หลับตาสร้างวัด

วันที่ 09 มค. พ.ศ.2562

หลับตาสร้างวัด

        แต่เดิมตอนที่เริ่มสร้างวัดนั้น หลวงพ่อและหมู่คณะวางแผนกันว่า วัดของเราจะมีพระภิกษุประจําอยู่เพียงแค่ 21 รูป เท่านั้น เราจึงออกแบบให้พื้นที่ภายในวัดส่วนใหญ่เป็นสระน้ํา สาเหตุประการแรกคือเพื่อประหยัดค่าใช้จ่ายในการซื้อดินมาถมที่ ประการที่สองซึ่งสําคัญกว่าคือ เพื่อสร้างความสงบวิเวกให้กับพระภิกษุซึ่งมีจํานวนไม่มากนัก คิดดังนี้แล้วจึงสร้างกุฏิให้กระจัดกระจายอยู่ในพื้นที่อันร่มรื่น เพื่อประโยชน์ในการหลับตาทําสมาธิเป็นหลัก ในตอนนั้นเราคิดกันเพียงเท่านี้ไม่ได้คิดว่าจะรองรับพระภิกษุจํานวนมากเลย

       เมื่อเราได้รับถวายที่ดินมาแล้วก็เดินหน้าสร้างวัดทันทีโดยอาศัยเงินจากญาติโยมที่มาร่วมบุญกับคุณยายมาเป็นค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างต่างๆเป็นหลัก คุณยายได้เมตตาตามผู้เป็นเจ้าของบุญให้เสมอมา เช่น ถ้าเราต้องการใช้เงินเพื่อขุดคูน้ําหลวงพ่อทัตตชีโวซึ่งในขณะนั้นเป็นอุบาสกที่นําทีมงานผู้รับผิดชอบหน้าที่นี้ก็จะมาบอกคุณยายว่า “คุณยายครับ พรุ่งนี้เขาจะมาเก็บเงินแล้ว” คุณยายก็หาทุนทรัพย์ให้ใช้จ่ายวันต่อวันโดยไม่ออกไปไหนท่านนั่งหาอยู่กับที่ ตรงที่นั่งที่นอนของท่าน ส่วนหลวงพ่อซึ่งในขณะนั้นบวชเป็นพระอยู่รูปเดียวของหมู่คณะก็นั่งพิงเสาหัวด้วนแล้วปฏิบัติธรรมตามไปด้วยโดยคุณยายจะนั่งสมาธิอยู่เยื้องๆ กับหลวงพ่อ

      ในตอนนั้นคุณยายมีถุงกระดาษสีน้ําตาลใบหนึ่ง ซึ่งเป็นถุงบรรจุผลไม้ที่มีผู้นํามาถวาย ท่านเก็บถุงใบนี้มาทําความสะอาดแล้วบอกว่า “เดี๋ยวยายจะเอาถุงใบนี้ใส่เงินล้านสร้างวัด” ทั้งนี้เริ่มต้นจากเงินจํานวน 3,200 บาท นับเป็นเรื่องที่น่าทึ่งและน่าอัศจรรย์ใจมากเพราะคุณยายใช้ถุงกระดาษใบนี้ใส่เงินที่มีผู้นํามาถวายมาโดยตลอด พอนําเงินออกมาใช้สร้างวัดจนถุงแฟบ ไม่นานก็จะมีผู้นําปัจจัยมาถวายอีก ถุงก็พองขึ้น แล้วก็นําออกไปใช้จ่ายอีก ผู้ที่ทําให้ถุงกระดาษใบนี้แฟบก็คือหลวงพ่อทัตตชีโวท่านมาเบิกเงินไปใช้จ่ายในการก่อสร้างอยู่เรื่อยๆ พอจ่ายเงินแล้วถุงก็แฟบลง ทุกครั้งที่ท่านมาบอกคุณยาย คุณยายจะรับว่า “ค่ะ” แล้วก็นั่งหลับตาสักระยะถุงก็พองขึ้นมาอีก เป็นอย่างนี้เรื่อยมาหลวงพ่อถามคุณยายว่าทําอย่างไรถุงที่แฟบแล้วจึงพองได้อีกเรื่อยๆ คุณยายบอกว่าต้อง “ตั้งธาตุดึงดูด” จึงถามท่านอีกว่า “มันเป็นอย่างไรล่ะยาย” ท่านเฉลยว่า “ให้ทําใจใสๆ เดี๋ยวสมบัติใหญ่จะไหลมา ทําใจใสๆ หยุดนิ่งไป แล้วก็ทําบ้านให้สะอาดอย่าให้มีหยากเยื่อ หยากไย่ เดี๋ยวสมบัติมันไปติดที่หยากไย่กับฝุ่นละออง” ไม่น่าเชื่อว่านี้คือวิธีการที่คุณยายใช้เรียกทรัพย์มาสร้างวัดพระธรรมกาย