3 สุภาพสตรี ที่ได้ครอบครอง "มหาลดาปสาธน์"
.
ในพระไตรปิฎกและอรรถกถา ได้บันทึกถึง มหาลดาปสาธน์ (Mahālatāpasādana) ซึ่งเป็นเครื่องประดับสตรีสูงสุดในชมพูทวีป ทำด้วยทองคำและรัตนะ 7 ประการ ถักร้อยเป็นเถาวัลย์ดอกไม้ ครอบคลุมตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า งดงามประหนึ่งต้นไม้ใหญ่ผลิดอกผล เป็นสิ่งที่ประเมินค่าไม่ได้ และไม่ใช่ผู้หญิงทุกคนจะมีโอกาสได้ครอบครอง
อรรถกถาธรรมบทกล่าวว่า มีเพียง 3 สุภาพสตรี เท่านั้นในโลกมนุษย์ ที่ได้ครอบครองมหาลดาปสาธน์ ด้วยบุญบารมีที่สั่งสมมา ดังต่อไปนี้ :
1. นางวิสาขา มหาอุบาสิกา
นางวิสาขา ธิดาเศรษฐีธนัญชัยแห่งเมืองสาวัตถี ได้รับมหาลดาปสาธน์เป็นเครื่องประดับสมรสจากบิดาและพระราชา ด้วยเหตุที่นางเป็นผู้มีบุญบารมีมาก ทั้งยังเป็นมหาอุบาสิกาผู้เลิศในการถวายทานแด่พระสงฆ์ การครอบครองมหาลดาปสาธน์ของนางสะท้อนถึงบุญเก่าในอดีตชาติที่เคยถวายผ้าและของหอมแด่พระพุทธเจ้าและพระสงฆ์ในอดีตชาติ
มูลค่า: มหาลดาปสาธน์ของนางมีค่าประเมินเท่ากับทรัพย์ของแคว้นเล็ก ๆ ทั้งแคว้น
2. นางมัลลิกา
นางมัลลิกา ภรรยาของพันธุลเสนาบดี ขุนนางผู้ใหญ่ในราชสำนักพระเจ้าโกศล ก็เป็นอีกหนึ่งสุภาพสตรีที่ได้ครอบครองมหาลดาปสาธน์ นางมัลลิกาเป็นผู้มีบุญเก่าจากการบำเพ็ญทาน และมีศรัทธาตั้งมั่นในพระพุทธศาสนา จึงมีโอกาสได้ครอบครองเครื่องประดับอันสูงค่า เพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งเกียรติยศและฐานะ
3. ธิดาเศรษฐีแห่งพาราณสี
ในอรรถกถายังกล่าวถึงธิดาเศรษฐีแห่งพาราณสี (ไม่ได้บันทึกชื่อเฉพาะ) ว่าเป็นสตรีอีกผู้หนึ่งที่ได้ครอบครองมหาลดาปสาธน์ ด้วยเหตุจากบุญเก่าในอดีตชาติที่เคยถวายผ้าและของหอมแด่พระสงฆ์ในกาลก่อน นางจึงได้เป็นผู้สมบูรณ์ด้วยโภคทรัพย์และได้เครื่องประดับที่ประเมินค่าไม่ได้เป็นของคู่กาย
สาเหตุที่ได้รับมหาลดาปสาธน์
อรรถกถาธรรมบทอธิบายตรงกันว่า การที่สุภาพสตรีทั้งสามได้ครอบครองมหาลดาปสาธน์ เป็นผลแห่ง บุญเก่าในอดีตชาติ โดยเฉพาะการถวายผ้า - เครื่องนุ่งห่ม และของหอมแด่พระสงฆ์ สั่งสมเป็นอานิสงส์ จนมาปรากฏในภพปัจจุบันให้ได้ครอบครองเครื่องประดับสูงสุดในชมพูทวีป
สรุป
มหาลดาปสาธน์เป็นเครื่องประดับสตรีที่หาค่าเปรียบมิได้ ทำด้วยทองคำและรัตนะ 7 ประการ งดงามราวพวงเถาวัลย์ประดับดอกไม้ มีเพียง 3 สุภาพสตรีเท่านั้นในโลกมนุษย์ที่เคยได้ครอบครอง คือ นางวิสาขา มหาอุบาสิกา, นางมัลลิกา ภรรยาพันธุลเสนาบดี และธิดาเศรษฐีแห่งพาราณสี ทั้งหมดล้วนได้มาเพราะผลบุญที่สั่งสมไว้ในอดีต
โดยเฉพาะการถวายผ้ากฐิน, ถวายผ้าป่า, ผ้าไตรจีวร, อุปกรณ์นุ่งห่มและเครื่องหอมแด่พระสงฆ์
ที่มา :
• พระไตรปิฎก มมร. ธรรมบทอรรถกถา (Dhammapada-aṭṭhakathā), ปุปผวรรค, เรื่องนางวิสาขา (DhA.ii.465–467; มมร. เล่ม 33 ข้อ 380 เป็นต้นไป)
• อรรถกถาอื่น ๆ
• สุมังคลวิลาสินี (Sumangalavilāsinī)
• อรรถกถาทีฆนิกาย
• อรรถกถาที่กล่าวถึงนางมัลลิกาและธิดาเศรษฐีพาราณสี