บทความประจำวัน

คุณพ่อสอนอาจารย์ว่า “ถ้าเราอ่อนน้อม ชีวิตของเราจะสะดวกสบายตลอด ถ้าเราแข็ง กระด้าง เราจะเจอปัญหาตลอดชีวิต” โดยเฉพาะจิตใจของเราต้องอ่อนน้อม จะทำให้ตัวเราอ่อนน้อมไป ด้วย

นั่งอยู่ในห้องเหมือนกัน เก็บธรรมะที่ได้ไม่เหมือนกัน ถ้าเราอยากเก็บให้ได้มากเราต้องมีส่วนร่วม ในการฟังธรรม หนึ่งวิธีง่าย ๆ คือ ถ้าครูถามให้เราตอบ การตอบเป็นการให้กำลังใจครู และเป็นการปลุกสติ ของเรา ให้ตอบให้ชัด ดัง มั่นใจ ไม่ต้องกลัวผิด ผิดในตอนที่มีครูสอน ดีกว่าไปผิดเองในชีวิตจริง

๑. รักการปฏิบัติธรรม ทุกครั้งที่เรานั่งสมาธิเป็นการเสียบปลั๊กเชื่อมสายบุญอยู่กับมหาปูชนียาจารย์ ต้องทำให้ได้ ตลอดเวลาสม่ำเสมอ เรามีบารมีของครูบาอาจารย์เชื่อมโยงอยู่ เรามั่นใจอานุภาพของท่านจะคุ้มครองเรา

ชีวิตเราจะเหี่ยวแห้ง ถ้าไม่มีน้ำใจ คำว่าน้ำใจความหมายก็ตรง ๆ คือ มีน้ำหล่อเลี้ยงใจ ถ้าเรามี น้ำใจ ใจของเราก็มีน้ำหล่อเลี้ยงทำให้ชุ่มเย็น ชุ่มชื่น ไม่ร้อนใจ เพราะมีน้ำใจนั่นเอง

วัดพระธรรมกายจัดการอบรมมาตั้งแต่เริ่มสร้างวัด และวัดที่อยู่มาได้ก็ด้วยการสร้างคนอย่าง เป็นระบบ ถ้าเราอยู่ในวัดสักวันก็ต้องจัดการอบรม แต่เคยถามตัวเองไหมว่าการอบรมของวัดพระธรรมกาย ทำไปเพื่ออะไร

อาจารย์ ไปร้านขายขนม มีชาวต่างชาติท่านหนึ่งยังดูอายุไม่มาก ดูแล้วพอรู้ว่าเป็นเจ้าหน้าที่ ในวัด เพราะแต่งกายและตัดผมเรียบร้อยสะอาดตา อาจารย์เห็นว่าเป็นชาวต่างประเทศมาซื้อขนม อาจารย์คิดว่า น่าจะมอบความอบอุ่นให้กับน้องคนนี้ ในวันนั้นอาจารย์เลยตัดสินใจออกค่าขนมให้ ซึ่งไม่ได้ มากมายอะไร ได้คุยกับเขานิดหน่อยได้รู้ว่าเขาเป็นชาวรัสเซีย หลังจากอนุโมทนาบุญกับเขาแล้วก็แยกย้าย กันไป

ตัวอาจารย์ก็ฝึกอยู่ พี่เลี้ยที่มาดูแลเราเขาก็ฝึกอยู่ แม้พระอาจารย์ที่ท่านสละเวลามาอบรมให้ ท่านก็ฝึกอยู่ ทุกคนยังไม่หมดกิเลสเป็นพระอรหันต์ ดังนั้นอย่าไปจับผิด ความผิดของเราก็มีให้จับจนไม่หมดอยู่แล้ว ถ้าเราไปจับผิดคนอื่น โดยเฉพาะคนที่สูงกว่าเรา เช่น พระภิกบุหรือพี่เลี้ยงที่มาแนะนำการปฏิบัติธรรม ใจเราก็ยิ่งเสื่อมจากความดี

สมัยก่อนคนมาวัดยังไม่เยอะเท่านี้ หลวงพ่อธัมมชโยท่านจะมาที่อาศรมบัณฑิตเดิม ปัจจุบัน กลายเป็นอาคาร ๑๐๐ ปี คุณยายฯ ไปแล้ว ท่านจะมาประมาณ ๒-๓ ทุ่ม ท่านมาสอนสมาธิ ทุกคนจะ ตั้งใจมาก ส่วนอาจารย์เคยฝึกสมาธินอกตัวมาก่อน พอมานั่งสมาธิวิชชาธรรมกายฝึกตอนแรกนั่งยังไงก็ ฟุ้งซ่าน แต่อยู่ไปนานวันเข้าค่อย ๆ ได้เรียนรู้ ค่อย ๆ ได้เข้าใจ

บางครั้งการอยู่กับคน เราต้องเข้าถึงใจให้ได้ก่อน ซื้อใจก่อนแล้วจะได้ทุกสิ่ง ถ้ายังไม่ได้ใจทำอะไรก็ไม่สนุก ไม่สัมฤทธิ์ผล และที่สำคัญมักจะยืนระยะไม่ได้

อาจารย์ มาทันเห็นคุณยายอาจารย์มหารัตนอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง จำบุคลิกท่านได้ ท่าน ขยันทำความสะอาด เช็ด ซัก เช็ด ซัก รอบแล้วรอบเล่า เพราะท่านรู้ว่าความสะอาดภายนอกจะส่งผลต่อ ความสะอาดภายใน

การที่เรามีนิสัยที่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่และรู้จักการแบ่งปันช่วยเหลือผู้อื่นให้ผู้อื่นเท่าที่เราจะให้ ชีวิต ที่แบ่งปันจะทำให้เรามีคนช่วยเหลือ ถึงแม้จะไม่ได้การให้จากผู้อื่นกลับมา แต่เราก็ควรที่จะเป็นผู้ให้ต่อไป สักวันเราก็จะได้ใจเขามา

“การตรงต่อเวลาเป็นชีวิต” ตรงต่อเวลาเป็นสิ่งที่สำคัญมากที่สุด”

ชีวิตคนเราต้องออกแบบชีวิตและต้องมีเป้าหมายที่ชัดเจนว่าเราต้องการที่จะทำอะไร และมุ่งสู่ การทำเป้าหมายนั้นให้สำเร็จ การออกแบบชีวิตนั้นยังรวมไปถึงการยกย่องตัวเราเอง อยากให้ใครเขา ยกย่องหรือดูถูกเราอยู่ที่ตัวเราเอง ตั้งแต่การแต่งกาย ทรงผม ของใช้ทุกอย่างที่เราใช้ การกระทำของเรา ให้ระลึกไว้เสมอว่า

ในการสร้างบารมีเราอยู่กับคนที่ยังไม่หมดกิเลส ตัวเราก็ยังไม่หมดกิเลส บางครั้งเราอาจจะเจอ เรื่องแย่ ๆ เรื่องกระทบใจ แต่อย่าลืมว่า เรามาอยู่วัดเพื่อสร้างบารมี ก็ต้องสร้างบารมีกันต่อไป ไม่มีก่อบาปเพิ่ม ต้องรู ้จักยกไว้ ต้องรู ้จักยกเว้น ถ้าเราไม่ถือสาทุกเรื่องที่ผ่านมาก็จะเป็นลมเป็นแล้ง ถ้าถือสาก็จะ เป็นเรื่องเป็นราว

ที่ ว่าชีวิตในวัดสบาย คือ สบายใจ ไม่ต้องถูกกดดันจากเรื่องโลก ๆ หลายคนเข้ามาอยู่ในวัดแล้ว บอกว่างานเยอะ กดดัน อาจารย์เข้าใจว่ามีอยู่ที่เป็นแบบนั้น แต่งานที่เราเยอะแบบในวัด ก็ยังไม่กดดันเท่า งานเยอะแบบทางโลก เพราะทางโลกเขาบังคับให้เราต้องทำ ไม่ทำไม่มีกิน งานเยอะแบบในวัดเป็นอีกแบบ คือ ทำไม่ไหวก็ยังลาไปนั่งสมาธิได้ เสร็จงานแล้วขอพักสักช่วงยังพอมีได้ แต่ถ้าเป็นทางโลกหมดสิทธิ์

ผู้ นำบุญต้องอ่อนน้อมถ่อมตน เวลาเยี่ยมสาธุชน ให้เราเป็นเหมือนเทพบุตร เทพธิดาที่มาทำ หน้าที่นำบุญให้กับเขา ก่อนไปทำหน้าที่ต้องทบทวนศีลและรักษาศีลให้ดี โดยเฉพาะวันที่จะไปเยี่ยมบ้านเขา ต้องอธิษฐานกับองค์พระธรรมกายให้ดีว่าเราจะรักษาศีลอย่างเข้มงวด ไม่ให้ศีลพร่องเด็ดขาด เพราะ การเข้าบ้านใคร การล่วงเกินสิทธิ์จะเกิดขึ้น ยกตัวอย่าง

พ่อ แม่ ที่ด่าทอ จิกหัวลูก แต่งตั้งตำแหน่งใหญ่ ๆ โต ๆ ให้ลูก เช่น มหาโจร มหาซน มหาดื้อ มหาปึก บรมโง่ ยิ่งบอกลูก ลูกยิ่งเป็น ปากพ่อปากแม่แบบนี้ลูกจะยิ่งวิบัติ คนโบราณเขาสอนให้ “พูดแต่คำ ที่เป็นมงคล” นี่คือเคล็ดลับการเสก เสกให้บ้านเราดี เสกให้ลูกเราดี คุณพ่อคุณแม่ของอาจารย์เรียก อาจารย์ว่า “คุณ” หลายคนอาจจะรู้สึกว่า ห่างเหินหรือเกินไปหรือเปล่า แต่ที่ท่านเรียกอย่างนั้น ท่านก็ฝึก ให้อาจารย์เป็น “คุณ” จริง ๆ

คนเราต้องเชื่อมั่นในบุญและบาป คนที่เป็นธรรมกายจะมีภูมิคุ้มกันใจ จะเชื่อเรื่องบุญและบาป เชื่อเรื่องชาตินี้ ชาติหน้า “ในการรับบุญในวัดไม่ว่าจะมากหรือน้อย ทุกครั้งที่ได้ทำก็ล้วนแต่ได้บุญมากทั้งนั้น ทุกครั้ง

ทุกคนที่มาสร้างบารมีในวัด ต้องทำดี เพื่อบุญบารมีอย่างเดียว เพื่อให้บุญที่เกิดขึ้นกับเรามี ความสะอาดบริสุทธิ์มาก บุญที่มีความบริสุทธิ์มากก็จะดึงดูดเอาสิ่งดี ๆ เข้ามาสู่ชีวิต การสร้างบารมีก็จะ ยิ่งเจริญรุ่งเรือง เพราะบุญของเราบริสุทธิ์ มีกำลังมาก

พระสงฆ์ ทุกรูปในวัดเป็นตัวแทนหลวงพ่อ ไม่ว่าพระจะมีพรรษาเท่าไหร่ เพิ่งบวชแค่ไม่กี่ นาทีก็เป็นพระ พระสงฆ์เป็นหนึ่งในพระรัตนตรัย ถ้าเราเรียกตัวเองว่าชาวพุทธ ก็ต้องให้ความเคารพ พระสงฆ์อย่างแท้จริงจาก กาย วาจา ใจ

อาจารย์ โตมาได้เพราะ “ครู” เวลามีปัญหาให้นั่งนิ่ง ๆ นึกถึงคำสอนของครู คำของครูไม่เคยผิด มีแต่ ศิษย์ที่ลืมคำครู ใครมาสอนเรา เราโชคดีนะ ชีวิตของคน ๆ หนึ่ง เขาเอามาเล่าให้เราฟัง ไม่ว่าจะเรื่องที่เคยทำได้ดี