ทูลขอพระบรมพุทธานุญาตให้พระภิกษุรับคหบดีจีวรได้
เวลาต่อจากที่หมอชีวกโกมารภัจจ์ ถวายพระโอสถขับถ่ายผ่านไปไม่นาน วันหนึ่งหมอชีวกฯ ได้นำผ้าสีไวยกะคู่ที่พระเจ้าปัชโชตทรงส่งมาพระราชทาน ไปยังวัดเวฬุวันมหาวิหารเข้าเฝ้าพระพุทธองค์แล้วกราบทูลขอพรคือขอพระบรมพุทธานุญาต ให้เขาเลือกขอสิ่งที่ต้องการโดยกราบทูลว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ พระองค์และภิกษุสงฆ์ทั้งหลายทรงถือปฏิบัติแต่การใช้ผ้าบังสุกุล บัดนี้ มีผ้าสิไวยกะเกิดแก่ข้าพระพุทธเจ้า โดยพระเจ้าปัชโชตทรงส่งมาพระราชทานแต่ผ้านี้ดีเลิศล้ำค่าสมควรแต่พระองค์เท่านั้น
ฉะนั้น ข้าพระพุทธเจ้าจึงกราบทูลขอประทานพรจากพระองค์ ขอทรงพระกรุณารับผ้าสีไวยกะคู่นี้ของข้าพระพุทธเจ้าไว้เพื่อทรงใช้ อันจะเป็นเหตุให้ข้าพระพุทธเจ้าได้รับความสุข เพราะได้ถวายผ้านี้ด้วยเถิด พระพุทธเจ้าข้า”
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงพิจารณาแล้ว เห็นเป็นการสมควร จึงทรงรับผ้าสิไวยกะไว้ แล้วทรงแสดงพระธรรมเทศนาอนุโมทนาให้หมอชีวกฯ ได้อาจหาญเบิกบานใจในการบริจาค
จากนั้นได้ทรงปรารภเรื่องนี้เป็นต้นเหตุ แล้วทรงมีพุทธานุญาตแก่ภิกษุทั้งหลายว่า “ภิกษุทั้งหลาย เราตถาคตอนุญาตคหบดีจีวร โดยให้ภิกษุรับจีวรที่มีผู้ถวายได้ภิกษุใดปรารถนาถือแต่ผ้าบังสุกุลจงถือผ้าบังสุกุลต่อไป ภิกษุใดปรารถนารับคหบดีจีวร จงรับคหบดีจีวรได้ แต่ตถาคตสรรเสริญการยินดีด้วยปัจจัยตามมีตามได้”
ก่อนหน้านี้พระภิกษุได้รับพุทธานุญาตให้ใช้ผ้าจีวรได้เพียง ๓ ผืน คือผ้าสบงที่ใช้นุ่ง ผ้าจีวรที่ใช้ห่มและผ้าสังฆาฏิที่ใช้สำหรับซ้อนนอก หรือใช้เป็นผ้าห่มอีกผืนหนึ่งเท่านั้น และผ้าชุดนี้ต้องได้ด้วยผ้าที่เกิดตามกาลคือ ผ้ากฐิน นอกนั้นต้องได้ด้วยผ้าบังสุกุล คือผ้าที่เขาทิ้งแล้วตามกองขยะ ตามป่าช้า หรือที่เขามัดศพทิ้งไว้ ถ้าจนใจหาไม่ได้ ผ้าจีวรที่ใช้อยู่ก็เก่าจนเปื่อยขาด จึงให้ขอได้ แต่ต้องขอจากญาติหรือผู้ที่เคยปวารณาไว้เท่านั้น ผ้าจากคนอื่น ๆ รับไว้ไม่ได้
ฉะนั้น การที่เรามีโอกาสแสวงบุญโดยถวายผ้าไตรจีวรพระภิกษุที่ไม่ใช่ญาติและไม่ได้ปวารณาไว้ก่อนในทุกวันนี้ก็เพราะหมอชีวกโกมารภัจจ์กราบทูลขอประทานพรในครั้งนั้นนั่นเอง
