ตอนที่ 27 จาก 7 years in Tibet มาเป็น 7 years around the world
180 days around the world น่าจะเป็นสถิติการเดินทางรอบโลกที่ใช้เวลาน้อยที่สุดแต่แม้จะไม่ลบสถิติการเดินทางรอบโลกที่เคยมีมาแต่ก็มีสถิติที่ยากที่คนทั่วไปจะทำได้จะลงทุน ลงเวลากี่มากน้อยที่จะสะสมเงินเพื่อเดินทางไปเองตามลำพังจะไปแต่ละที่ ก็ต้องรีบมารีบไป อยู่นานไม่ได้ เปลืองค่าใช้จ่ายเป็นคำถามที่มีไว้ สร้างแรงบันดาลใจให้ เด็กและนักเรียนให้อยากมาบวชเณร บวชพระ สืบอายุพระพุทธศาสนาแม้จะเป็นช่วงสั้น หรือช่วงยาวก็ตาม
คำถาม : สมมติว่าน้องๆ เรียนจบ ทำงานหาเงินเองได้น้องๆ จะต้องใช้เวลานานแค่ไหน ? ถึงจะมีเงินพอที่จะบินไปเที่ยวประเทศสหรัฐอเมริกาได้เองเป็นคำถาม ที่หลายคนก็ไม่เคยคิด เพราะไม่เคยมีความฝันแต่สิ่งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ ก็เกิดขึ้นแล้วด้วยสถิติ 7 ปี ไปเยือนมาครบ 6 ทวีปรอบโลก (พ.ศ. 2554-2561)โดยใช้เงินส่วนตัวน้อยมากถึงน้อยที่สุดด้วยเหตุผลเดียวที่ทำได้ คือการบวชเป็นพระทํางานเผยแผ่พระพุทธศาสนาในต่างแดนอยู่ในองค์กรใหญ่
มีเพียงพระเถรวาทไม่กี่รูปจากประเทศไทย ที่เคยไปมาครบทุกทวีปบางรูปอาจใช้เวลาน้อยกว่าเพราะท่านอยู่แต่ละประเทศชั่วประเดี๋ยวประดาว รีบมาแล้วรีบไปเพราะอยู่นาน ค่าใช้จ่ายมากขึ้นตาม
อาจเป็นพระภิกษุไทยรูปแรกที่เคยจำพรรษาณ ประเทศบราซิล และขอต่อวีซ่าเอง
ถ้าจะถามว่า “ไปมาหลายประเทศแล้วชอบที่ไหนที่สุด ?”เป็นคําถามที่ตอบยาก เพราะแต่ละแห่งก็มีจุดดี จุดด้อยต่างกันไม่สมบูรณ์เลยทีเดียว ขึ้นอยู่กับความเห็นแต่ละบุคคลในเรื่องโอกาสหรืออาจคิดเพียงว่าเป็นปฏิรูปเทสที่เหมาะสมในการสร้างบารมี ในการเผยแผ่
แต่ไม่ว่าที่ไหน เรื่องคนที่อยู่ด้วย ทำงานด้วยก็เป็นปัจจัยสำคัญการอยู่ที่ไหนนานๆบรรยากาศเดิมๆ บางครั้งการคิดจะปรับปรุงแก้ไขเปลี่ยนแปลงได้ยาก อายุการทำงานของคนยุคนี้จึงสั้นแปรเปลี่ยนไปตามสภาพการณ์
แค่ฝรั่งคนหนึ่งไปอยู่ทิเบตที่เดียว 7 ปียังสามารถบันทึกเรื่องราว นำมาทำภาพยนต์ฉายให้คนทั้งโลกได้เห็นวัฒนธรรมและความเป็นอยู่ของชาวทิเบต
ขนาดพระไทยไม่ว่าจะเดินทางไปไหนผู้คนมักจะทักว่า “เป็นพระทิเบตหรือ ?”
ความรู้ ประสบการณ์จริง ที่ได้เรียนรู้มาคงสูญหายไปกับชีวิตของบุคคลนั้นๆ หากไม่มีการบันทึกเรื่องราวเพื่อส่งต่อความรู้นั้นนักเดินทางที่มีชื่อเสียงระดับโลกที่ทุกคนรู้จักกันอย่างแพร่หลายไม่ว่า พระถังซำจั๋ง ได้เดินทางไปศึกษาพุทธศาสนาและศาสตร์
ความรู้ต่างๆ ทีชมภูทวีป ประเทศอินเดียเมื่อเดินทางกลับมาประเทศจีน ได้นำพระสูตรทั้งมหายานและเถรวาทกลับไปด้วยกว่า 600 ม้วนเพื่อกลับมาแปลเป็นภาษาจีน
มาร์โค โปโล (Marco Polo) คือนักสำรวจและพ่อค้าชาวเวนิสที่เดินทางจากยุโรปไปยังทวีปเอเชียเป็นคนแรก ในช่วงปี 1271-1295(24 ปี)
คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส (ชาวเจนัว, อิตาลี แต่รับใช้ราชสำนักสเปน)หรือแม้แต่บาทหลวงชาวฝรั่งเศส ซีมง เดอ ลาลูแบร์ ราชทูตของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ที่เดินทางมากรุงศรีอยุธยาในอดีต
หากปราศจากการบันทีกเรื่องราวที่เกิดขึ้นในแต่ละยุค แต่ละที่ก็ยากที่คนในยุคปัจจุบัน จะสามารถสืบค้นหาร่องรอยของประวัติศาสตร์ได้อย่างสมบูรณ์
ประสบการณ์ที่ได้เรียนรู้จากชีวิตจริง ที่เข้าไปสัมผัสไม่ใช่เพียงฟังจากคำบอกเล่า ดูจากภาพ อ่านจากตำราแต่น่าสิ่งที่พบเห็นมาบันทึก จดจําเรื่องราวในแง่มุมต่างๆ ว่าพระในยุคกึ่งพุทธกาล ทำงานเผยแผ่ขยายงานพระศาสนาในยังต่างแดนกันอย่างไร ในแต่ละดินแดนอันไกลโพ้น
