เขาว่า...วัดพระธรรมกายจัดหาเงินเข้าวัด

วันที่ 03 มีค. พ.ศ.2559

 

เขาว่า...วัดพระธรรมกายจัดหาเงินเข้าวัด

เขาว่า...วัดพระธรรมกายจัดหาเงินเข้าวัด แบบแชร์ลูกโซ่? 

           วัดพระธรรมกายเป็นวัดที่จัดหาเงินเข้าวัด แบบแชร์ลูกโซ่ คนไปหาเดินสายจะได้ค่าตอบแทนเป็นเปอร์เซ็นต์  ให้หัวหน้าสายแต่ละคนที่มีเงินเข้าวัดเยอะ

คุณครูไม่ใหญ่:
            ขอกราบเรียนพระเดชพระคุณให้ทราบเลยว่า อย่าว่าแต่วัดไม่ให้เงินสักสลึงเลย เขายังต้องเสียเงินมหาศาลเสียอีก  บางคนเอาชีวิตเป็นเดิมพันไปทำงานสร้างบารมี  บางคนถึงกับเสียชีวิต บางคนบาดเจ็บ  แต่ส่วนใหญ่จะเสียทรัพย์ ถ้าได้เห็นวิธีการทำงานของทีมงานแต่ละคนที่กระจายกันอยู่ทั่วประเทศ มีแต่จะชื่นชมอนุโมทนา ผู้เฒ่าผู้แก่นั่งรถมอเตอร์ไซค์ซ้อนไปบนถนนลูกรังที่เป็นหลุมเป็นบ่อ  ทั้งฤดูร้อน  ฤดูฝน  ฤดูหนาว หัวแดงทีเดียว บางทีหล่นลงมาจากรถก็มี  บางคนไม่สบาย เป็นมะเร็งให้คีโม ผมร่วง ยังออกไปทำหน้าที่ ไปชวนเขาทำบุญ เดินฝ่าเปลวแดดเหงื่อโทรมกายทีเดียว หน้าไม่ได้สวยเลยสักคน  แต่ใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ดวงใจใสตลอด บางคนข้ามน้ำข้ามทะเลไปเกาะกลางทะเลก็มี ห้วย หนอง คลอง บึง ขึ้นเขา ลำบากทั้งลูกพระ ลูกเณร ลูกอุบาสก ลูกอุบาสิกา แล้วก็ลูกทุก ๆ คนนั่นแหละ ที่ออกไปทำหน้าที่

             มีวัตถุประสงค์เพียงอย่างเดียว เพื่อจะไปบอก ให้ผู้มีบุญที่กระจัดกระจายกันว่า  มาสร้างบุญกันเถอะ  เราเกิดมาสร้างบารมี  มาทำพระนิพพานให้แจ้ง  จะชวนทุกคนให้มาถึงธรรม ให้เขาได้รู้ว่าในตัวเรามีพระรัตนตรัยในตัว  ให้แสวงหาพระในตัว  อย่าตายฟรีเลย  เพียงเพื่อจะไปบอกเขาอย่างนี้  เพราะฉะนั้นไม่ใช่แบบแชร์ลูกโซ่ และแชร์เป็นยังไง ครูไม่ใหญ่เล่นไม่เป็น ไม่รู้จัก  ได้ยินแต่เขาลงหนังสือพิมพ์  แล้วเขาก็ถวายข้อหาอย่างนี้มาให้และเงินได้มาก็นำมาทำงานพระศาสนา เพราะทุกอย่างมันมีค่าใช้จ่ายทั้งนั้น  นั่งเฉย ๆ แค่เราหายใจเข้าออกก็เสียค่าใช้จ่ายแล้ว  เพราะเราจะต้องมีชีวิตอยู่จึงหายใจได้  จะมีชีวิตอยู่ได้ต้องมีอาหาร  อาหารไม่ได้หล่นลงมาจากฟ้า  มันก็มีค่าใช้จ่าย  กว่าจะมาถึงมือถึงท้องได้  มันจ่ายกันมาเป็นระบบมาเลย และเพราะสงสารผู้มีบุญทั้งหลายจะมาตากแดด ตากลม ตากฝน ก็ทำอาคารให้ง่าย ๆ สร้างง่าย ๆ มีแค่หลังคา มีผนังนิดหน่อย จะได้มาปฏิบัติธรรมร่วมกัน แล้วก็มาช่วยกันทำความสะอาด

 

ทำไมสร้างใหญ่

               ก็คนมาเยอะ  จึงสร้างใหญ่ จริง ๆ แล้ว ครูไม่ใหญ่อยากอยู่เฉย ๆ อยู่เฉย ๆ ก็หาว่าพระขี้เกียจอีก กว่าจะคิดโปรเจคก็ยากแล้ว  ออกแบบยากอีก  ไปหาเงินมาสร้างยิ่งยาก  เพราะครูไม่ใหญ่ไม่ได้ออกไปหา   ลูก ๆ ออกไปหาทั้งนั้น  ลำบากกันทุกคน แล้วเงินกว่าจะได้มาตัวดำตัวแดงในบัญชีก็มากัน  แต่ใบหน้ายิ้มแย้ม  แต่เรารู้ว่าข้างในนะ  หัวใจสีแดง  เพราะตัวแดงมันเยอะ หาเงินมาก็ยาก มาสร้างก็ยากอีก รักษาก็ยากอีกแล้ว แต่ทั้งหมดนี้เป็นศาสนประโยชน์ 

              ถ้าเป็นโรงเรียน ก็เป็นโรงเรียนสอนวิชชาชีวิต  ก็คล้าย ๆ กับชวนคนไปสร้างโรงเรียนที่สอนวิชาชีพทางโลก เรื่องทำมาหากิน แต่โรงเรียนนี้สอนเรื่องวัฏฏะ  สอนความรู้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า สอนวิชชาชีวิต หรือจะเปรียบเป็นโรงพยาบาลก็ได้  แต่รักษาโรคกิเลสทางใจ  ที่เกิดจากโลภะ  โทสะ  โมหะ ท่านถามมา ๓ ข้อ ก็เลยถือโอกาสตอบ ตรงนี้หน่อยนึงนะ

 

 

คุณครูไม่ใหญ่

 

 

 Total Execution Time: 0.01068883339564 Mins