ภัทเทกรัตตคาถา บทนี้ว่าด้วยการดำรงชีวิตอยู่อย่างมีคุณค่า บริหารเวลาให้เกิดประโยชน์ นิยมสวดในงานศพ

วันที่ 04 พย. พ.ศ.2563

ภัทเทกรัตตคาถา บทนี้ว่าด้วยการดำรงชีวิตอยู่อย่างมีคุณค่า บริหารเวลาให้เกิดประโยชน์ นิยมสวดในงานศพ

ภัทเทกรัตตคาถา
บทนี้ว่าด้วยการดำรงชีวิตอยู่อย่างมีคุณค่า บริหารเวลาให้เกิดประโยชน์ นิยมสวดในงานศพ

(นำ) (หันทะ มะยัง ภัทเทกะรัตตะคาถาโย ภะณามะ เส.)
(เชิญเถิด เราทั้งหลาย มาสวดภัทเทกรัตตคาถากันเถิด.)

(รับ) อะตีตัง นาน๎วาคะเมยยะ นัปปะฏิกังเข อะนาคะตัง,
บุคคลไม่ควรตามคิดถึงสิ่งที่ล่วงไปแล้ว ด้วยอาลัย, และไม่พึงพะวงถึงสิ่งที่ยังไม่มาถึง ;

ยะทะตีตัมปะหีนันตัง อัปปัตตัญจะ อะนาคะตัง,
สิ่งเป็นอดีตก็ละไปแล้ว ; สิ่งเป็นอนาคตก็ยังไม่มา ;

ปัจจุปปันนัญจะ โย ธัมมัง ตัตถะ ตัตถะ วิปัสสะติ, อะสังหิรัง อะสังกุปปัง ตัง วิทธา มะนุพ๎รูหะเย.
ผู้ใดเห็นธรรมอันเกิดขึ้นเฉพาะหน้าในที่นั้น ๆ อย่างแจ่มแจ้ง, ไม่ง่อนแง่นคลอนแคลน, เขาควรพอกพูนอาการเช่นนั้นไว้.

อัชเชวะ กิจจะมาตัปปัง โก ชัญญา มะระณัง สุเว,
ความเพียรเป็นกิจที่ต้องทำวันนี้, ใครจะรู้ความตาย แม้พรุ่งนี้ ;

นะ หิ โน สังคะรันเตนะ มะหาเสเนนะ มัจจุนา,
เพราะการผัดเพี้ยนต่อมัจจุราชซึ่งมีเสนามาก ย่อมไม่มีสำหรับเรา ;

เอวัง วิหาริมาตาปิง อะโหรัตตะมะตันทิตัง, ตัง เว ภัทเทกะรัตโตติ สันโต อาจิกขะเต มุนิ.
มุนีผู้สงบ ย่อมกล่าวเรียก ผู้มีความเพียรอยู่เช่นนั้น, ไม่เกียจคร้านทั้งกลางวันกลางคืน ว่า, " ผู้เป็นอยู่แม้เพียงราตรีเดียว ก็น่าชม ".

 

 Total Execution Time: 0.0015107989311218 Mins