กระดาษแผ่นหนึ่งของคุณยาย

วันที่ 20 มิย. พ.ศ.2560

กระดาษแผ่นหนึ่งของคุณยาย

 

คุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง , คุณยาย , คุณยายอาจารย์ , คำสอนคุณยาย , แม่ชีจันทร์ , แม่ชี , ลูกจันทร์ , ขนนกยูง , ผู้ให้กำเนิดวัดพระธรรมกาย , วัดพระธรรมกาย , ธรรมกาย , วัดปากน้ำ , แม่ชีวัดปากน้ำ , คำสอนยาย , นั่งสมาธิ , สมาธิ , แม่ชีระลึกชาติ , ดวงจันทร์กลางดวงใจ , คุณยายอินมายฮาร์ท , กระดาษแผ่นหนึ่งของคุณยาย

 

                 วันนั้น..เวลาประมาณบ่ายสามโมงข้าพเจ้าได้ไปรับบุญแทนเปิ้ล เพราะเปิ้ลต้องกลับไปทำภารกิจส่วนตัวที่บ้านพัก คุณยายนั่งอยู่บนเก้าอี้นวมตัวเดิม ข้าพเจ้าก็นั่งอยู่ข้างๆ เก้าอี้ของท่าน คอยดูว่าท่านต้องการสิ่งใด

                  ในระหว่างนั้น...คุณยายจะชวนข้าพเจ้าคุยบ้าง เล่าเรื่องในอดีตบ้างท่านเล่าว่า

                  "ยายไปขอแผ่นดินเขามา ขอเขามา สร้างวัด ขอเขา ๕๐ ไร่ เขาให้หมดผืนเลย เนี่ยวัดนี้ยายสร้างมา หลวงพ่อธัมมะ หลวงพ่อทัตตะ ยายก็บวชให้ เราอยู่วัดมากี่ปีแล้ววะ"

                  ข้าพเจ้าตอบท่านว่า ๑๑ ปีแล้วค่ะคุณยาย

                  คุณยายท่านบอกว่า "เออดี อยู่วัดนะ กินข้าววัด ไปขอข้าวหลวงพี่หมูกิน พระหมู ยายก็ให้ดูครัว ใครทำเลอะๆ เทอะๆ ไม่ได้ยายให้พระหมูจัดการหมด...

                   "ไอ้หลานน้อย หยิบกระโถนให้ยายหน่อย"

                    ข้าพเจ้าหยิบกระโถนที่ตั้งอยู่บนโต๊ะเคียงแล้วยกไปรองที่ใต้คางของท่านท่านจับกระโถน ให้อยู่ในระดับที่พอดี แล้วก็บ้วนน้ำลายลงในกระโถน พอคุณยายบ้วนน้ำลายเสร็จ ข้าพเจ้าก็หยิบกระดาษทิชชูให้ท่าน

                    ท่านก็บอกกับข้าพเจ้าว่า "ยายมีกระดาษแล้ว"

                    กระดาษแผ่นนั้นถูกพับเก็บไว้ในชายแขน เสื้อกันหนาวของคุณยาย คุณยายท่านได้ใช้ กระดาษแผ่นนั้นเช็ดที่ริมฝีปาก เช็ด ๑ ครั้งท่านก็กลับด้าน แล้วก็เช็ดอีก ๑ ครั้ง

                    หลังจากนั้นท่านก็พลิกด้านที่ใช้แล้วไว้ด้านใน ด้านที่ยังไม่ได้ใช้ไว้ด้านนอก พับเป็นที่เหลี่ยมให้ชายเสมอกันทุกด้าน แล้วสอดไว้ในชายแขนเสื้อกันหนาวเหมือนเดิม

                    ตอนนั้น...ข้าพเจ้าคิดอยู่ในใจว่า เกิดมาไม่เคยเห็นใครพับกระดาษทิชชูได้ประณีตเหมือน อย่างคุณยายมาก่อนเลยท่านจะแบ่งพับเป็นตอนๆ แต่ละตอนท่านจะใช้มือของท่านรีดทับ กระดาษนั้นให้เรียบเสมอกันทุกๆ ตอนเลย

                    ข้าพเจ้าอดที่จะถามคุณยายไม่ได้ว่า "ทำไมคุณยายต้องเก็บกระดาษทิชชูไว้ในชาย แขนเสื้อด้วยล่ะคะ"

                    คุณยายท่านหันมามองหน้าข้าพเจ้าสักครู่ แล้วท่านก็หยิบกระดาษแผ่นนั้นออกมาใหม่อีกครั้ง

                    ท่านสอนข้าพเจ้าว่า "พอเราใช้ด้านนี้ เสร็จแล้วก็พลิกไปใช้อีกด้าน พลิกไป พลิกมา แบบนี้นะ"

                    กระดาษแผ่นนั้น ถูกพับไปพลิกมาอยู่บน ตักของคุณยายอยู่หลายทบ จนครบทุกด้าน เหลือด้านที่จะใช้ในครั้งต่อไปอีกด้านเดียว แล้วท่านก็สอดเก็บไว้ที่เดิม

                    กระดาษแผ่นไหนที่ถูกใช้ครบทุกด้านแล้วก็จะถูกนำมาเรียงพับ ซ้อนกันเป็นตั้งๆ เพื่อเก็บไว้ใช้เป็นกระดาษรองซับน้ำลายในกระโถน ไม่ให้น้ำลายนั้นติดก้นกระโถน เวลาทำความสะอาดก็สามารถทำความสะอาดได้ง่าย

                    กระดาษแผ่นนี้..ถ้าไม่ได้มาอยู่ในมือของคุณยายแล้ว ก็คงจะลงไปอยู่ในถังขยะ ตั้งแต่ครั้งแรกที่ถูกนำมาใช้

 

กระดาษแผ่นหนึ่งของคุณยายช่างมีค่าจริงๆ !