การให้ทานท่านแสดงว่าเป็น นาวา เพราะเป็นเครื่องช่วยให้ข้ามทุกข์ การให้ทานท่านสรรเสริญว่าเป็นนคร เพราะป้องกันภัยในสังสารวัฏ การให้ทานท่านกล่าวว่าเป็นอสรพิษ เพราะความโลภเข้าใกล้ได้ยาก การให้ทาน เป็นดังดอกปทุมที่น้ำซึมซาบไม่ได้ ประดุจมลทิน คือโลภะฉาบทาไม่ได้


            การให้ทานเป็นความสุขของคนที่เอาชนะความตระหนี่ได้ เพราะคนส่วนใหญ่มักถูกความตระหนี่ครอบงำ แต่เมื่อใดเราได้กำจัดความตระหนี่หวงแหนออกไป ด้วยความหวังว่าสิ่งที่ให้ไปแล้ว จะก่อให้เกิดประโยชน์ ความสุขจะบังเกิดขึ้น กระแสแห่งบุญก็จะเข้ามาแทนที่ความตระหนี่ที่หมักหมมอยู่ในใจ การเสียสละ การดำรงตนอยู่ในสถานะของผู้ให้จึงเป็นสัญลักษณ์ของผู้มีชัยชนะอันประเสริฐ


            ท่านทานบดีทั้งหลาย ได้พร้อมใจกันมาสั่งสมบุญด้วยการถวายภัตตาหารเป็นสังฆทานแด่คณะสงฆ์หมู่ใหญ่ ซึ่งเป็นเนื้อนาบุญอันเลิศ ไม่มีเนื้อนาบุญอื่นยิ่งกว่า ย่อมได้บุญมาก เปรียบเหมือนชาวนาผู้ชาญฉลาด หว่านข้าวกล้าลงในผืนนาอันอุดม ย่อมอำนวยผลอันไพบูลย์. 

-----------------------------------------------------------------

หนังสือ " ร่าเริงบันเทิงใจ ด้วยสัมโมทนียกถา เล่ม ๒ "

พระไพบูลย์ ธมฺมวิปุโล และคณะ