มงคลที่ ๔ อยู่ในถิ่นที่เหมาะสม ๑. สถานที่เป็นที่สบาย

วันที่ 15 ตค. พ.ศ.2563

15-10-63--6%20b.jpg

มงคลที่ ๔  อยู่ในถิ่นที่เหมาะสม

 

พึงอันตั้งอยู่ในที่บริสุทธิ์ดี ย่อมมีผลไพบูลย์

ทำให้ผู้ปลูกหว่านดีใจ ฉันใด

จิตของภิกษุผู้ปรารภความเพียรที่บริสุทธิ์

อยู่ในที่สงัดก็งอกงามขึ้นเร็วในที่ดินอันดี คือ สติปัฏฐาน ฉันนั้น

 

 ๑. สถานที่เป็นที่สบาย

๑.๑ ธรรมดานกเค้าย่อมซ่อนตัวอย่างดี ฉันใด ภิกษุผู้ปรารภความเพียรก็ควรซ่อนตัวไว้ด้วยการยินดีในที่สงัด ฉันนั้น.

มิลิน.๔๕๒

 

๑.๒ ธรรมดาพืชเมื่อถูกหว่านลงในที่บริสุทธิ์ ย่อมเจริญอย่างรวดเร็ว ฉันใด จิตของภิกษุผู้ปรารภความเพียร ผู้อยู่ในที่สงัด ผู้เจริญสติปัฏฐานก็ย่อมงอกงามได้รวดเร็ว ฉันนั้น

ข้อนี้สมกับคำของพระอนุรุทธเถระเจ้าว่า พืชอันตั้งอยู่ในที่บริสุทธิ์ดี ย่อมมีผลไพบูลย์ ทำให้ผู้ปลูกหว่านดีใจ ฉันใด จิตของภิกษุผู้ปรารภความเพียรที่บริสุทธิ์อยู่ในที่สงัดก็งอกงามขึ้นเร็วในที่ดินอันดี คือ สติปัฏฐาน ฉันนั้น.

มิลิน.๔๓๐

 

๑.๓ ธรรมดาดวงจันทร์ย่อมเที่ยวไปในเวลากลางคืน ฉันใด ภิกษุผู้ปรารภความเพียรก็ควรเที่ยวไปด้วยวิเวก ฉันนั้น.

มิลิน. ๔๔๐

 

๑.๔ ธรรมดาวานรย่อมเที่ยวไปตามต้นไม้ ยืนบนต้นไม้ นั่ง นอนบนต้นไม้ ฉันใด ภิกษุผู้ปรารภความเพียรก็ควรนอน ยืน เดินอยู่ในป่าควรฝึกฝนสติปัฏฐานอยู่ในป่า ฉันนั้น.

มิลิน ๔๒๘

 

๑.๕ ธรรมดาพายุย่อมพัดความหอมเเห่งดอกไม้ป่าที่บานเเล้วให้ฟุ้งไป ฉันใด ภิกษุผู้ปรารภความเพียรก็ควรยืนอยู่ในป่ามีดอกไม้ คือ วิมุตติเป็นอารมณ์ ฉันนั้น.

มิลิน ๔๓๘

 

๑.๖ ธรรมดาเนื้อในป่าย่อมเที่ยวไปในป่า อยู่ที่เเจ้งในเวลากลางคืน ฉันใด ภิกษุผู้ปรารภความเพียรก็ควรอยู่ป่าในเวลากลางวัน เเละอยู่ในที่เเจ้งในเวลากลางคืน ฉันนั้น

ข้อนี้สมกับพระพุทธพจน์ว่า ดูก่อนสารีบุตร เราย่อมอยู่ในที่เเจ้งในเวลากลางคืนในหน้าหนาว  ส่วนคืนสุดท้ายเเห่งฤดูร้อน ในเวลากลางวันเราอยู่ในที่เเจ้ง ในเวลากลางคืนเราอยู่ในป่า.

มิลิน ๔๔๖

 

๑.๗ ธรรมดาค้างคาวเมื่อบินเข้าไปในเรือนเเล้ว บินวนไปวนมาเเล้วก็จะบินออกไปไม่กังวลในเรือน ฉันใด ภิกษุผู้ปรารภความเพียรเมื่อเข้าไปบิณฑบาตในบ้านตามลำดับเเล้ว จะได้หรือไม่ได้อาหารก็ตามก็ ควรกลับออกไปโดยเร็ว ฉันนั้น ไม่ควรกังวลอยู่ในบ้าน.

มิลิน ๔๕๓

 

๑.๘ ธรรมดาของลานั้นไม่เลือกที่นอน นอนบนกองขยะก็มี ที่ทาง ๔ เเพร่ง ๓ เเพร่ง ที่ประตูบ้าน กองเเกลบก็มี ฉันใด ภิกษุผู้ปรารภความเพียรก็ไม่เลือกที่นอน ฉันนั้น ไม่ว่าจะเป็นการปูเเผ่นหนัง ปูหญ้า หรือใบไม้ หรือนอนเตียงไม้ หรือนอนพื้นดินก็นอนได้

ข้อนี้สมกับที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่า ภิกษุทั้งหลายในบัดนี้ เปรียบเหมือนท่อนไม้ ย่อมเป็นผู้ไม่ประมาท เเละมีความเพียร ส่วนพระสารีบุตรเจ้ากล่าวไว้ว่า การนั่งคู้บัลลังก์ หรือนั่งคุกเข่า ก็พออยู่สบายสำหรับ พระภิกษุผู้มุ่งต่อพระนิพพานเเล้ว.

มิลิน.๔๒๒

 

 Total Execution Time: 0.0011010487874349 Mins