ความ เอื้ออาทร

                    อาจารย์ ไปร้านขายขนม มีชาวต่างชาติท่านหนึ่งยังดูอายุไม่มาก ดูแล้วพอรู้ว่าเป็นเจ้าหน้าที่ ในวัด เพราะแต่งกายและตัดผมเรียบร้อยสะอาดตา อาจารย์เห็นว่าเป็นชาวต่างประเทศมาซื้อขนม อาจารย์คิดว่า น่าจะมอบความอบอุ่นให้กับน้องคนนี้ ในวันนั้นอาจารย์เลยตัดสินใจออกค่าขนมให้ ซึ่งไม่ได้ มากมายอะไร ได้คุยกับเขานิดหน่อยได้รู้ว่าเขาเป็นชาวรัสเซีย หลังจากอนุโมทนาบุญกับเขาแล้วก็แยกย้าย กันไป

                    สิ่งที่อาจารย์ได้รับจากการเอื้ออาทรเล็กๆ น้อยๆ คือ หลังจากวันนั้นมา ทุกครั้งที่อาจารย์ขึ้นลง บันไดที่ Food Center ถ้าน้องคนนี้อยู่ น้องจะยกแขนของเขาขึ้นมาคอยประคองอาจารย์ขึ้นบันไดเสมอ มีอยู่วันหนึ่งเขาลงไปแล้วแต่อาจารย์ยังไม่เดินลงมา เขาก็มองอยู่ด้านล่าง รอให้อาจารย์เดินลงมา พอ อาจารย์เดินลงมาเขาก็รีบวิ่งเข้ามาให้อาจารย์เกาะแขน มีผู้ชายที่เป็นเพื่อนของชาวรัสเซียแซวขึ้นมาว่า

                    “ฝรั่งช่วยไทย”

                    อาจารย์รู้สึกอายแทนคนไทย อายแทนวัดพระธรรมกาย อายในคุณธรรมที่ตัวเองไม่รู้จักสร้าง ไม่รู้ จักทำ อาจารย์รู้สึกในใจว่า คำพูดที่ไม่มีประโยชน์ไม่พูดเสียยังดีกว่า เพราะฉะนั้นคำพูดของเราจะเป็น วาจาศักดิ์สิทธิ์ได้ ต้องพูดแต่คำจริง คำดี มีประโยชน์ ยกใจ

                    ความเอื้ออาทรจะผูกน้ำใจกันไว้ได้ไม่ว่าจะเป็นใคร ชาติไหน ความเอื้ออาทรเป็นของกลางๆ ที่ใครได้รับก็จะชื่นใจ ทั้งผู้รับและผู้ให้เกิดความอบอุ่นใจทั้งคู่

                        สมมุติว่าเราเอาเงิน ๒๕ บาท ไปซื้อขนมที่อร่อยมากตั้งใจว่าจะกินเอง เราก็อยากกิน เงินเราก็เสีย ไปแล้ว ถ้าเรากินเองมันก็ไม่มีอะไร เป็นคนทั่วไปใครๆ ก็ทำ แต่ถ้าเราให้เขา จะยกใจตัวเองให้เหนือกว่า คนทั่วไป สิ่งที่เราให้ไปตีค่าได้ ๒๕ บาท แต่ความเอื้ออาทรที่เราได้กลับมาเกิน ๒๕ บาท ไปมากมาย ถ้าเราไม่กินขนมนี้เราแค่อดแต่ไม่ตาย แต่ถ้าเราไม่รู้จักการให้ เราตายไปจากความดีแล้ว

                        การให้นั้นเหมือนเวลาที่เรายืนอยู่ในบ่อน้ำ ถ้าเรากอบน้ำเข้าหาตัวเอง น้ำที่เรากวักเข้ามาก็ออกไปข้างๆหมด เหมือนการเห็นแก่ตัวเองเหมือนจะได้มาก สุดท้ายหายหมด แต่ถ้าเรากวักน้ำออกไปน้ำที่เรา กวักออกมันไหลออกไป แต่น้ำใหม่จะไหลเข้ามาหาตัวเรา ความหมายก็คือ ยิ่งให้ยิ่งได้ ยิ่งหวงยิ่งหาย เพราะฉะนั้นคนที่อยู่รอบตัวเรา เราต้องมีความเอื้ออาทรตลอดเวลา ยิ่งผู้ที่เป็นครูเป็นบุคคลที่เอื้ออาทร เป็นอย่างสูง ครูให้เราด้วยความรัก ครูรักเราจึงให้เรา ครูรักเราจึงเสียสละให้เรา ไม่ว่าเราจะเป็นใคร อยู่ในฐานะไหน ความเอื้ออาทรเป็นเสน่ห์อย่างยิ่งของนักสร้างบารมี