ธรรมกายเจดีย์ เจดีย์เเห่งพระรัตนตรัย

 

ข้อมูลพื้นฐาน

เกี่ยวกับพระธรรมกายประจำตัว

 

พระธรรมกายประจำตัว ณ ธรรมกายเจดีย์

(พระภูเบศ ฌาณาภิญโญ)

 

                    พระธรรมกายประจำตัวที่จะประดิษฐานบนมหาธรรมกายเจดีย์นั้นไม่เคยมีที่ไหนทำมาก่อน เพราะเป็นพุทธลักษณะที่จำลองมาจากธรรมกายที่อยู่ในตัวของเรา ซึ่งพระเดชพระคุณหลวงพ่อตั้งใจถอดแบบออกมาให้เหมือนจริง ท่านพยายามถอดจากละเอียดมาเป็นหยาบก่อนที่จะสร้างท่านคิดมาแล้วหลายปี แล้วก็ทดลองสร้างมาแล้ว ๑๙ ปี เพราะฉะนั้นจึงมั่นใจได้เลยว่า พระธรรมกายที่ท่านสร้างขึ้นมาจะตรงตามลักษณะมหาบุรุษ ๓๒ ประการมากที่สุด แล้วก็สวยงาม งดงามสง่ามาก

 

 

การหล่อพระธรรมกายประจำตัว

(พระรังสฤษดิ์ อิทธิจินตโก)

 

                    พระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยได้ให้โจทย์ในการสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวว่า จะต้องประดิษฐานนานกว่า ๑,๐๐๐ ปี เมื่อได้มหาธรรมกายเจดีย์รับโจทย์นี้มาสิ่งที่หลวงพี่คิดถึงเป็นอันดับแรกก็คือของเราสร้างมาด้วยความยากลำบาก ด้วยปัจจัยของสาธุชนที่ได้มาด้วยความยากลำบาก ก็อยากจะให้งานชิ้นนี้เป็นงานที่มีค่าที่สุดในโลก เป็นมรดกของโลก ก็เลยคิดว่าสูตรโลหะต้องดี ความหนาพอเหมาะ เทคนิคการหล่อต้องดี จึงจะทำให้องค์พระธรรมกายประจำตัวที่จะนำไปประดิษฐานที่มหาธรรมกายเจดีย์ เป็นองค์พระที่มีความคงทนและสามารถเก็บรายละเอียดให้ได้มากที่สุด เพราะองค์พระต้นแบบนี้เป็นองค์พระที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อได้ถอดแบบมาจากการประพฤติปฏิบัติธรรม เพราะฉะนั้นรายละเอียดขององค์พระทั้งหมด ตั้งแต่สัดส่วนรายละเอียดเล็กๆน้อยๆ ทั้งหลายนี้ ต้องให้ครบถ้วนที่สุด

 

                    ดังนั้นจึงต้องไปศึกษากระบวนการ วิธีการทำงานว่าการหล่อโลหะประเภทไหนถึงจะเก็บรายละเอียดได้มากถึงขนาดนั้น ซึ่งวิธีการแบบนี้ การหล่อของคนไทยโบราณยังไม่สามารถรองรับได้ ก็เลยไปทดลองและพบว่าระบบการหล่อของต่างประเทศนั้นมีระบบเซรามิคเชลล์ (Ceramicsell) มีการใช้น้ำเซรามิค ใช้ทรายที่เป็นพวกแร่มูไรท์ ซึ่งทำให้โครงสร้างของพิมพ์ต้นแบบนั้นแข็งแกร่งพอที่จะรองรับน้ำโลหะที่มีอุณหภูมิถึง ๑,๒๐๐ องศาเซลเซียสได้ เพราะโลหะที่นำมาใช้ในการสร้างองค์พระเป็นเนื้อสูตรโลหะที่คงทนแล้วก็มีความแข็งแกร่งเป็นพิเศษ รับรองว่าอยู่ได้กว่า ๑,๐๐๐ ปีแน่นอน สูตรโลหะไม่ว่าจะเป็นองค์พระที่ประดิษฐานบนมหาธรรมกายเจดีย์เป็นโลหะที่ทำโดมเจดีย์ หรือ Step Cladding ของเจดีย์ก็ตาม ทั้งสามส่วนนี้เป็นโลหะชนิดเดียวกันทั้งหมด เพราะฉะนั้นจึงมีความคงทนถาวรมากที่สุด

 

การเลือกเฟ้นสถานที่ผลิตองค์พระ

 

                    โรงงานที่จะหล่อพระธรรมกายประจำตัวนี้ คณะกรรมการได้เลือกเป็นโรงงานที่มีความเหมาะสม มีพื้นที่พอเหมาะ และมีเงินทุนพอที่จะทำได้ เราต้องการให้ชิ้นงานนั้นทำที่เดียว ไม่ให้รั่วไหลไปที่อื่น เพราะเราเกรงปัญหาเรื่องการสูญหายของชิ้นงาน ชิ้นงานที่เป็นองค์พระประจำตัว ซึ่งมีการจารึกรายชื่อของท่านผู้เป็นเจ้าภาพ ถ้ารั่วไหลไปที่อื่น ชื่อนั้นก็จะติดไปอยู่ด้วย ซึ่งไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง เพราะฉะนั้นเราจึงระวังเรื่องนี้เป็นที่สุดทีเดียว ถึงกับมีการจ้างระบบ Security ดังนั้นโรงงานที่รับเรื่องนี้ ต้องเป็นโรงงานขนาดใหญ่ที่จะรองรับงานนี้ได้ สำหรับโรงงานที่ญี่ปุ่นเขามีคุณสมบัติและความสามารถในการทำงานเรื่ององค์พระได้ แต่เราไม่ได้ว่าจ้างเขาทำ เพราะอยู่ต่างประเทศไกลหูไกลตาเกินไป เราไม่สามารถที่จะควบคุมและรักษาความปลอดภัยของชิ้นงานได้ เราจึงหาโรงงานในประเทศซึ่งจะควบคุมเรื่องนี้ได้

 

ผู้ทำการหล่อองค์พระ ต้องรักษาศีลด้วย

 

                    ถ้าจะพูดถึงกระบวนการในการหล่อองค์พระ เนื่องจากเป็นของศักดิ์สิทธิ์ที่จะเป็นของคู่โลก เพราะฉะนั้นจึงต้องให้ทุกคนที่ทำงาน อย่างน้อยต้องสมาทานศีล ๕ ส่วนนายช่างผู้เทโลหะ ก่อนที่จะเทโลหะต้องสมาทานศีล ๕ เสียก่อน และแต่งชุดขาวในปริมณฑลที่มีการเท เพื่อให้งานของเราเป็นงานที่ศักดิ์สิทธิ์

 

ขั้นตอนต่างๆ ในการหล่อองค์พระธรรมกายประจำตัว

 

                    จากต้นแบบที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านเมตตาส่งให้แก่คณะกรรมการจัดสร้างมานั้น มีหน้าตักระหว่างเข่าซ้ายถึงเข่าขวา ๑๕ ซ.ม. มีความสูงตั้งแต่พื้นฐานด้านบนจนถึงจอมกระหม่อม ๑๕ ซ.ม. ส่วนฐานนั้นมีความสูง ๓ ซ.ม. เส้นผ่าศูนย์กลางของฐาน ๑๘ ซ.ม. และท่านเป็นผู้ดูแลการปั้นองค์พระต้นแบบทั้งหมด เพื่อให้ได้สัดส่วนเหมือนกับองค์พระธรรมกายภายใน ต่อจากนั้นจึงมาเป็นชิ้นงาน Master Piece กระบวนการต่อไปคือการทำพิมพ์ยางแล้วทำเป็นชิ้นงานขี้ผึ้ง เมื่อเป็นขี้ผึ้งเสร็จแล้วเอามาเคลือบด้วยน้ำเซรามิค ๙ ชั้น ตามกระบวนการของระบบเซรามิค-เชลล์ เมื่อได้องค์พระที่มีเซรามิคเคลือบแข็งแรงดีแล้ว เราจะไล่ขี้ผึ้งออกแล้วอบเซรามิคให้ร้อนด้วยอุณหภูมิ ๑,๐๐๐ องศาเซลเซียส จากนั้นก็หลอมน้ำโลหะเทลงไป ในที่สุดจะได้องค์พระธรรมกายที่จะประดิษฐานมีขนาดเท่ากันทุกประการ

 

                    ที่เราเลือกระบบเซรามิคเซลล์มาใช้ในงานหล่อโลหะครั้งนี้ วัตถุประสงค์คือเพื่อเก็บรายละเอียดให้ได้มากที่สุดและเพื่อให้ได้โมลด์ (Mould) ที่มีคุณภาพสำหรับรองรับน้ำโลหะที่มีอุณหภูมิสูง เนื่องจากน้ำโลหะมีน้ำ

 

 

หนักมาก เพราะฉะนั้นเกราะนี้จะต้องเป็นเกราะที่มีความแข็งแรงมาก

 

การจารึกชื่อเจ้าภาพพระธรรมกายประจำตัว

 

                    การจารึกชื่อผู้เป็นเจ้าภาพองค์พระประจำตัวจะจารึกที่ขอบฐานในแนวดิ่ง ตามเอกสารยืนยันอักขระรายชื่อเจ้าภาพองค์พระธรรมกายประจำตัวที่เจ้าหน้าที่จะส่งไปให้เจ้าภาพตรวจสอบและยืนยันครั้งสุดท้ายซึ่งจะใช้อยู่ใน ๓ ภาษาคือ ภาษาไทย จีน อังกฤษ โดยจะจารึกชื่อด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์ที่สั่งจากต่างประเทศเข้ามาทำงานนี้โดยเฉพาะ

 

                    ดังนั้น พระธรรมกายประจำตัวของทุกท่านจะเป็นองค์พระที่มีคุณภาพดีที่สุด มีความสวยงามและคงทนสำหรับมหาธรรมกายเจดีย์ของเราที่จะมีอายุกว่า ๑,๐๐๐ ปี

 

มีการตรวจสอบคุณภาพพระธรรมกายประจำตัวทุกขั้นตอน

 

                    เราสั่งวัตถุดิบตามสูตรที่กำหนดจากอเมริกา นำเข้ามาเป็นโลหะซิลิกอนบรอนซ์ สำเร็จรูป (Ingot) สั่งเข้ามาเป็นงวดๆ ทั้งหมดประมาณ ๑,๐๐๐ ตัน จากนั้นมีการตรวจคุณภาพโดยเจ้าหน้าที่ของวัด ตั้งแต่ขบวนการในการตรวจสอบไม่ให้ส่วนผสมของโลหะผิดเพี้ยน กระบวนการในการทำขี้ผึ้งหุ่นองค์พระ การจัดทำรายชื่อ การจารึกชื่อ และการตรวจสอบความถูกต้องของรายชื่อ การดูแลคุณภาพในการหล่อทั้งหมด ซึ่งในแต่ละขั้นตอนจะมีคณะกรรมการตรวจสอบในขั้นต่างๆ เพื่อให้ได้คุณภาพและมาตรฐาน

 

การประดิษฐานพระธรรมกายประจำตัวบนมหาธรรมกายเจดีย์

(อ.วิจิตร ชินาลัย)

 

                    พระธรรมกายประจำตัวที่จะนำไปประดิษฐานบนมหาธรรมกายเจดีย์นั้น มีน้ำหนักองค์ละประมาณ ๒.๕ ก.ก. พระธรรมกายนี้จะหล่อด้วยบรอนซ์หรือทองสัมฤทธิ์ พระธรรมกายจะประดิษฐานอยู่บนโดมและเชิงลาดโดมของมหาธรรมกายเจดีย์

 

                    วิธีการขั้นต้นในการประดิษฐานพระธรรมกายบนโดมนั้น เนื่องจากพระธรรมกายมีขนาด ๑๘ ซ.ม. พระเดชพระคุณหลวงพ่อมีดำริให้หาวิธีการประดิษฐานให้องค์พระต่อเนื่องสัมผัสถึงกันหมดทุกองค์ ให้เชื่อมโยงในทางราบและเชื่อมโยงในทางตั้ง ฐานของพระธรรมกายองค์บนจะต้องติดกับเศียรของพระธรรมกายองค์ล่าง

 

 

                    ดังนั้น การประดิษฐานองค์พระจึงเป็นการยากมาก องค์ที่อยู่บนสุดจะเป็นองค์ที่จารึกชื่อของพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย จะอยู่ตรงศูนย์กลางของโดมจากนั้นแถวถัดมาจะเรียงตามลักษณะของวงกลม แถวหนึ่งจะมี ๑ องค์และเพิ่มจำนวนตามลำดับ การประดิษฐานองค์พระ เราจะใช้แนวแกนทิศใต้ของพระธรรมกายองค์ปฐมซึ่งจะหันหน้ามาทิศใต้ องค์ถัดไปในแถวที่ ๒ ก็จะหันหน้าไปทางเดียวกัน ทุกแถวหันหน้าไปทางทิศใต้หมด แล้วเรายึดเอาแกน ๖๐ องศา คือทุกๆ ๖๐ องศา แนวพระพักตร์ของพระธรรมกายจะหันออกไปทางเดียวกันเป็นแกนเพื่อให้เห็นเป็น Section ด้วยวิธีการนี้เราจะทราบแนวทางในการประดิษฐานองค์พระธรรมกาย

 

                    การประดิษฐานองค์พระธรรมกายลงบน Cladding หรือแผ่นผิวทองสัมฤทธิ์นั้นก็มีความสำคัญ คณะทำงานได้ใช้เวลาศึกษากันมาก ในเรื่องของแรงลม การหลุดร่วง การสูญหาย ได้พัฒนาวิธีการประกอบองค์พระธรรมกายติดกับฐานที่ประดิษฐานองค์พระโดยใช้เวลานานพอสมควรจะใช้ระบบความร้อนขยายฐานองค์พระออกไปประมาณ ๑-๑.๕ จนสรุปว่าม.ม. แล้วนำองค์พระสวมลงบนแป้นรับฐาน พออุณหภูมิเย็นลงฐานจะหดตัว แล้วเกิดแรงบีบในแป้นรับฐานองค์พระเอง เพราะฉะนั้นโอกาสที่จะชำรุดเสียหาย ทั้งแรงลม ทั้งภัยจากมนุษย์ ก็ยากที่จะทำลายหรือดึงองค์พระออกไปได้ นอกจากนั้นเรายังทำเทคนิคบางประการเพื่อป้องกันชั้นที่ ๒ เพื่อจะมีการคลายตัวหรือทำความร้อนที่ฐานให้ขยายเพื่อดึงองค์พระออกอีกด้วย

 

                    เราได้ทำการทดสอบแล้วว่า เมื่อองค์พระธรรมกายติดกับฐานบน Cladding แล้ว จะสามารถทนแรงดึงได้สูงมาก นั่นก็หมายความว่าเป็นการยากที่ใครจะสามารถดึงองค์พระให้หลุดไปจากฐานได้ แม้จะดึงออกไปได้แต่องค์พระก็จะขาด เพราะฉะนั้นไม่มีทางที่จะขโมยองค์พระที่สมบูรณ์ออกไปได้เลย

 

ตำแหน่งพระธรรมกายประจำตัวของแต่ละคน

(อ.วิจิตร ชินาลัย)

 

                    ถ้าเราต้องการเช็คดูว่า พระธรรมกายประจำตัวของเรานั้นอยู่ตำแหน่งไหน สามารถตรวจสอบได้จากเครื่องคอมพิวเตอร์ แค่บอกชื่อก็จะเห็นภาพว่าองค์พระอยู่วงแหวนที่เท่าไรนับจากองค์ปฐมลงมา หรือนับจากข้างล่างขึ้นไปจะทราบได้หมดเชิงลาดโดมก็ใช้ระบบเดียวกันสำหรับพระธรรมกายที่ประดิษฐาน

 

                    วิธีการนับ วงแหวนโดมจะมี ๑๐๘ วง องค์ปฐมจะอยู่บนยอดโดมหันหน้าไปทางทิศใต้ องค์ถัดมาอยู่แถวที่สอง องค์แรกของแถวที่สองหันหน้าออกไปทางทิศใต้เช่นเดียวกับองค์ปฐม จากนั้นเราก็นับมาทางขวาเราเวียนออกทางขวา นับต่อเป็นองค์ที่ ๓ องค์ที่ ๔ องค์ที่ ๕ องค์ที่ ๖ พอถึงองค์ที่ ๗ ก็จะอยู่วงแหวนถัดลงมา