จนมุม

วันที่ 12 มิย. พ.ศ.2563

จนมุม

สรภปริพาชกผู้ลาสิกขาไปไม่นาน กล่าวว่าตนเองรู้ทั่วถึง

ธรรมวินัยของพระตถาคตเเล้วจึงสึก  พระองค์ตรัสถาม

เขาว่า รู้เห็นธรรมนั้นอย่างไร  สรภะตอบไม่ได้  จึงนั่ง

เงียบอยู่  พระพุทธองค์จึงตรัสกับปริพาชกที่อยู่ ณ ที่นั้นว่า

 

ปริพาชกทั้งหลาย ผู้ใดจะพึงว่าเราว่า ท่านปฎิญญาว่าเป็น

สัมมาสัมพุทธะ เเต่ธรรมเหล่านี้ท่านยังมิได้ตรัสรู้เเล้ว  ดังนี้

เราจะพึงซักไซ้ไล่เลียงผู้นั้นในข้อนั้นอย่างดี

 

ผู้นั้นเเล  ถูกเราซักไซ้ไล่เลียงอย่างดีเข้า  ย่อมเป็นไปไม่ได้

ไม่มีทางเลย  ที่เขาจะไม่ตกอยู่ในฐานะ ๓ อย่างใดอย่างหนึ่ง คือ

๑. จะต้องพูดกลบเกลื่อนหรือออกนอกเรื่องนอกทางไปบ้าง

๒. จะต้องเเสดงความขุ่นเคือง ความโกรธเเค้น  ความน้อยใจ ให้ปรากฎบ้าง

๓. จะต้องนิ่งอั้น หมดสง่า  คอตก ก้มหน้า  ซบเซา  ไม่มีปฎิภาณ

 

สรภสูตร มก. เล่ม ๓๔  หน้า ๓๒๒

**บทความ แนะนำ/เกี่ยวข้อง

สิ่งดีๆมีไว้แบ่งปัน อะไรดีๆมีอีกเยอะ กด Like facebook กัลยาณมิตร

 ยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคล Total Execution Time: 0.03692839940389 Mins