อัศจรรย์ใจ
สุขแบบนี้ต้องลอง
คนเราเมื่อเกิดมามักจะแสวงหาความสุขใส่ตัว แต่บางทีอาจจะเป็นความสุขบนความเดือดร้อนของผู้อื่น สุขเหล่านี้เป็นความสุขในวงแคบ ไม่มีความยั่งยืน เป็นสุขเพียงชั่วคราว ส่วนมากเป็นสุขที่เกิดจากลาภ ยศ สรรเสริญ เป็นสิ่งที่ยังปนด้วยกิเลสอยู่ ยังไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง
ทุกคนเกิดมาย่อมแสวงหาสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับชีวิตตนเอง แต่หารู้ไม่ว่า สิ่งที่แต่ละคนค้นหานั้น มันอาจจะยังไม่ใช่สิ่งที่ดีที่สุดสำหรับชีวิต ซึ่งบางคนก็อาจจะโชคดีที่ได้สิ่งที่ดีที่สุด และผมก็ได้เป็นหนึ่งในนั้น ที่ได้มาสร้างบารมี เติมเต็มชีวิตให้ได้เจอสิ่งที่ดีที่สุดสําหรับชีวิต
ผมชื่อสามเณรวรพงศ์ สิริศรีมงคล ปัจจุบันนี้อายุ 16 ปี กำลังบวชเรียนเป็นสามเณรที่โรงเรียนเตรียมพุทธศาสตร์ ศูนย์การศึกษาเขาแก้วเสด็จ ภูมิลำเนาเดิมจริง ๆ คือกรุงเทพมหานคร แต่ก่อนจะมาบวชได้ย้ายไปอยู่บ้านหลังใหม่ที่สมุทรปราการ ฐานะทางครอบครัวไม่ได้ร่ำรวยอะไร พอมีพอกินไปได้เรื่อย ๆ แถมยังมีหนี้มีสินอีกด้วย
ก่อนที่จะมาบวช พ่อกับแม่ทำอาชีพค้าขายผักผลไม้ แต่หลังจากบวชแล้ว พ่อก็ได้ลองไปทำธุรกิจขายตรง ซึ่งตอนแรกก็เหมือนจะดูดีมาก สักพักก็ย่ำแย่ลงจนต้องเลิก หันไปขับแท็กซี่แทน รายได้พอมีพอกิน แต่อย่างไรก็ไม่ทราบ อยู่ดี ๆ ก็เลิกอาชีพนี้มาทำอาชีพค้าขายอย่างเดิม
สภาพแวดล้อมที่บ้านดูเผิน ๆ แรก ๆ ว่าจะดี แต่พักหลังมักจะมีวงเหล้าขี้เมาอยู่ข้างบ้าน ตั้งวงกันเป็นประจำทุกวัน บางคืนถึงกับนอนไม่หลับเพราะเสียงดังรบกวน ยังโชคดีที่ครอบครัวเราเข้าวัด จึงไม่ได้ไปหาเรื่องเขา ก็ยอมอดทนไป
ส่วนเรื่องระบบนิเวศที่บ้านอาจจะไม่ค่อยดีเท่าไร เพราะเป็นที่รู้กันดีว่า แถบสมุทรปราการได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง ความเป็นอยู่เป็นไปแบบสมถะในระดับปานกลาง ไม่ถึงขั้นฟุ่มเฟือย พอมีพอใช้อำนวยความสะดวกได้
เมื่อตอนประถมศึกษาผมได้อยู่ที่โรงเรียนสังกัดกรุงเทพมหานคร พอประถมศึกษาปีที่ 3 ก็ได้เป็นตัวแทนสอบแข่งขันคณิตศาสตร์ของ สสวท. สามารถแข่งขันผ่านรอบแรกมาได้ ถึงรอบสองทำข้อสอบอัตนัยไม่ได้ จึงไม่ได้ไปแข่งต่อ แต่อย่างน้อยก็ได้เงินรางวัลมา 1,000 บาทซึ่งเป็นเงินก้อนแรกในชีวิต ที่หามาได้ด้วยความสามารถของตนเองนี่ก็เป็นหนึ่งในความภาคภูมิใจในชีวิต
งานอดิเรกในปัจจุบัน คือ การอ่านหนังสือบาลีบ้าง หนังสือธรรมะบ้าง รวมทั้งการทำแบบฝึกหัด DOU หรือบางทีก็ทำงานเกี่ยวกับธุรการต่าง ๆ เช่น สรุปงานกิจกรรมหรือวางแผนกิจกรรมต่าง ๆล่วงหน้าไว้ เช่น งานลอยกระทง เป็นต้น
สิ่งที่มุ่งหวังในอนาคต อย่างน้อยก่อนบวชพระก็ให้ได้เปรียญธรรม 6 ประโยค ให้ได้จับพัดเหลือง ตอนนี้ก็ได้จับพัดแดงแล้ว และจะพยายามบวชอยู่ให้ได้ตลอดเรื่อย ๆ ถ้าไม่มีเหตุจำเป็นที่จะต้องออกลาสิกขาไป ถ้าได้บวชอยู่ต่อก่อนละจากโลกนี้ อย่างน้อยให้เห็นองค์พระใสสว่าง จะได้ติดตามหมู่คณะไปดุสิตบุรีให้ได้ตลอดรอดฝั่ง
คนในโลกใบนี้ แต่ละคนมีสิ่งที่แตกต่างกันไป บางคนอาจจะหล่อ รวย สวย ฉลาด หรือบางคนอาจจะจน หน้าตาไม่ดี โง่เขลาก็ตาม แต่สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่เป็นได้แค่ในปัจจุบัน ถ้าเราไม่รีบขวนขวายบุญ ไม่รีบสร้างบารมีแล้ว ละโลกไปก็อาจจะต้องไปอยู่ในที่ไม่ค่อยสุขสบายนัก ชีวิตของทุกคนนั้นสามารถออกแบบได้ด้วยตนเอง แล้วแต่เราว่าจะลิขิตชีวิตตนเองอย่างไร เพราะเรานั้นคือผู้ออกแบบชีวิต
ก่อนบวช ความสุขของผมไม่มีอะไรมากมาย วันจันทร์ถึงวันศุกร์เรียนหนังสือ กลับมาก็ดูหนัง ดูทีวี เล่นเกมเรื่อยเปื่อย ชีวิตไม่มีแก่นสารอะไร แต่พอผมได้มารู้จักกับชีวิตสมณะ ได้มาพบความสุขที่เกิดจากใจจริงของเรา ที่แม้แต่เศรษฐีระดับพันล้านก็หาซื้อไม่ได้เป็นสุขอย่างไร้ขีดจำกัด สำหรับคนที่กำลังหาความสุขที่ใช่ ลองมาสัมผัสชีวิตสมณะนี้ดู แล้วจะเข้าใจว่า ความสุขที่แท้จริงเป็นอย่างไร
ตอนนี้ผมได้พบความสุขกาย ที่เกิดจากความยินดีพอใจในปัจจัย 4 ไม่ต้องมีอะไรหรูหราที่ต้องคอยมาบำรุงรักษามีเพียงผ้ากาสาวพัสตร์ชุดเดียวก็ไปได้ทุกที่ทุกงานและผมมีความสุขใจที่ได้มีเวลาฝึกฝนอบรมตนเองขัดเกลาจิตใจให้บริสุทธิ์มากขึ้น
ผมตั้งใจว่า จะขอเผยแผ่พระธรรมคำสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ให้ชาวโลกได้รับรู้ว่า ความจริงของชีวิตคืออะไร เป้าหมายชีวิตคืออะไร เราเกิดมาเพื่ออะไร และให้ได้รู้จักความสุขที่รับรู้ได้ด้วยตนเองว่า นี่เองคือความสุขที่แท้จริง
สามเณรวรพงศ์ สิริศรีมงคล
