อุบัติเหตุ ที่ทรงคุณค่า
อาจารย์ไม่เข้าใจเลยว่าคุณพ่อคุณแม่คิดอย่างไร จนมีเหตุการณ์ที่ทำให้เปลี่ยนความไม่เข้าใจเป็นความซาบซึ้งใจในความรักของคุณพ่อ คุณแม่ มีอยู่วันหนึ่งเพื่อนชวนไปเล่นน้ำ อยากไปแต่บอกพ่อแม่ไม่ได้ เลยแอบหนีไปกับเพื่อน เพื่อนพาไปขึ้นเรือขนข้าว ไปกระโดดน้ำเล่นกับเพื่อน ๆสนุกสนานตามประสาเด็ก ๆ ระหว่างที่กระโดดน้ำเล่นอยู่ เพื่อน ๆ ก็กระโดดธรรมดา แต่อาจารย์หันหลังกระโดด ทำให้คางกระแทกกับแคมเรือ ร่างที่หมดสติจมลงน้ำดิ่งไปต่อหน้าต่อตาเพื่อน เจ้าของเรือเห็นเข้าก็ตกใจ รีบกระโดดลงเรือไปจิกผมขึ้นมาได้ทัน แล้วเอาร่างที่นอนแน่นิ่งมาผายปอด ปั๊มน้ำออกอาจารย์ตื่นขึ้นมาเห็นร่างตัวเองอยู่ในอ้อมกอดของคุณพ่อคุณแม่ จำได้ว่าคุณพ่อกอดศีรษะอาจารย์ไว้
“อย่าตายนะ ลูกตายไม่ได้ พ่อแม่อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีลูก”
จากเหตุการณ์นั้นทำให้อาจารย์รู้สึกผิดมาก ๆ รู้แล้วว่าพ่อแม่รักอาจารย์มากขนาดไหน อาจารย์เลยตั้งใจเป็นคนดี และจำไว้เสมอว่าคำพูดของแม่จะเป็นประกาศิตของลูกทุกคน พ่อแม่ว่าอย่างไรก็ทำตามพ่อแม่ดีที่สุด ที่ท่านไม่อยากให้ไปเล่นเหมือนชาวบ้าน เพราะท่านอยากฝึกให้เป็นกุลสตรี รักนวลสงวนตัวฝึกกิริยามารยาทให้เรียบร้อย พูดจาไพเราะ มีความเคารพ อ่อนน้อม โตขึ้นมาถึงได้เห็นได้เข้าใจที่คุณพ่อคุณแม่ห้าม เพราะท่านอยากให้เราเป็นอย่างไร ออกแบบชีวิตให้เรา ท่านอธิบายเราในตอนนั้นเราก็ไม่เข้าใจ แต่โตมาแล้วเข้าใจในภายหลัง
