หลวงพ่อท่านเคยถามเกี่ยวกับการเผยแผ่ศาสนาในญี่ปุ่น ท่านถามว่า
“เขาฝึกอะไรบ้าง อาจารย์ทำอะไรบ้าง” อาจารย์ก็บอกว่า
“ที่ญี่ปุ่น เมื่อมีการบรรยายธรรมครั้งใด เมื่อจบเรียบร้อยแล้ว ก็ให้มีการประชุมกลุ่มด้วย ไม่ได้เล่าเฉย ๆ หากเรามีบุคลากรหลักมาสัก ๑ คน เราก็ใช้บุคลากรนั้นเป็นหลัก แล้วก็คัดเลือกคนใหม่มาฝึกใน กระบวนการเดียวกัน มีการฝึกจับประเด็น เล่าเรื่องที่ได้ฟังมา และการจัดประชุมกลุ่ม แล้วหัวหน้าก็ชี้ดึงใจคนในกลุ่ม”
หัวใจการเผยแผ่พระพุทธศาสนาจะอยู่ ที่การประชุมกลุ่ม เพราะการประชุมกลุ่มเป็นการฝึกหัด การรายงาน การประชุมกลุ่มสามารถที่จะตอกย้ำความคิด และสร้างคนใหม่ให้กลายเป็นบุคลากรหลัก ขึ้นมาได้ เพราะความรู้สึกมีส่วนร่วมในความคิดเห็นนั้น การประชุมจึงเป็นเรื่องที่ช่วยสร้างกำลังใจและ ความมีส่วนร่วมในงานนั้น ๆ เป็นอย่างดี
การประชุมกลุ่มโดยเฉพาะผู้ปฏิบัติหน้าที่ดูแลสาธุชน นับเป็นหัวใจในการพัฒนาและแลกเปลี่ยน วิธีการทั้งที่ถูกต้องและวิธีการที่ควรหลีกเลี่ยง นอกจากนั้นการประชุมกลุ่มนั้นยังทำให้เกิดการปรับเปลี่ยน ให้เหมาะสม คือ ปรับหน้าที่ในการดูแล บางคนไปดูแลบางบ้านได้ผลเป็นบ้านร้อน แต่พอเปลี่ยนไปดูบ้าน อื่นกลับได้บ้านเย็น ต้องเปิดใจกว้างจัดระบบการดูแลสาธุชน ให้เย็นทั้งเขา เย็นทั้งเรา
